Atos 23

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ái Paulo a lala mákái bos kaunsel, má a sálsálah aririu i di no sang má ák parai ngo, “Rang buhang, iakte long artálár pasi kak talar ngorer i nemnem si Káláu mai pilpil án balang, má balang kápate atiutiu iau sur tekesi táit pang i bung min.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Má ngo a longrai ngorer ái Ananias, tám osmapak táil, ki ák dos i rung di sámtur pátum Paulo suri dik posri uri ngudun.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Má ngorer ák parai ái Paulo ur singin koner a ardos suri dik posri ngo, “Á iáu, iáu tám tuar má na posar iáu be ái Káláu! Iáu sukis erei má uk nagogon i iau suri ngo ina mur arwat pasi nagogon. Mái sár táit u longoi mam iau er uk ardos suri dik posar iau, kápate nokwan mul mai nagogon.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Mái rung di sámtur pátum, di kos Paulo ngoromin, “Be, u mangan sang á iáu má ngorer uk para sáksáknai tám osmapak táil si Káláu?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Mái sár ái Paulo a kos di ngoromin, “Keskam, rang buhang. Ngo ina han mánán ngo ái á tám osmapak táil, kápte ina han parai ngorer ur on, kabin pinpidan a parai ngoromin ngo, ‘Koion una para sáksáknai koner a kátlán i kam matananu.’”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Má ái Paulo a mánán ngo te tili di di Sadukaio má te di tan Parisaio, ngorer ák perek má ák parai ngo, “Rang buhang, á iau á kesi Parisaio. Má kakang sang, koner a tám iau, ái á Parisaio mul. Má minái iau sámtur i nagogon kabin a mon i kak ruruna ngo rung di mat da liu kaleng.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Má ngo ákte parai ngorer, ki dik turpasi wor arkuh arliu i di á bos Parisaio mai bos Sadukaio, má ngorer kis talum minái ák ru i di má.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Bos Sadukaio di parai ngo kápte te liu kaleng namur má kápte te angelo ngo te tanián, mái sár tan Parisaio di ruruna i atul no á táit minái.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Má tilik lala ororok sang on á pákánbung erei. Má ngorer te á Parisaio ái rung er bos tám mánán uri nagogon, dik sámtur má dik rakrakai mai parai ngo, “Kápte gim ser pas te sápkin singin kálámul minái.” Má dik parai mul ngo, “Te ngoi gut, tekesi tanián ngo angelo ákte worwor mai, be?”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Má ák tuan lala sák sang má á kándi togor, má dik turpasi artalka mam Paulo, pasi ák lala bunbun á pakpakta kán tan tám arup ngo da káp talka rápái keleh. Má ngorer ák dos i bos tám arup suri da láklák sosih má dák ras pas Paulo alar di má dák lam pas kalengnai urami pokon kán tan tám arup.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Má i libung on, ái Konom a hut má ák sámtur pátum Paulo má ák parai ngo, “Paulo, una mangan. Ngorer ukte arbin talas sur iau main Ierusalem, má una han ur Rom ki una longoi mul ngorer iamuda.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Má arasa uri kábungbung, marán Iudáiá di kis talum má ngurkai sál dáh na hiru on ái Paulo. Mái rung min di oror kalar di sang mai worwor ngoromin, “Kápte gita te namnam má nginmi te táit pang i bung ngo gitáte sá bing Paulo.”
