Atos 19

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Má i pákánbung ái Apolos a kis be á Korin, ái Paulo a láklák tangrai katbán balis á Esiá má ák han hut i malar á Epeso. Má iatung a banai tan tám ruruna
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso; e achando ali alguns discípulos,
2 má ák gátna di ngo, “Be, i pákánbung gam ruruna, gamáte kipi mul i Tanián a Pilpil?” Ki á di di kokos ngo, “Auh, kápgimte longra te on ngo a mon i Tanián a Pilpil.”
2 Disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Ái Paulo a longrai ngorer ki ákte lu bali gálta di ngo, “Má matngan arsiu ngádáh er gam kipi?” Ki dik parai ngo, “Matngan arsiu sár si Ioanes Tám Arsiu á gim kipi.”|alt="3rd Paul’s journey map" src="Pauljr3.TIF" size="col" ref="APOSTOLO 19:3"
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Mái Paulo a para talsai si di ngo, “Arsiu si Ioanes a akiláng suri ngo kálámul ákte tapriu alari kán tan sápkin tatalen. Mái Ioanes a parai singin matananu ngo da ruruna i koner a murwa pasi, war ái Iesu sang.”
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Ngo dikte longrai ngorer, ki ding kipi arsiu i ngisán ái Konom Iesu uri akiláng ngo dikte ruruna tus on.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Má ngo ái Paulo a oboi aru limán i di keskeskes, ki ák porta i di á Tanián a Pilpil, má dik lu parai toltolom worwor má dik lu para tusi midán ái Káláu uri narsán matananu.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas, e profetizavam.
7 Má di no di tara sángul mai aru á kálámul.
7 E estes eram, ao todo, uns doze homens.
8 Ái Paulo a han uri rumán lotu kán tan Iudáiá mák mangan mai arkipkip mam rung iatung i rumán lotu suri lolsit si Káláu, mák lala abálbál pas di suri da ruruna on. A longoi ngorer arwat mai atul á kalang.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do reino de Deus.
9 Mái sár te tili di a laklak i bál di má dik ilang taladeng má dik worwor sáksák i mátán táil i matananu suri Sál si Iesu. Má ngorer ái Paulo ák lam pas rung di ruruna uri rumán kis talum si Tiranus. Má iatung di nguruk i bosbos bung
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles, e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 arwat mai aru á bet. Má ngorer matananu no di kis i balis á Esiá, bos Iudáiá mái rung tili risán mul, di longrai pinpidan si Konom.
10 E durou isto por espaço de dois anos; de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, assim judeus como gregos.
11 Mái Káláu a longoi tan hutngin matngan akiláng mai limán ái Paulo, má matngan akiláng erei matananu di mákái má dik sodar on.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia maravilhas extraordinárias.
12 Má bos sepen kaen káián ái Paulo di sas pasi tili páplun má dik páptai i tan sasam má dik liu, má bos sápkin tanián di táu alar rung er di porta i di.
12 De sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Má te Iudáiá di lu láklák tangrai malar suri long palai sápkin tanián tili rung er a porta i di á sápkin tanián, di mul di tohoi suri him mai ngisán ái Iesu. Má dik parai singin tan sápkin tanián ngoromin, “I ngisán ái Iesu, ái koner ái Paulo a lu arbin mai, gim dos pala gam.”
13 E alguns dos exorcistas judeus ambulantes tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Má on á malar á Epeso kesi kálámul a kis ái, má a pakpakta kán tan tám osmapak káián tan Iudáiá, ngisán ái Sikewa. Má ahit á natun káláu, má rang natun er di lu tipar palai sápkin tanián. Má kesi bung di tohoi suri longoi ngorer mul mai ngisán ái Iesu.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Mái sár sápkin tanián a worwor mam di mák parai si di ngo, “Iau mánán i Iesu má iau talas uri Paulo. Má gam, gam tara dáh?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus, e bem sei quem é Paulo; mas vós quem sois?
16 Má kálámul a mon on i sápkin tanián a roh uri di mák lala up sáksákna di má dik hiru. Ák taráp sarai lusán i di má dik táu alari rum er mai kunsin i di.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno, e assenhoreando-se de todos, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Má arbin ur on á arup minái a sangar i han arkaliut iatung i malar á Epeso. Má matananu Epeso no, tan Iudáiá má tan rung tili risán, di pángáng suri longrai arup erei, má dik rumrum má dik árngai ngisán ái Konom Iesu.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Marán rung dikte ruruna til tungu di para aposoi kándi sápkin tatalen i mátán matananu.
18 E muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Má marán mul di lu latlat má wah, di kipi kándi tan buk án latlat má wah má dik osoi i mátán táil i di. Má dik wás talmi mátán tan buk no erei ngo da huli, a artálár mai alim i sángul i arip (50,000) á pirán tabal.Rung til Epeso di os palai kándi tan buk án latlat má wah.|alt="burning books" src="UBSD-06C.TIF" size="col" ref="19:19"
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros, e os queimaram na presença de todos e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinqüenta mil peças de prata.
20 Má matananu di mákái ngorer má marán di ruruna, má pinpidan si Konom a maras mák rakrakai uri holhol kán tan kálámul.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Má ngo ákte rah i tan táit ngorer, Tanián a Pilpil a sisdoi holhol si Paulo suri ngo na laum tangrai aru balis á Makedoniá má Girik má nák han átik á Ierusalem. Má ngorer ái Paulo a parai ngo, “Iau nem i mákái Rom namur ngo iakte longoi kak láklák ur Ierusalem.”
