Atos 22

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Rang buhang, gam kis pau be má gamák longra iau. Minái iau nem i para talsa iau i mátán táil i gam ngo káp iau te long te sápkin.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Má ngo di longrai er a wor mam di mai worwor til Ebaraio, ki dik lala kis pau sang. Má ngorer ái Paulo a sopasun kán worwor má ák parai ngo,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Á iau á kakun Iudáiá sang má iau páng i bimán rum á Tarsus i balis á Silisia. Mái sár iau pakta main Ierusalem, má iau kesi kalik án aratintin si Gamaliel. Má di lain abitbit iau sang suri ina mur timani nagogon káián rang kámpup i git. Iau lala kákir namurwai nemnem si Káláu, ngorer sár mul i gam er gam minái i pákánbung min.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 — ausente —
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 — ausente —
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Má ngo á gim ái rung gim tiklik gim lu hanhan pátmi bimán rum á Damasko i pákánbung ngo nas a kis lul tur, kesá lala talsán talas tilami bát a hut asodar i gim. Má talsán talas erei a márám kaul iau má áng kalang kalang i matang on,
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 pasi iak pur uradi bim má iak longrai kaungán kes a para ngoro minái singing ngo, ‘Saulo! Saulo! Suri dáh u tunga abilbilingna iau?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ki iak gátna ngo, ‘Konom, iáu sinih?’ Má áng kos iau ngoro minái, ‘Iau Iesu til Nasaret, koner u mikmikwai.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 “Rung gim tiklik no di mákái talas, mái sár kápdite longrai kaungán ái koner a worwor mam iau.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Má namur iak gátnai ngoro minái, ‘Dánih ina longoi, Konom?’ Má ái Konom a kos iau ngo, ‘Inái sang una aptur má unák han ur Damasko, má iatung una mánán pas te worwor na hut narsam suri atalsa iáu ngo dánih una longoi er namur.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Má ái rung gim tiklik dik top pasi limang má dik lam iau ur Damasko, káplabin ngo talsán talas ákte pil marang uri matang má káp iau te mákmák.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Kesá kálámul a kis i malar erei ngisán ái Ananias a han suri mák iau. Ái a muswan pagas i kán liu suri na ngorer a parai i nagogon, má kálámul di árngai ngisán á tan Iudáiá on á malar erei.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Má kálámul minái a sámtur i narsang mák parai singing ngoromin, ‘Saulo, tuang, una mákmák kaleng mul!’ Má káp melek sár mul má iak mákmák kaleng má giurá mákmák arsuar.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ki namur ák parai singing ngo, ‘Káláu káián rang kámpup git ákte ilwa pas iáu suri una mánán i kán holhol taru má unák mák koner a Tám Nokwan má ngorer mul una longrai worwor na so tili ngudun.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Má á iáu una tám arbin talas uri narsán bos kálámul no suri para aposoi táit er ukte mákái má longrai.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Má inái dánih be u kis monai? Aptur má unáng kilkil uri narsán ái Konom má nák siu palai kam sápkin tatalen ki unáng kipi arsiu.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Má namur ngo iakte kaleng ur Ierusalem, iak han uri rumán osmapak má iak sung. Má pákánbung kak tungai sung be, iak mákái kesi mákmák a ngoromin.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Iau mák Konom a worwor mam iau má ák parai ngo, ‘Una sangar i han pas til main Ierusalem kabin ái rung min kápdate longra pasi kam apapos sur iau.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Mái sár iau kosoi kán worwor ngoromin, ‘Konom, tan kálámul minái di lain mánán i iau sang ngo iau lu han uri bos rumán lotu no má iak lu tola pas rung di ruruna i iáu, má iak lu up di má batbat kalar di i rumán batbat kalar.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Má i pákánbung di up bing Sitiwen, koner a lu arbin talas mai ngisam, iau sámtur iatung má iak mángát ngo kán minat a nokwan. Má á iau sár mul iau mákmák kári lusán i di ái rung di up bing Sitiwen.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Mái sár ái Konom a parai singing ngoromin, ‘Aptur má, ina dos pala iáu ur tepák uri tan kuir pokon erei rung tili risán di lu kis ái.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Matananu di kis án alongra pang i pákánbung er ái Paulo a parai ngo, “Ái Konom a dos pala iau uri narsá di ái rung tili risán.” Má ngo di longrai ngorer, ki kápte má ding kis pau. Dik turpasi lala wakwak urami sang i bát má dik parai ngo, “Na, war ák tu tartar retret mai kángit Káláu bul ái koner! Gam long palai alar gim á táit erei má gamák sá bing palai! Koion na liu á kálámul ngorer!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Má matananu di tungai lala bin urami sang, má dik tarápái lusán i di má dik sáprai bim iamuni armongoh.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Má pakpakta káián tan tám arup til Rom a mákái ngorer pasi ák dos i tan tám arup dik lam pas Paulo uratung i niá di. Má ák dos i di mul ngo da rapis Paulo má gátgátna on, suri ngorer da mánán pasi singin suri dáh á matananu di lala wakwak ur on ngorer.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Mái sár ngo dikte kabat páptai má suri da tasi, a mákái tátáil kán tan tám arup a sámtur pátmi, má ngorer ái Paulo a parai singin ngo, “Be, nagogon til Rom a sormángát i gam suri tasi kálámul a mon i kán nokwan ngorer i matananu til Rom, má kápte be di nagogon on suri ser pasi sápkin ákte longoi?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Má ngo tátáil a longrai worwor erei a utung palai ái Paulo, a teken sangar i láklák ur singin pakpakta kán tan tám arup mák bitái ngo, “Apong, kálámul minái a mon i kán nokwan arwat mai tan kakun Rom. Dánih má gita longoi mai?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Má pákánbung a longrai ngorer á pakpakta erei, a han narsá Paulo mák gáltai ngo, “Be, a támin ngo iáu a mon i kam nokwan arwat mai tan kakun Rom?” Mái Paulo a kokos ngo, “Áá, a támin a mon á kaiak.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Má pakpakta a kos Paulo ngo, “Á iau mul a mon á kaiak, má iau tari marán pirán tabal ur Rom suri hul pasi kak nokwan.” A longrai ngorer ái Paulo ki áng kosoi pakpakta ngo, “Ái sár á iau, kápte iau hul pasi á kak nokwan ngorer á iáu. Auh, kápte. Iau páng uri lolon nokwan si kakang má si mamang pasi má ák mon i kaiak.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Mái rung iatung di nem suri tasi má gálgálta on, di longrai ngorer ngo ái Paulo a kakun Rom, ki dik sangar má sár i kaplah alari. Má pakpakta er a bunbun i on, kabin a mák ilmi ngo ákte longoi táit kápate nokwan er ák ardos ngo da kabat Paulo mai sen.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 A be arasa ur latiu, má pakpakta kán bos tám arup a nem sang suri ser pasi támin muswan on á worwor er tan Iudáiá di atiutiu Paulo mai. Má ngorer ák ardos suri tan pakpakta kán tan tám osmapak má kaunsel no da kis talum. Má namur ák asengsegeng i Paulo tili kamkabat, má ák lam pasi mák atri i mátán táil i di ái rung er di kis talum suri nák para talsai táit a longoi.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.