Apocalipse 6

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɛɛ rɛ ŋ na dɩ Pebiye hʋ kaŋ kelni bapɛ hʋ laasɩya kɩŋ a kaŋ tɔrɩ. Nyɛ rɛ ŋ nɩɩ dɩ kɩweye hʋ banaa kɩdɩgɩ yɩra, ʋ taal kɩɩ gɛɛ anɩɩ duwoŋ aa nɔsɔ, a baa “ko!”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Ɛɛ rɛ ŋ deŋ, a na gyapʋlʋŋ. Nal hʋ aa gyɩna ʋ kol too, ka ba kpa kuworinyupugi tɩya ʋ. Ɛɛ rɛ ʋ lɩɩ mʋ anɩɩ bayuwol aa yuwo kɩ di saŋa buloŋ, dɩ ʋ yuwo yuwo a di ʋ dɔmɔ.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Ɛɛ rɛ Pebiye hʋ bɩl kaŋ kelni hʋ kɩlɩya tɩɩna a kaŋ tɔrɩ. Doŋ nɛ ŋ bɩl nɩɩ dɩ kɩweye hʋ banaa lɩya tɩɩna mɛ yɩra a baa, “ko!”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Ɛɛ rɛ gyaagʋ kɩdɩgɩ mɛ ko lɩɩ, a yaa gyafɩyaŋ. Doŋ nɛ ba kpa dee tɩya nal hʋ aa gyɩna ʋ, dɩ ʋ kaŋ yuwo ko dʋnɩya, dɩ nala kɩ yuwo dɔmɔŋ a kɩ kpʋ dɔmɔŋ. Ba gyɩ kpaa takoobibal lɛ a tɩya ʋ.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Ɛɛ rɛ Pebiye hʋ bɩl kaŋ kelni hʋ kɩtoo tɩɩna a kaŋ tɔrɩ. Ɛɛ rɛ ŋ nɩɩ dɩ kɩweye hʋ too tɩɩna mɛ yɩra a baa, “Ko!” Ɛɛ rɛ ŋ deŋ, a na gyabiŋ. Nal hʋ aa gyɩna ʋ kol sanɩya ʋ noŋ tɩyaŋ.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Ɛɛ rɛ ŋ nɩɩ wɩɩ aa kɩɩ gɛɛ anɩɩ nal taal, a lɩɩ kɩweye hʋ banaa tʋtʋʋ tɩyaŋ, a baa, “Ba sɩ yallɩ nasaarɩmɩya kʋrʋba a maga baadee tʋŋtʋnnɩ kyɛpiliŋ tuno, ka dɩ ba yallɩ mɩkʋrʋba boto mɛ a maga baadee tʋŋtʋnnɩ kyɛpiliŋ tuno. Amɛ ma ta kyogi nʋʋ bee sɩŋ yalɩɩ kɛ nyɛ.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Ɛɛ rɛ Pebiye hʋ bɩl kaŋ kelni kɩnaa tɩɩna a kaŋ tɔrɩ. Ɛɛ rɛ ŋ nɩɩ dɩ kɩweye hʋ kɩnaa tɩɩna mɛ yɩra a baa, “ko!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Ɛɛ rɛ ŋ deŋ a na gyakɔŋ-kpɩlɩlɩ kɩdɩgɩ. Nal hʋ aa gyɩna ʋ feŋ nɛ yaa Sʋʋ, ka lalɩyabee kɩ tɩŋ ʋ hal. Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ tɩya ba dee dɩ ba kpa yuwo abee losi abee wɩɩla abee ɔhɔ-kɩna a kpʋ nihuwobisi buloŋ aa we dʋnɩya ba aa kaŋ kpaa leye banaa lɩdɩgɩ tɩyaŋ.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Pebiye hʋ aa kaŋ kelni hʋ kɩnɔɔ tɩɩna a kaŋ tɔrɩ, ɛɛ rɛ ŋ deŋ a na nala ba aa kpʋwa dʋŋsɩ dɩ ba we kogu hʋ ba aa kpaa wɩɩsʋllɩ kɩna kɩ nyɔgɔ memii tɩyaŋ. Nala no fa aa basɩ Wɩɩsɩ wɩya rɛ abee wɩtɩɩ aŋ bɩ bɩla hal, ɛɛ rɛ tɩŋ ba kpʋ ba.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Ɛɛ rɛ ba ŋmaa nyʋwa baŋ baŋ baŋ a baa, “Á Tɩɩna Wɩɩgyoribakɔɔ, Ɩ yaa Tɩpʋlʋŋ Tɩɩna rɛ a kaŋ wɩtɩɩ mɛ, kyɛbee rɛ ɩ tɩɩ sɩ di dʋnɩya nala hʋ aa kpʋ ma sarɩya, a dɔgɩsɩ ba?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ kpa gapʋlʋŋ a tɩya ba kɩdɩgɩ buloŋ aŋ basɩ tɩya ba dɩ ba gyegili mʋhʋ tʋlɩɩ, dɩ ba kpʋ ba tʋŋtʋnnɩ-dɔŋtɩŋsɩ abee ba nɩmmabalɩya hʋ badɔmɔŋ mɛ anɩɩ gɛɛ ba aa kpʋʋ ba, a maga gɛɛ Wɩɩsɩ aa magɩlɩ biŋ.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Pebiye hʋ aa kaŋ kelni hʋ kɩdʋʋ tɩɩna a kaŋ tɔrɩ, ŋ na dɩ taŋha gyegile yʋga. Ɛɛ rɛ wɩɩpɔsɩɩ buloŋ bil gɛɛ timm anɩɩ gabiŋyohi, pene buloŋ mɛ fɩyɛsɩ gɛɛ anɩɩ kyal.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Ka kyɩŋwʋlɩya lɩɩ wɩɩsɩnyuu a ko tuu kɩ tele taŋha anɩɩ puwoduwo aa kyɩrɩ pil-huwoni kɩ lo taŋha gɛɛ.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Ɛɛ rɛ wɩɩsɩnyuu buloŋ nyʋgɩsɩ gɛɛ anɩɩ ba aa kaŋ wasa kulo kpa dɩgɩ dʋŋ. Dogiŋsi abee fuwokpoŋiye buloŋ sii ba liweeliye tɩyaŋ.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Ɛɛ rɛ dʋnɩya kuworo, abee paalʋʋ didenne, abee laalyuwolhɩyasɩ, abee kɩna tɩmma, abee nɩbala, abee nala buloŋ, yosi abee nala hʋ aa tɩŋ ba tɩɩma, ba buloŋ fá gyʋʋ faŋa dogiŋsi bʋbʋʋsɩ abee bʋpagɩsɩ tɩyaŋ.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Aŋ kɩ yɩrɩ dogiŋsi hʋ abee bʋwa hʋ abaa, “Ma tele tɔ ma dɩ nal hʋ aa hɔŋ kuworikpasa hʋ nyuu ta naa ma, dɩ Pebiye hʋ mɛ ta dɔgɩsɩ ma,
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Beewɩya kyɛɛ hʋ ba aa sɩ daga ba baaŋ dʋnɩya nala nyuu tɩyaŋ pele rɛ. Nal buloŋ tuwo aa sɩ wuwo sɩŋ ba sɩya.”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.