Romanos 9

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nuñerepa cayë, Cristore sehuoquë sëte. Coa cosomaꞌë paꞌiyë. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë joyopi cuasaquëna, yëꞌë joyo cuasaye nëiñepi mëꞌë nuñerepa cuasayë cacaiji, yëꞌëre.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Ja̱je paꞌina, siꞌanëpi yëꞌë joyo aꞌsiyerepa ai oi paꞌiyë.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Ja̱je oi cuasayë, yëꞌëpi merepa Cristore hua sani nejo cua̱ñoñere paꞌina, yëꞌë pa̱i, Israel tsëcapë cajeohuaꞌipi jëacaitotaꞌa deꞌoraꞌpi, cuasayë. Ja̱je yoꞌo doꞌipi co̱caiye paꞌito yoꞌoraꞌhuë cuasayeque cuasayë.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Ja̱ohuaꞌi cato Israel tsëcapë acohuaꞌi aꞌë, Maijaꞌquëpi i̱ mamajëre nesicohuaꞌi aꞌë. Maijaꞌquë i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre miañerepa paꞌina, paꞌisicohuaꞌi aꞌë. Maijaꞌquë cayere i̱ohuaꞌipi deꞌoye sehuojëna, i̱ co̱cai ja̱ꞌñe ca nëoseꞌe pasicohuaꞌi aꞌë. Moisés cua̱ñeseꞌe pacohuaꞌi aꞌë. Cuiꞌne Maijaꞌquë huëꞌere ñacaiyere pasicohuaꞌi aꞌë. Cuiꞌne i̱ deꞌoye ca nëoseꞌe pasicohuaꞌi aꞌë.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Ja̱ohuaꞌi cato mai aipë tsëcapë acohuaꞌi aꞌë. Ja̱re ja̱ tsëcapëja̱ꞌa pa̱ina Cristoje̱ ai deꞌopi. Ja̱ë cato Diusu pajiꞌi, siꞌaye jerepa paꞌi. Ja̱ëni deꞌoquëre paꞌni caye paꞌiji, siꞌanëpi. Ja̱je paꞌija̱quë.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Camaꞌë paꞌiyë, Maijaꞌquë ca nëoseꞌepi ti̱ꞌañe pa̱ëna, coa ai jerepa yëꞌë cato cayë, siꞌaohuaꞌirepa Israel tsëcapë acohuaꞌipi Israel pa̱ire peo doꞌire.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Ja̱je paꞌina, Abraham tsëcapë acohuaꞌi Maijaꞌquë ña hue̱ꞌña siꞌaohuaꞌirepa i̱ mamajë peoyë. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëpi capi: “Mëꞌë tsëcapërepa cato Isaacja̱ꞌa ai deꞌoja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ja̱je paꞌina, iyepi maire ti̱ñarepa quëa i̱ñoji, Maijaꞌquë mamajërepa paꞌiye cato pa̱i tsëcapëja̱ꞌa ti̱ꞌañe peoye, coa ai jerepa Maijaꞌquë ca nëoseꞌeja̱ꞌa ai deꞌosicohuaꞌipi i̱ mamajërepa paꞌiye ti̱ꞌañe.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Ja̱je paꞌina, Abrahamre Maijaꞌquëpi ca nëoquë capi: “Zara mamaquëre paja̱ꞌcoa, yeque o̱metëcahuë yëꞌë coꞌi maca.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Iyeseꞌe paꞌiye papi, yequeje̱ cuiꞌne mai ai Isaac mamajërepa paëꞌë, Rebeca caya mamajë.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Ja̱je yoꞌoquëna, ñani maipi Maijaꞌquë nuiñe yoꞌomaꞌquë api caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌni? ¿Pa̱ni me ja̱je cayeꞌni?
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Ñajëꞌë, Maijaꞌquë Moisésre caseꞌere: “Yëꞌë yëquëni oni yejesiꞌi teaye paꞌire ñani, cuiꞌne yëꞌë yëquëni oi ñani co̱casiꞌi.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Ja̱je paꞌiye sëte pa̱i yëyepi, pa̱nitaꞌa tutu yoꞌoyepi ti̱ꞌañe peoji. Coa Maijaꞌquë teaye ñani oi co̱caiyepi ti̱ꞌañe paꞌiji, i̱ sahuasicohuaꞌi paꞌiye.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ja̱je paꞌina, toyaseꞌe caji, Egípto pa̱i ëjaëre, Maijaꞌquë caseꞌere: “Mëꞌëre Egípto pa̱i ëjaëre nehuë, mëꞌëjaꞌa yëꞌë tuture i̱ñosiꞌi caquë, cuiꞌne siꞌa hue̱ꞌña paꞌicohuaꞌipi yëꞌë mamire asaja̱jë caquë.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë cato ja̱re i̱ teaye ñani oiquëni oiquë api, cuiꞌne ja̱re i̱ yëquëni jëa joyo ne huesoquë api.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Ja̱je paꞌina, mësarupi caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, yëꞌëre. Cuiꞌne ja̱je yoꞌoquëtaꞌa ¿me yoꞌoquë Diusu pa̱ipi coꞌayë caquëꞌni? ¿Nepi, i̱ cuasaquë yoꞌoye sa̱ñope ca ti̱ꞌañe paꞌina?
