Apocalipse 10
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC
1 Ɛɛ rɛ ka ŋ bɩl na malɩkaduwo kɩdɩgɩ dɩ ʋ lɩɩ wɩɩsɩbee a ko tuu. Taala tɔ ʋ buloŋ gɛɛ anɩɩ ʋ aa laalɩ gadolii, ka dosiye baarɩ ʋ nyuu. Ʋ sɩya mɔgɩ kɩ tʋla gɛɛ anɩɩ wɩɩpɔsɩɩ. Ʋ naasɩ mɛ kɩɩ gɛɛ anɩɩ diŋpʋwala.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 Ka ʋ kol teŋbiye aa suro ʋ noŋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ kpa ʋ noduu naaŋ a dɔbɔ mpʋwɔnʋʋ nyuu tɩyaŋ, a kpa ʋ nogɔbɔ naaŋ mɛ a sɩgɩ taŋha.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 Ɛɛ rɛ ʋ nɔsɩ yʋga anɩɩ naakyigi aa gerise gɛɛ. Ʋ aa nɔsɔ gɛɛ, duwoŋ mɛ laa nɔsɩ bʋpɛ.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Ɛɛ rɛ ŋ fa kɩ kyɛ dɩ ŋ sabɩ wɩya hʋ duwoŋ hʋ aa nɔsɔ bʋpɛ hʋ a basɩ. Doŋ nɛ ŋ nɩɩ taal dɩ ʋ lɩɩ wɩɩsɩnyuu a basɩ tɩya ŋ a baa, “Leŋ dɩ wɩya hʋ duwoŋ hʋ aa nɔsɔ basɩ we ɩ nyuu tɩyaŋ. Ta saba biŋ.”
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Ɛɛ rɛ ka ŋ na malɩka hʋ, nal hʋ naadɩgɩ aa sɩŋ mpʋwɔnʋʋ tɩyaŋ, ka kɩdɩgɩ mɛ sɩŋ taŋhahɩlɩɩ tɩyaŋ, dɩ ʋ kaŋ ʋ noduu noŋ a yɩya wɩɩsɩnyuu.
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 Ɛɛ rɛ ʋ ŋmɩyɛsɩ nal hʋ aa we doŋ a kaŋ kɩ mʋ maakyiye buloŋ, nal hʋ aa taa wɩɩsɩnyuu abee kɩna hʋ buloŋ aa we wɩɩsɩnyuu, abee taŋha abee kɩna hʋ buloŋ aa we doŋ, abee mpʋwɔnʋʋ abee kɩna buloŋ aa we ʋ tɩyaŋ. Ʋ ŋmɩyɛsa rɛ a baa, “Wɩɩsɩ bɩl bɩ sɩ gyegili bee wɩɩ hʋ ʋ aa kyɛ dɩ ʋ yaa.”
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 Amɛ kyɛɛ hʋ malɩka-pɛɛ hʋ tɩɩna aa sɩ ko mʋʋ ʋ kabɩl, Wɩɩsɩ sɩ leŋ dɩ ʋ bampaga hʋ aa yaa wɩfaŋɩya hʋ buloŋ yaa anɩɩ gɛɛ ʋ gyɩ aa basɩ tɩya ʋ tʋŋtʋnna Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ.
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 Ɛɛ rɛ ŋ bɩl nɩɩ taal hʋ tɩɩ aa lɩɩ wɩɩsɩnyuu dɩ ʋ basɩ tɩya ŋ a baa, “Mʋ laa teŋbiye hʋ aa suro malɩka hʋ noŋ tɩyaŋ, malɩka hʋ naadɩgɩ aa sɩŋ mpʋwɔnʋʋ tɩyaŋ, ka kɩdɩgɩ mɛ sɩŋ taŋha tɩyaŋ hʋ.”
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Ɛɛ rɛ ŋ mʋ malɩka hʋ lee a sʋla ʋ dɩ ʋ kpa teŋbiye hʋ tɩya ŋ. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ŋ abaa “Laa kyaŋ! Ʋ sɩ leŋ dɩ ɩ fuu nyagɩmɩ, amɛ ɩ nyʋwa tɩyaŋ kɛ, ʋ sʋma anɩɩ tʋʋ.”
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Ɛɛ rɛ ŋ laa teŋbiye hʋ malɩka hʋ noŋ tɩyaŋ a kpa kyaŋ. Ʋ sʋma anɩɩ tʋʋ ŋ nyʋwa tɩyaŋ, amɛ ʋ aa tuu ŋ fuu teŋ, ŋ fuu buloŋ nyagɩmɩ.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya ŋ a baa, “Ʋ maga dɩ ɩ bɩl basɩ Wɩɩsɩ wɩya rɛ Wiyesi Welii hʋ dee tɩyaŋ a mʋ kɩ tile nihuwobisi iriŋ iriŋ buloŋ tɩyaŋ, abee paalʋʋ iriŋ iriŋ buloŋ nala, abee nala aa basɩ taanɩ iriŋ iriŋ buloŋ, abee kuworo iriŋ iriŋ buloŋ tɩyaŋ.”
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.