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Má tan kálámul dikte oror, lálám i di a sorliwi ahat á sángul.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Má tan kálámul minái di han uri narsán boh pakpakta kán tan tám osmapak má tan kálámul pakta, má dik parai ngo, “Á gim ngoromin. Gimáte kabat gim mai rakrakai án worwor suri koion gima namnam pang i pákánbung ngo gimáte up bing Paulo.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Má ngorer á gam má tan kaunsel gama tari palai worwor ur singin pakpakta kán tan tám arup suri dák lam Paulo ur main narsá gam má gamák bali gátgátna on. Mái sár á gim gima punpunam monai. Má ngo da tapam hut i pokon gim armona ái, gima up bingi má kápte na han purut mainái.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Mái sár natun ái kukun ái Paulo a longrai holhol taru suri sá bing Paulo, pasi á ngorer ák han narsá Paulo mák bitái on á worwor erei.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 A longrai worwor si káwán ái Paulo, ki ák bin pasi tátáil káián tan tám arup mák parai singin ngoromin, “Una tangnai kalik kaukak min uri narsán kam pakpakta. A mon á te worwor na parai be singin.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Má tátáil er a long pasi kalik kaukak tilatung mák tangnai uri narsán pakpakta mák parai ngo, “Ái Paulo, kálámul a kis i kamkabat, a bin pas iau má ák parai singing suri ina tangnai kaukak min uri narsam, kápkabin a mon á te worwor na bit iáu on.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Má ngorer pakpakta a top pasi limán kaukak erei mák lami uri kuir pokon masik mák gátnai ngo, “Be, a mon á te worwor una bit iau on? Parai má inak longrai.”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Má kaukak erei a ngoi si pakpakta kán tan tám arup ngo, “Tan kálámul pakta di kis i kaunsel káián tan Iudáiá dikte kis talum, má dik mángát ngo da sung pas Paulo singim suri ngo latiu gaura sosih no. Rung er da parai ngo di nem i longra Paulo má dák bali gátgátna on, ái sár da angagur.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Koion una bál tar Paulo ur si di kabin tan kálámul di sorliwi ahat á sángul da punpunam suri up bingi. Má dikte utngi kándi oror ngo koion da namnam ngo nginmi dan nák han pang i bung ngo dikte up bing Paulo. Má dikte leget má suri longoi ngorer, ái sár di monai sorsormángát kaiam sár.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Má ngo pakpakta erei ákte longrai worwor singin kaukak er, ki pakpakta er ák inau on mák ngo, “Koion sang una parai singin tekes á worwor ukte bit iau on.” Má ngorer pakpakta kán tan tám arup ák tarwa palai kalik kaukak er ák han má.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 — ausente —
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 — ausente —
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Má pakpakta a le palai kesi pákán ram suri da kipi ur si Pelik, má worwor er a parai ngoromin:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Á iau Kalaudius Lisias,
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Kálámul minái di top páptai á tan Iudáiá, má dik ngoi ngo da up bingi. Mái sár á iau turán kak bos tám arup gim saras pasi tili lim di, kabin iau mánán pasi ngo a mon i kán nokwan ngorer i rung til Rom.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Má iak ri suri ngo ina mánán pasi ngo dánih di atiutiwi suri, ngorer iak lam pasi ur si di á tan kaunsel suri ser kabin táit di parai ur on.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Má iak ser pasi ngo táit di atiutiwi suri, wa táit a arwat mai kándi nagogon sang, má kápte sápkin a longoi suri da oboi uri kamkabat ngo suri na mat kunán.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Má namur kes a bit atalsa iau uri kándi holhol suri ngo da up bingi, pasi iak sangar i tarwa palai ur main i narsam. Má iakte parai mul si di ái rung di atiutiwi suri da para talsai singim á sápkin di hol on ngo ákte longoi.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Má ngo bos tám arup di be long artálár pasi bos arardos pakpakta a tari si di, ki dik long pas Paulo i libung erei sang má dik han tiklik mai átik á Antipatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Ngo a be arasa ur latiu, bos tám arup mai is má lamrut dik arsagil pala rung di lu arup tili hos suri da tiklik má mam Paulo uradi Sisaria sang, má ding kaleng má di uri kándi pokon ami Ierusalem.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Má ngo bos tám arup tili hos dikte hut á Sisaria, ki dik sua tari pákán ram ur singin kálámul pakta erei má dik tar Paulo uri limán.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Má kálámul pakta a wásái pákán ram erei, ki ák gálta Paulo ngo a han tili balis dáh. Mái Paulo a parai ngo ái tili balis á Silisia.
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 A longrai ngorer á kálámul pakta má ák parai ngo, “A kuluk, artálár ina longra iáu. Mái sár gita mona rung er di atiutiu iáu ngo da hut be.” A be parai ngorer ur si Paulo, ki ák artari suri dik batbat kári iatung i rum er ái Erodes a longoi má onin a kámniánsit án nagogon.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.