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 ¿Pa̱i maca mëꞌë i̱queiꞌni, Maijaꞌquëre sa̱ñope ca ja̱ꞌñe? ¿Soto cuaꞌcoropi i̱ti nesiquëre sa̱ñope caye? ¿Me nesiꞌquë yëꞌëre coꞌaye neiꞌni? camaꞌcoa.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Ja̱je paꞌiye sëte sotopi deꞌhuaquë cato ja̱re i̱ yëyeje̱ paꞌye neñe paꞌiji. Ja̱je paꞌina, ja̱re i̱ti sotopi neñe paꞌiji deꞌo cuaꞌcororepa ëja coꞌamañaseꞌe nejaꞌcore cuiꞌne yeconi siꞌa coꞌamaña neroja̱ijaꞌcore neñe paꞌiji.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Ja̱je paꞌina, i̱ohuaꞌi coꞌaye yoꞌosi doꞌire sa̱i cua̱ñojë nejo cua̱ñojaꞌcohuaꞌi aꞌë, coꞌa cuaꞌconoaje paꞌyepi. Ja̱ohuaꞌi jo̱sa yoꞌojëna, Maijaꞌquëpi ai dahuëre quëcopi yoꞌopi, i̱ pë̱i sa̱iñere cuiꞌne i̱ tuture i̱ñosiꞌi caquë.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ja̱je yoꞌo maca maina deꞌo cuaꞌconoaje paꞌiohuaꞌina i̱ paꞌiye deꞌoyere pare i̱ñosiꞌi caquë yoꞌopi. Ja̱je paꞌina, maire teaye ñani oni yejepi. Oni yejeni tsoe hue̱ꞌñana deꞌocohuaꞌire ëja deꞌhuapi, maire, i̱ paꞌi hue̱ꞌñare co̱ni paꞌija̱jë caquë.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëpi maire soipi, judío pa̱i acohuaꞌire cuiꞌne judío pa̱i peocohuaꞌi acohuaꞌire.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Maijaꞌquë quëacaiquë Oseas toya pëpë Maijaꞌquë capi, ñeje:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Cuiꞌne mësaru yëꞌë pa̱i peoyë casicohuaꞌini,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Israel pa̱i ayere Maijaꞌquë quëacaiquë Isaíaspi ñeje capi: “Israel pa̱i tsëcapë acohuaꞌipi jai pa̱i paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, jai tsiaya meja paꞌiyeje̱ paꞌyerepa. Paꞌijëtaꞌa coa aꞌri pa̱i maña ja̱o acohuaꞌipi huasosicohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Ja̱je paꞌina, Ëjaëpi i̱ caseꞌeje̱ paꞌye yoꞌo ti̱ꞌaquë i̱ nuñerepa yoꞌoyepi esa ne deꞌhuaja̱ꞌquë api, siꞌa yeja paꞌicohuaꞌire.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Ja̱re i̱pi Isaías capi, ñeje:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Ja̱je paꞌito me caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌni, mai? Iyere asani, judío pa̱i peocohuaꞌipi nuñerepa paꞌiyere ti̱ꞌahuë, nuñerepa paꞌiyere ti coꞌemaꞌcohuaꞌipi. Coa necaiquëre pare cuasa doꞌipi ti̱ꞌahuë.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare judío pa̱i cato nuñerepa paꞌiyere ti̱ꞌañuꞌu cajë cua̱ñeseꞌere sehuoni ti̱ꞌañe paꞌiji cuasajë yoꞌohuë. Yoꞌojëtaꞌa ti̱ꞌañe pa̱huë.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Me yoꞌojë pa̱seꞌeje̱ ñani, i̱ohuaꞌi yoꞌoyepi ti̱ꞌañe paꞌiji, cuasa doꞌire? Coa necaiquëre pare i̱te cuasamaꞌ doꞌire ti̱ꞌañe pa̱huë, i̱ohuaꞌi yoꞌo doꞌipi ti̱ꞌañuꞌu cuasa doꞌire. Ja̱je paꞌina, juꞌahuë, juꞌa ta̱ocore, quë̱naona.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Toyaseꞌe Maijaꞌquë capi, ñeje:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.