Atos 19
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NAA
1 Má i pákánbung ái Apolos a kis be á Korin, ái Paulo a láklák tangrai katbán balis á Esiá má ák han hut i malar á Epeso. Má iatung a banai tan tám ruruna
1 Aconteceu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso. Encontrando ali alguns discípulos,
2 má ák gátna di ngo, “Be, i pákánbung gam ruruna, gamáte kipi mul i Tanián a Pilpil?” Ki á di di kokos ngo, “Auh, kápgimte longra te on ngo a mon i Tanián a Pilpil.”
2 perguntou-lhes: — Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? Ao que eles responderam: — Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Ái Paulo a longrai ngorer ki ákte lu bali gálta di ngo, “Má matngan arsiu ngádáh er gam kipi?” Ki dik parai ngo, “Matngan arsiu sár si Ioanes Tám Arsiu á gim kipi.”|alt="3rd Paul’s journey map" src="Pauljr3.TIF" size="col" ref="APOSTOLO 19:3"
3 Paulo perguntou: — Então que batismo vocês receberam? Eles responderam: — O batismo de João.
4 Mái Paulo a para talsai si di ngo, “Arsiu si Ioanes a akiláng suri ngo kálámul ákte tapriu alari kán tan sápkin tatalen. Mái Ioanes a parai singin matananu ngo da ruruna i koner a murwa pasi, war ái Iesu sang.”
4 Paulo explicou: — João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois dele, a saber, em Jesus.
5 Ngo dikte longrai ngorer, ki ding kipi arsiu i ngisán ái Konom Iesu uri akiláng ngo dikte ruruna tus on.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Má ngo ái Paulo a oboi aru limán i di keskeskes, ki ák porta i di á Tanián a Pilpil, má dik lu parai toltolom worwor má dik lu para tusi midán ái Káláu uri narsán matananu.
6 E, quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo veio sobre eles, e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Má di no di tara sángul mai aru á kálámul.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Ái Paulo a han uri rumán lotu kán tan Iudáiá mák mangan mai arkipkip mam rung iatung i rumán lotu suri lolsit si Káláu, mák lala abálbál pas di suri da ruruna on. A longoi ngorer arwat mai atul á kalang.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, discutindo e persuadindo a respeito do Reino de Deus.
9 Mái sár te tili di a laklak i bál di má dik ilang taladeng má dik worwor sáksák i mátán táil i matananu suri Sál si Iesu. Má ngorer ái Paulo ák lam pas rung di ruruna uri rumán kis talum si Tiranus. Má iatung di nguruk i bosbos bung
9 Mas como alguns deles se mostravam teimosos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo se afastou deles. E, levando consigo os discípulos, passou a falar diariamente na escola de Tirano.
10 arwat mai aru á bet. Má ngorer matananu no di kis i balis á Esiá, bos Iudáiá mái rung tili risán mul, di longrai pinpidan si Konom.
10 Paulo fez isso durante dois anos, de modo que todos os habitantes da província da Ásia ouviram a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Mái Káláu a longoi tan hutngin matngan akiláng mai limán ái Paulo, má matngan akiláng erei matananu di mákái má dik sodar on.
11 Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Má bos sepen kaen káián ái Paulo di sas pasi tili páplun má dik páptai i tan sasam má dik liu, má bos sápkin tanián di táu alar rung er di porta i di.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Má te Iudáiá di lu láklák tangrai malar suri long palai sápkin tanián tili rung er a porta i di á sápkin tanián, di mul di tohoi suri him mai ngisán ái Iesu. Má dik parai singin tan sápkin tanián ngoromin, “I ngisán ái Iesu, ái koner ái Paulo a lu arbin mai, gim dos pala gam.”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre pessoas possuídas de espíritos malignos, dizendo: — Ordeno que saiam pelo poder de Jesus, a quem Paulo prega.
14 Má on á malar á Epeso kesi kálámul a kis ái, má a pakpakta kán tan tám osmapak káián tan Iudáiá, ngisán ái Sikewa. Má ahit á natun káláu, má rang natun er di lu tipar palai sápkin tanián. Má kesi bung di tohoi suri longoi ngorer mul mai ngisán ái Iesu.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Mái sár sápkin tanián a worwor mam di mák parai si di ngo, “Iau mánán i Iesu má iau talas uri Paulo. Má gam, gam tara dáh?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: — Conheço Jesus e sei quem é Paulo; mas vocês, quem são?
