Apocalipse 6
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs BKJ
1 Ɛɛ rɛ ŋ na dɩ Pebiye hʋ kaŋ kelni bapɛ hʋ laasɩya kɩŋ a kaŋ tɔrɩ. Nyɛ rɛ ŋ nɩɩ dɩ kɩweye hʋ banaa kɩdɩgɩ yɩra, ʋ taal kɩɩ gɛɛ anɩɩ duwoŋ aa nɔsɔ, a baa “ko!”
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Ɛɛ rɛ ŋ deŋ, a na gyapʋlʋŋ. Nal hʋ aa gyɩna ʋ kol too, ka ba kpa kuworinyupugi tɩya ʋ. Ɛɛ rɛ ʋ lɩɩ mʋ anɩɩ bayuwol aa yuwo kɩ di saŋa buloŋ, dɩ ʋ yuwo yuwo a di ʋ dɔmɔ.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Ɛɛ rɛ Pebiye hʋ bɩl kaŋ kelni hʋ kɩlɩya tɩɩna a kaŋ tɔrɩ. Doŋ nɛ ŋ bɩl nɩɩ dɩ kɩweye hʋ banaa lɩya tɩɩna mɛ yɩra a baa, “ko!”
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Ɛɛ rɛ gyaagʋ kɩdɩgɩ mɛ ko lɩɩ, a yaa gyafɩyaŋ. Doŋ nɛ ba kpa dee tɩya nal hʋ aa gyɩna ʋ, dɩ ʋ kaŋ yuwo ko dʋnɩya, dɩ nala kɩ yuwo dɔmɔŋ a kɩ kpʋ dɔmɔŋ. Ba gyɩ kpaa takoobibal lɛ a tɩya ʋ.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ɛɛ rɛ Pebiye hʋ bɩl kaŋ kelni hʋ kɩtoo tɩɩna a kaŋ tɔrɩ. Ɛɛ rɛ ŋ nɩɩ dɩ kɩweye hʋ too tɩɩna mɛ yɩra a baa, “Ko!” Ɛɛ rɛ ŋ deŋ, a na gyabiŋ. Nal hʋ aa gyɩna ʋ kol sanɩya ʋ noŋ tɩyaŋ.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Ɛɛ rɛ ŋ nɩɩ wɩɩ aa kɩɩ gɛɛ anɩɩ nal taal, a lɩɩ kɩweye hʋ banaa tʋtʋʋ tɩyaŋ, a baa, “Ba sɩ yallɩ nasaarɩmɩya kʋrʋba a maga baadee tʋŋtʋnnɩ kyɛpiliŋ tuno, ka dɩ ba yallɩ mɩkʋrʋba boto mɛ a maga baadee tʋŋtʋnnɩ kyɛpiliŋ tuno. Amɛ ma ta kyogi nʋʋ bee sɩŋ yalɩɩ kɛ nyɛ.”
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Ɛɛ rɛ Pebiye hʋ bɩl kaŋ kelni kɩnaa tɩɩna a kaŋ tɔrɩ. Ɛɛ rɛ ŋ nɩɩ dɩ kɩweye hʋ kɩnaa tɩɩna mɛ yɩra a baa, “ko!”
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Ɛɛ rɛ ŋ deŋ a na gyakɔŋ-kpɩlɩlɩ kɩdɩgɩ. Nal hʋ aa gyɩna ʋ feŋ nɛ yaa Sʋʋ, ka lalɩyabee kɩ tɩŋ ʋ hal. Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ tɩya ba dee dɩ ba kpa yuwo abee losi abee wɩɩla abee ɔhɔ-kɩna a kpʋ nihuwobisi buloŋ aa we dʋnɩya ba aa kaŋ kpaa leye banaa lɩdɩgɩ tɩyaŋ.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Pebiye hʋ aa kaŋ kelni hʋ kɩnɔɔ tɩɩna a kaŋ tɔrɩ, ɛɛ rɛ ŋ deŋ a na nala ba aa kpʋwa dʋŋsɩ dɩ ba we kogu hʋ ba aa kpaa wɩɩsʋllɩ kɩna kɩ nyɔgɔ memii tɩyaŋ. Nala no fa aa basɩ Wɩɩsɩ wɩya rɛ abee wɩtɩɩ aŋ bɩ bɩla hal, ɛɛ rɛ tɩŋ ba kpʋ ba.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Ɛɛ rɛ ba ŋmaa nyʋwa baŋ baŋ baŋ a baa, “Á Tɩɩna Wɩɩgyoribakɔɔ, Ɩ yaa Tɩpʋlʋŋ Tɩɩna rɛ a kaŋ wɩtɩɩ mɛ, kyɛbee rɛ ɩ tɩɩ sɩ di dʋnɩya nala hʋ aa kpʋ ma sarɩya, a dɔgɩsɩ ba?”
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ kpa gapʋlʋŋ a tɩya ba kɩdɩgɩ buloŋ aŋ basɩ tɩya ba dɩ ba gyegili mʋhʋ tʋlɩɩ, dɩ ba kpʋ ba tʋŋtʋnnɩ-dɔŋtɩŋsɩ abee ba nɩmmabalɩya hʋ badɔmɔŋ mɛ anɩɩ gɛɛ ba aa kpʋʋ ba, a maga gɛɛ Wɩɩsɩ aa magɩlɩ biŋ.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Pebiye hʋ aa kaŋ kelni hʋ kɩdʋʋ tɩɩna a kaŋ tɔrɩ, ŋ na dɩ taŋha gyegile yʋga. Ɛɛ rɛ wɩɩpɔsɩɩ buloŋ bil gɛɛ timm anɩɩ gabiŋyohi, pene buloŋ mɛ fɩyɛsɩ gɛɛ anɩɩ kyal.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Ka kyɩŋwʋlɩya lɩɩ wɩɩsɩnyuu a ko tuu kɩ tele taŋha anɩɩ puwoduwo aa kyɩrɩ pil-huwoni kɩ lo taŋha gɛɛ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Ɛɛ rɛ wɩɩsɩnyuu buloŋ nyʋgɩsɩ gɛɛ anɩɩ ba aa kaŋ wasa kulo kpa dɩgɩ dʋŋ. Dogiŋsi abee fuwokpoŋiye buloŋ sii ba liweeliye tɩyaŋ.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Ɛɛ rɛ dʋnɩya kuworo, abee paalʋʋ didenne, abee laalyuwolhɩyasɩ, abee kɩna tɩmma, abee nɩbala, abee nala buloŋ, yosi abee nala hʋ aa tɩŋ ba tɩɩma, ba buloŋ fá gyʋʋ faŋa dogiŋsi bʋbʋʋsɩ abee bʋpagɩsɩ tɩyaŋ.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Aŋ kɩ yɩrɩ dogiŋsi hʋ abee bʋwa hʋ abaa, “Ma tele tɔ ma dɩ nal hʋ aa hɔŋ kuworikpasa hʋ nyuu ta naa ma, dɩ Pebiye hʋ mɛ ta dɔgɩsɩ ma,
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Beewɩya kyɛɛ hʋ ba aa sɩ daga ba baaŋ dʋnɩya nala nyuu tɩyaŋ pele rɛ. Nal buloŋ tuwo aa sɩ wuwo sɩŋ ba sɩya.”
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.