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Pasi á ngorer ák dos palai kán aru tám artangan, ái Timoteo mái Erastus, suri diara táilnai ur Makedoniá. Mái Paulo sang a káling kiskis be á Esiá.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 I pákánbung er, lala ororok taladeng a kaptur iatung i malar á Epeso suri Sál si Iesu. A ngoromin.
23 E, naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Kesi kálámul ngisán ái Damatirius ái a lala mánán i him mai siliwa mák lu tuni siliwa uri tártárwán i rumán lotu káián kándi káláu ái Atemis, má ák tari marán á him má dik apángái lala pirán tabal ur kándi á tan tám tuntun siliwa.Tánráu wák ái Atemis|alt="Goddess" src="HK00286B.TIF" size="col" ref="19:24"
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia de prata nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Má ái Damatirius a kilkila talmi kán bos tám him tiklik mai bos tám tuntun siliwa mák parai si di ngoromin,
25 Aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Senhores, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Má kes mul, gamáte mákái má gamáte longrai kán worwor ái Paulo ngo tan tártárwán káláu di longoi mai limán kálámul má gitá lu lotu uri narsá di, kápte ngo di liuán káláu. Mái Paulo ákte abálbál pasi marán kálámul suri dik ruruna i dánih a parai. Áá, ákte longoi main Epeso má erei pátum, má nák bonta noi kunlán balis á Esiá.
26 E bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Auh! Kápate kuluk á ngorer! Da worwor sáksák uri kángit him má na pur. Má káp iau te para masiknai suri kángit him sár, iau parai mul suri rumán lotu káián kángit rakrakai án tánráu, ái Atemis. Tan kálámul da ngoi ngo rumán lotu káián a tu táit bia. Má kápdate lu árngai mul i ngisán kángit tánráu, koner matananu di lu lotu uri narsán main Esiá má i naul matmatngan pokon no.”
27 E não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a ser destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram.
28 Má ngo ái rung er di longrai ngorer, ki ák lala mos i bál di má dik turpasi wakwak ngoromin, “Huihui iá! A tuan songap ái Atemis, káláu kángit á tan Epeso!”
28 E, ouvindo-o, encheram-se de ira, e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios.
29 Má worwor er ák ariwai bál matananu no ák lala málmálas. Má dik rut ngorer má dik tola pas Gaius mái Aristakus, aru kakun Makedoniá, diar lu saliu tiklik mam Paulo, má matananu di rut tiklik mam diar urami nián ialial.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade e, unânimes, correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Ái Paulo a mákái ngorer mák nem ngo na kusak suri nák worwor i mátán matananu, mái sár tan tám ruruna kápte di mángta palai ngo na han.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Má te kálámul pakta tili balis á Esiá, di rang turán ái Paulo, má di mul di matai ngo ái Paulo na sol uri nián ialial, má ngorer di tarwai wor ur singin má sungi suri koion na sirai kán liu ngorer.
31 E também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Má imi nián ialial be, matananu kápte di kis pau, di tungai ororok sang. Di arbin mai toltolom táit a lite. Te di parai lite táit, má te bul di parai lite. Ái sár marán tili di iatung kápte di mánán tusi dánih di kis talum suri.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Má kesi kálámul ngisán ái Aleksada, ái iatung tiklik mai rang turán, di no bos kakun Iudáiá. Má dik sisdo Aleksada ur táil suri na tur sur di i mátán matananu, má dik parai singin suri matngan worwor ngádáh na parai. Ngorer mái Aleksada a tur kári matananu be mai limán mák tohoi suri worwor.
33 Então tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Má ngo matananu di mák ilmi ngo a kakun Iudáiá, dik turpasi lala bin sang ngo, “Huihui iá! A tuan songap sang ái Atemis, káláu kángit á tan Epeso!” Má kándi tungai bin ngoromin pasi aru i awa.
34 Mas quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios.
35 Má ngo ákte tingting gomot má i wakwak, ngorer kesi kálámul pakta a sámtur mák abálbálái matananu, má namur ák parai ngoromin,
35 Então o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Homens efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Matananu no di talas ur on má kápte kes a arwat suri na pua palai tan táit min iau parai. Má ngorer gama kis pau má koion á bau mai sangar i longoi táit a sák.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Gamáte talkai aru kálámul min ur mainái, mái sár kápte diar sikip te táit tili rumán lotu ngo ot bilingnai kángit tánráu.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 A mon á bung uri nagogon, má tan tám nagogon di kis di arwat suri nagogon i kálámul. Má ngo ái Damatirius mai kán tan tám him ngo a mon i kándi bálsák mam tekes, da atiutiwi kálámul erei má diarák arkipkip mai worwor iatung.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros;
39 Má ngo te worwor mul gam nem i parai, gama kipi má parai i kamu bungán kis talum sang.
39 E, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Iau parai ngorer kabin te da mákái má dák parai gut uri git ngo git arup. Má kápte káplabin á táit git longoi, ki kápte git arwat suri para talsai kángit nokwan pasi gitá apturi ororok minái.”
40 Na verdade até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Kálámul pakta erei a be parai ngorer ki ák dos pala di má dik arsagil má.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.