16 Má kálámul a mon on i sápkin tanián a roh uri di mák lala up sáksákna di má dik hiru. Ák taráp sarai lusán i di má dik táu alari rum er mai kunsin i di.
16 E o possuído do espírito maligno saltou sobre eles, dominando a todos e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Má arbin ur on á arup minái a sangar i han arkaliut iatung i malar á Epeso. Má matananu Epeso no, tan Iudáiá má tan rung tili risán, di pángáng suri longrai arup erei, má dik rumrum má dik árngai ngisán ái Konom Iesu.
17 Este fato chegou ao conhecimento de todos os moradores de Éfeso, tanto judeus como gregos. Veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Marán rung dikte ruruna til tungu di para aposoi kándi sápkin tatalen i mátán matananu.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Má marán mul di lu latlat má wah, di kipi kándi tan buk án latlat má wah má dik osoi i mátán táil i di. Má dik wás talmi mátán tan buk no erei ngo da huli, a artálár mai alim i sángul i arip (50,000) á pirán tabal.Rung til Epeso di os palai kándi tan buk án latlat má wah.|alt="burning books" src="UBSD-06C.TIF" size="col" ref="19:19"
19 Também muitos dos que haviam praticado magia, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculado o valor dos livros, verificaram que chegava a cinquenta mil denários.
20 Má matananu di mákái ngorer má marán di ruruna, má pinpidan si Konom a maras mák rakrakai uri holhol kán tan kálámul.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Má ngo ákte rah i tan táit ngorer, Tanián a Pilpil a sisdoi holhol si Paulo suri ngo na laum tangrai aru balis á Makedoniá má Girik má nák han átik á Ierusalem. Má ngorer ái Paulo a parai ngo, “Iau nem i mákái Rom namur ngo iakte longoi kak láklák ur Ierusalem.”
21 Depois destas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia. Ele dizia: — Depois de passar por Jerusalém, preciso ir também a Roma.
22 Pasi á ngorer ák dos palai kán aru tám artangan, ái Timoteo mái Erastus, suri diara táilnai ur Makedoniá. Mái Paulo sang a káling kiskis be á Esiá.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que o ajudavam, a saber, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na província da Ásia.
23 I pákánbung er, lala ororok taladeng a kaptur iatung i malar á Epeso suri Sál si Iesu. A ngoromin.
23 Por esse tempo, houve grande tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Kesi kálámul ngisán ái Damatirius ái a lala mánán i him mai siliwa mák lu tuni siliwa uri tártárwán i rumán lotu káián kándi káláu ái Atemis, má ák tari marán á him má dik apángái lala pirán tabal ur kándi á tan tám tuntun siliwa.Tánráu wák ái Atemis|alt="Goddess" src="HK00286B.TIF" size="col" ref="19:24"
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia modelos de prata do templo de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Má ái Damatirius a kilkila talmi kán bos tám him tiklik mai bos tám tuntun siliwa mák parai si di ngoromin,
25 convocando-os juntamente com outros do mesmo ofício, disse-lhes: — Senhores, vocês sabem que a nossa prosperidade vem deste ofício.
26 Má kes mul, gamáte mákái má gamáte longrai kán worwor ái Paulo ngo tan tártárwán káláu di longoi mai limán kálámul má gitá lu lotu uri narsá di, kápte ngo di liuán káláu. Mái Paulo ákte abálbál pasi marán kálámul suri dik ruruna i dánih a parai. Áá, ákte longoi main Epeso má erei pátum, má nák bonta noi kunlán balis á Esiá.
26 E agora vocês estão vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a província da Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade.
27 Auh! Kápate kuluk á ngorer! Da worwor sáksák uri kángit him má na pur. Má káp iau te para masiknai suri kángit him sár, iau parai mul suri rumán lotu káián kángit rakrakai án tánráu, ái Atemis. Tan kálámul da ngoi ngo rumán lotu káián a tu táit bia. Má kápdate lu árngai mul i ngisán kángit tánráu, koner matananu di lu lotu uri narsán main Esiá má i naul matmatngan pokon no.”
27 Não somente há o perigo de que o nosso negócio caia em descrédito, como também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja considerado sem valor, e que até venha a ser destruída a majestade daquela que toda a província da Ásia e o mundo adoram.
