Atos 23
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ACF
1 Ái Paulo a lala mákái bos kaunsel, má a sálsálah aririu i di no sang má ák parai ngo, “Rang buhang, iakte long artálár pasi kak talar ngorer i nemnem si Káláu mai pilpil án balang, má balang kápate atiutiu iau sur tekesi táit pang i bung min.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Má ngo a longrai ngorer ái Ananias, tám osmapak táil, ki ák dos i rung di sámtur pátum Paulo suri dik posri uri ngudun.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Má ngorer ák parai ái Paulo ur singin koner a ardos suri dik posri ngo, “Á iáu, iáu tám tuar má na posar iáu be ái Káláu! Iáu sukis erei má uk nagogon i iau suri ngo ina mur arwat pasi nagogon. Mái sár táit u longoi mam iau er uk ardos suri dik posar iau, kápate nokwan mul mai nagogon.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Mái rung di sámtur pátum, di kos Paulo ngoromin, “Be, u mangan sang á iáu má ngorer uk para sáksáknai tám osmapak táil si Káláu?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Mái sár ái Paulo a kos di ngoromin, “Keskam, rang buhang. Ngo ina han mánán ngo ái á tám osmapak táil, kápte ina han parai ngorer ur on, kabin pinpidan a parai ngoromin ngo, ‘Koion una para sáksáknai koner a kátlán i kam matananu.’”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Má ái Paulo a mánán ngo te tili di di Sadukaio má te di tan Parisaio, ngorer ák perek má ák parai ngo, “Rang buhang, á iau á kesi Parisaio. Má kakang sang, koner a tám iau, ái á Parisaio mul. Má minái iau sámtur i nagogon kabin a mon i kak ruruna ngo rung di mat da liu kaleng.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Má ngo ákte parai ngorer, ki dik turpasi wor arkuh arliu i di á bos Parisaio mai bos Sadukaio, má ngorer kis talum minái ák ru i di má.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Bos Sadukaio di parai ngo kápte te liu kaleng namur má kápte te angelo ngo te tanián, mái sár tan Parisaio di ruruna i atul no á táit minái.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Má tilik lala ororok sang on á pákánbung erei. Má ngorer te á Parisaio ái rung er bos tám mánán uri nagogon, dik sámtur má dik rakrakai mai parai ngo, “Kápte gim ser pas te sápkin singin kálámul minái.” Má dik parai mul ngo, “Te ngoi gut, tekesi tanián ngo angelo ákte worwor mai, be?”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Má ák tuan lala sák sang má á kándi togor, má dik turpasi artalka mam Paulo, pasi ák lala bunbun á pakpakta kán tan tám arup ngo da káp talka rápái keleh. Má ngorer ák dos i bos tám arup suri da láklák sosih má dák ras pas Paulo alar di má dák lam pas kalengnai urami pokon kán tan tám arup.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Má i libung on, ái Konom a hut má ák sámtur pátum Paulo má ák parai ngo, “Paulo, una mangan. Ngorer ukte arbin talas sur iau main Ierusalem, má una han ur Rom ki una longoi mul ngorer iamuda.”
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Má arasa uri kábungbung, marán Iudáiá di kis talum má ngurkai sál dáh na hiru on ái Paulo. Mái rung min di oror kalar di sang mai worwor ngoromin, “Kápte gita te namnam má nginmi te táit pang i bung ngo gitáte sá bing Paulo.”
