Romanos 9

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nuñerepa cayë, Cristore sehuoquë sëte. Coa cosomaꞌë paꞌiyë. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë joyopi cuasaquëna, yëꞌë joyo cuasaye nëiñepi mëꞌë nuñerepa cuasayë cacaiji, yëꞌëre.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Ja̱je paꞌina, siꞌanëpi yëꞌë joyo aꞌsiyerepa ai oi paꞌiyë.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Ja̱je oi cuasayë, yëꞌëpi merepa Cristore hua sani nejo cua̱ñoñere paꞌina, yëꞌë pa̱i, Israel tsëcapë cajeohuaꞌipi jëacaitotaꞌa deꞌoraꞌpi, cuasayë. Ja̱je yoꞌo doꞌipi co̱caiye paꞌito yoꞌoraꞌhuë cuasayeque cuasayë.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Ja̱ohuaꞌi cato Israel tsëcapë acohuaꞌi aꞌë, Maijaꞌquëpi i̱ mamajëre nesicohuaꞌi aꞌë. Maijaꞌquë i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre miañerepa paꞌina, paꞌisicohuaꞌi aꞌë. Maijaꞌquë cayere i̱ohuaꞌipi deꞌoye sehuojëna, i̱ co̱cai ja̱ꞌñe ca nëoseꞌe pasicohuaꞌi aꞌë. Moisés cua̱ñeseꞌe pacohuaꞌi aꞌë. Cuiꞌne Maijaꞌquë huëꞌere ñacaiyere pasicohuaꞌi aꞌë. Cuiꞌne i̱ deꞌoye ca nëoseꞌe pasicohuaꞌi aꞌë.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ja̱ohuaꞌi cato mai aipë tsëcapë acohuaꞌi aꞌë. Ja̱re ja̱ tsëcapëja̱ꞌa pa̱ina Cristoje̱ ai deꞌopi. Ja̱ë cato Diusu pajiꞌi, siꞌaye jerepa paꞌi. Ja̱ëni deꞌoquëre paꞌni caye paꞌiji, siꞌanëpi. Ja̱je paꞌija̱quë.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Camaꞌë paꞌiyë, Maijaꞌquë ca nëoseꞌepi ti̱ꞌañe pa̱ëna, coa ai jerepa yëꞌë cato cayë, siꞌaohuaꞌirepa Israel tsëcapë acohuaꞌipi Israel pa̱ire peo doꞌire.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ja̱je paꞌina, Abraham tsëcapë acohuaꞌi Maijaꞌquë ña hue̱ꞌña siꞌaohuaꞌirepa i̱ mamajë peoyë. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëpi capi: “Mëꞌë tsëcapërepa cato Isaacja̱ꞌa ai deꞌoja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Ja̱je paꞌina, iyepi maire ti̱ñarepa quëa i̱ñoji, Maijaꞌquë mamajërepa paꞌiye cato pa̱i tsëcapëja̱ꞌa ti̱ꞌañe peoye, coa ai jerepa Maijaꞌquë ca nëoseꞌeja̱ꞌa ai deꞌosicohuaꞌipi i̱ mamajërepa paꞌiye ti̱ꞌañe.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Ja̱je paꞌina, Abrahamre Maijaꞌquëpi ca nëoquë capi: “Zara mamaquëre paja̱ꞌcoa, yeque o̱metëcahuë yëꞌë coꞌi maca.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Iyeseꞌe paꞌiye papi, yequeje̱ cuiꞌne mai ai Isaac mamajërepa paëꞌë, Rebeca caya mamajë.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Ja̱je yoꞌoquëna, ñani maipi Maijaꞌquë nuiñe yoꞌomaꞌquë api caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌni? ¿Pa̱ni me ja̱je cayeꞌni?