28 Má ngo ái rung er di longrai ngorer, ki ák lala mos i bál di má dik turpasi wakwak ngoromin, “Huihui iá! A tuan songap ái Atemis, káláu kángit á tan Epeso!”
28 Ouvindo isto, ficaram furiosos e começaram a gritar: — Grande é a Diana dos efésios!
29 Má worwor er ák ariwai bál matananu no ák lala málmálas. Má dik rut ngorer má dik tola pas Gaius mái Aristakus, aru kakun Makedoniá, diar lu saliu tiklik mam Paulo, má matananu di rut tiklik mam diar urami nián ialial.
29 A confusão se espalhou pela cidade, e todos juntos foram correndo para o teatro, arrastando consigo os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Ái Paulo a mákái ngorer mák nem ngo na kusak suri nák worwor i mátán matananu, mái sár tan tám ruruna kápte di mángta palai ngo na han.
30 Quando Paulo quis apresentar-se ao povo, os discípulos não o permitiram.
31 Má te kálámul pakta tili balis á Esiá, di rang turán ái Paulo, má di mul di matai ngo ái Paulo na sol uri nián ialial, má ngorer di tarwai wor ur singin má sungi suri koion na sirai kán liu ngorer.
31 Também algumas autoridades da província, que eram amigos de Paulo, mandaram um recado, pedindo que ele não se arriscasse indo ao teatro.
32 Má imi nián ialial be, matananu kápte di kis pau, di tungai ororok sang. Di arbin mai toltolom táit a lite. Te di parai lite táit, má te bul di parai lite. Ái sár marán tili di iatung kápte di mánán tusi dánih di kis talum suri.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia tinha virado uma confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Má kesi kálámul ngisán ái Aleksada, ái iatung tiklik mai rang turán, di no bos kakun Iudáiá. Má dik sisdo Aleksada ur táil suri na tur sur di i mátán matananu, má dik parai singin suri matngan worwor ngádáh na parai. Ngorer mái Aleksada a tur kári matananu be mai limán mák tohoi suri worwor.
33 Então tiraram Alexandre do meio da multidão, e os judeus o empurraram para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Má ngo matananu di mák ilmi ngo a kakun Iudáiá, dik turpasi lala bin sang ngo, “Huihui iá! A tuan songap sang ái Atemis, káláu kángit á tan Epeso!” Má kándi tungai bin ngoromin pasi aru i awa.
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram durante quase duas horas: — Grande é a Diana dos efésios!
35 Má ngo ákte tingting gomot má i wakwak, ngorer kesi kálámul pakta a sámtur mák abálbálái matananu, má namur ák parai ngoromin,
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: — Senhores efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu do céu?
36 Matananu no di talas ur on má kápte kes a arwat suri na pua palai tan táit min iau parai. Má ngorer gama kis pau má koion á bau mai sangar i longoi táit a sák.
36 Ora, não podendo isto ser contestado, convém que vocês se mantenham calmos e não façam nada de forma precipitada;
37 Gamáte talkai aru kálámul min ur mainái, mái sár kápte diar sikip te táit tili rumán lotu ngo ot bilingnai kángit tánráu.
37 porque estes homens que vocês trouxeram para cá não profanaram o templo, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 A mon á bung uri nagogon, má tan tám nagogon di kis di arwat suri nagogon i kálámul. Má ngo ái Damatirius mai kán tan tám him ngo a mon i kándi bálsák mam tekes, da atiutiwi kálámul erei má diarák arkipkip mai worwor iatung.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, saibam que existem os tribunais e os procônsules; que se acusem uns aos outros ali.
39 Má ngo te worwor mul gam nem i parai, gama kipi má parai i kamu bungán kis talum sang.
39 Mas, se vocês estão pleiteando alguma outra coisa, isso será decidido em assembleia regular.
40 Iau parai ngorer kabin te da mákái má dák parai gut uri git ngo git arup. Má kápte káplabin á táit git longoi, ki kápte git arwat suri para talsai kángit nokwan pasi gitá apturi ororok minái.”
40 Porque também corremos o risco de sermos, hoje, acusados de revolta, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Kálámul pakta erei a be parai ngorer ki ák dos pala di má dik arsagil má.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.