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Má tan kálámul dikte oror, lálám i di a sorliwi ahat á sángul.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Má tan kálámul minái di han uri narsán boh pakpakta kán tan tám osmapak má tan kálámul pakta, má dik parai ngo, “Á gim ngoromin. Gimáte kabat gim mai rakrakai án worwor suri koion gima namnam pang i pákánbung ngo gimáte up bing Paulo.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Má ngorer á gam má tan kaunsel gama tari palai worwor ur singin pakpakta kán tan tám arup suri dák lam Paulo ur main narsá gam má gamák bali gátgátna on. Mái sár á gim gima punpunam monai. Má ngo da tapam hut i pokon gim armona ái, gima up bingi má kápte na han purut mainái.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Mái sár natun ái kukun ái Paulo a longrai holhol taru suri sá bing Paulo, pasi á ngorer ák han narsá Paulo mák bitái on á worwor erei.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 A longrai worwor si káwán ái Paulo, ki ák bin pasi tátáil káián tan tám arup mák parai singin ngoromin, “Una tangnai kalik kaukak min uri narsán kam pakpakta. A mon á te worwor na parai be singin.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Má tátáil er a long pasi kalik kaukak tilatung mák tangnai uri narsán pakpakta mák parai ngo, “Ái Paulo, kálámul a kis i kamkabat, a bin pas iau má ák parai singing suri ina tangnai kaukak min uri narsam, kápkabin a mon á te worwor na bit iáu on.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Má ngorer pakpakta a top pasi limán kaukak erei mák lami uri kuir pokon masik mák gátnai ngo, “Be, a mon á te worwor una bit iau on? Parai má inak longrai.”
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Má kaukak erei a ngoi si pakpakta kán tan tám arup ngo, “Tan kálámul pakta di kis i kaunsel káián tan Iudáiá dikte kis talum, má dik mángát ngo da sung pas Paulo singim suri ngo latiu gaura sosih no. Rung er da parai ngo di nem i longra Paulo má dák bali gátgátna on, ái sár da angagur.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Koion una bál tar Paulo ur si di kabin tan kálámul di sorliwi ahat á sángul da punpunam suri up bingi. Má dikte utngi kándi oror ngo koion da namnam ngo nginmi dan nák han pang i bung ngo dikte up bing Paulo. Má dikte leget má suri longoi ngorer, ái sár di monai sorsormángát kaiam sár.”
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Má ngo pakpakta erei ákte longrai worwor singin kaukak er, ki pakpakta er ák inau on mák ngo, “Koion sang una parai singin tekes á worwor ukte bit iau on.” Má ngorer pakpakta kán tan tám arup ák tarwa palai kalik kaukak er ák han má.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 — ausente —
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 — ausente —
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Má pakpakta a le palai kesi pákán ram suri da kipi ur si Pelik, má worwor er a parai ngoromin:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Á iau Kalaudius Lisias,
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Kálámul minái di top páptai á tan Iudáiá, má dik ngoi ngo da up bingi. Mái sár á iau turán kak bos tám arup gim saras pasi tili lim di, kabin iau mánán pasi ngo a mon i kán nokwan ngorer i rung til Rom.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Má iak ri suri ngo ina mánán pasi ngo dánih di atiutiwi suri, ngorer iak lam pasi ur si di á tan kaunsel suri ser kabin táit di parai ur on.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Má iak ser pasi ngo táit di atiutiwi suri, wa táit a arwat mai kándi nagogon sang, má kápte sápkin a longoi suri da oboi uri kamkabat ngo suri na mat kunán.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Má namur kes a bit atalsa iau uri kándi holhol suri ngo da up bingi, pasi iak sangar i tarwa palai ur main i narsam. Má iakte parai mul si di ái rung di atiutiwi suri da para talsai singim á sápkin di hol on ngo ákte longoi.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Má ngo bos tám arup di be long artálár pasi bos arardos pakpakta a tari si di, ki dik long pas Paulo i libung erei sang má dik han tiklik mai átik á Antipatris.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Ngo a be arasa ur latiu, bos tám arup mai is má lamrut dik arsagil pala rung di lu arup tili hos suri da tiklik má mam Paulo uradi Sisaria sang, má ding kaleng má di uri kándi pokon ami Ierusalem.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Má ngo bos tám arup tili hos dikte hut á Sisaria, ki dik sua tari pákán ram ur singin kálámul pakta erei má dik tar Paulo uri limán.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Má kálámul pakta a wásái pákán ram erei, ki ák gálta Paulo ngo a han tili balis dáh. Mái Paulo a parai ngo ái tili balis á Silisia.
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 A longrai ngorer á kálámul pakta má ák parai ngo, “A kuluk, artálár ina longra iáu. Mái sár gita mona rung er di atiutiu iáu ngo da hut be.” A be parai ngorer ur si Paulo, ki ák artari suri dik batbat kári iatung i rum er ái Erodes a longoi má onin a kámniánsit án nagogon.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.