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Ñajëꞌë, Maijaꞌquë Moisésre caseꞌere: “Yëꞌë yëquëni oni yejesiꞌi teaye paꞌire ñani, cuiꞌne yëꞌë yëquëni oi ñani co̱casiꞌi.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Ja̱je paꞌiye sëte pa̱i yëyepi, pa̱nitaꞌa tutu yoꞌoyepi ti̱ꞌañe peoji. Coa Maijaꞌquë teaye ñani oi co̱caiyepi ti̱ꞌañe paꞌiji, i̱ sahuasicohuaꞌi paꞌiye.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ja̱je paꞌina, toyaseꞌe caji, Egípto pa̱i ëjaëre, Maijaꞌquë caseꞌere: “Mëꞌëre Egípto pa̱i ëjaëre nehuë, mëꞌëjaꞌa yëꞌë tuture i̱ñosiꞌi caquë, cuiꞌne siꞌa hue̱ꞌña paꞌicohuaꞌipi yëꞌë mamire asaja̱jë caquë.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë cato ja̱re i̱ teaye ñani oiquëni oiquë api, cuiꞌne ja̱re i̱ yëquëni jëa joyo ne huesoquë api.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Ja̱je paꞌina, mësarupi caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, yëꞌëre. Cuiꞌne ja̱je yoꞌoquëtaꞌa ¿me yoꞌoquë Diusu pa̱ipi coꞌayë caquëꞌni? ¿Nepi, i̱ cuasaquë yoꞌoye sa̱ñope ca ti̱ꞌañe paꞌina?
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 ¿Pa̱i maca mëꞌë i̱queiꞌni, Maijaꞌquëre sa̱ñope ca ja̱ꞌñe? ¿Soto cuaꞌcoropi i̱ti nesiquëre sa̱ñope caye? ¿Me nesiꞌquë yëꞌëre coꞌaye neiꞌni? camaꞌcoa.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ja̱je paꞌiye sëte sotopi deꞌhuaquë cato ja̱re i̱ yëyeje̱ paꞌye neñe paꞌiji. Ja̱je paꞌina, ja̱re i̱ti sotopi neñe paꞌiji deꞌo cuaꞌcororepa ëja coꞌamañaseꞌe nejaꞌcore cuiꞌne yeconi siꞌa coꞌamaña neroja̱ijaꞌcore neñe paꞌiji.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ja̱je paꞌina, i̱ohuaꞌi coꞌaye yoꞌosi doꞌire sa̱i cua̱ñojë nejo cua̱ñojaꞌcohuaꞌi aꞌë, coꞌa cuaꞌconoaje paꞌyepi. Ja̱ohuaꞌi jo̱sa yoꞌojëna, Maijaꞌquëpi ai dahuëre quëcopi yoꞌopi, i̱ pë̱i sa̱iñere cuiꞌne i̱ tuture i̱ñosiꞌi caquë.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Ja̱je yoꞌo maca maina deꞌo cuaꞌconoaje paꞌiohuaꞌina i̱ paꞌiye deꞌoyere pare i̱ñosiꞌi caquë yoꞌopi. Ja̱je paꞌina, maire teaye ñani oni yejepi. Oni yejeni tsoe hue̱ꞌñana deꞌocohuaꞌire ëja deꞌhuapi, maire, i̱ paꞌi hue̱ꞌñare co̱ni paꞌija̱jë caquë.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëpi maire soipi, judío pa̱i acohuaꞌire cuiꞌne judío pa̱i peocohuaꞌi acohuaꞌire.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Maijaꞌquë quëacaiquë Oseas toya pëpë Maijaꞌquë capi, ñeje:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Cuiꞌne mësaru yëꞌë pa̱i peoyë casicohuaꞌini,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Israel pa̱i ayere Maijaꞌquë quëacaiquë Isaíaspi ñeje capi: “Israel pa̱i tsëcapë acohuaꞌipi jai pa̱i paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, jai tsiaya meja paꞌiyeje̱ paꞌyerepa. Paꞌijëtaꞌa coa aꞌri pa̱i maña ja̱o acohuaꞌipi huasosicohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Ja̱je paꞌina, Ëjaëpi i̱ caseꞌeje̱ paꞌye yoꞌo ti̱ꞌaquë i̱ nuñerepa yoꞌoyepi esa ne deꞌhuaja̱ꞌquë api, siꞌa yeja paꞌicohuaꞌire.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ja̱re i̱pi Isaías capi, ñeje:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Ja̱je paꞌito me caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌni, mai? Iyere asani, judío pa̱i peocohuaꞌipi nuñerepa paꞌiyere ti̱ꞌahuë, nuñerepa paꞌiyere ti coꞌemaꞌcohuaꞌipi. Coa necaiquëre pare cuasa doꞌipi ti̱ꞌahuë.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare judío pa̱i cato nuñerepa paꞌiyere ti̱ꞌañuꞌu cajë cua̱ñeseꞌere sehuoni ti̱ꞌañe paꞌiji cuasajë yoꞌohuë. Yoꞌojëtaꞌa ti̱ꞌañe pa̱huë.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Me yoꞌojë pa̱seꞌeje̱ ñani, i̱ohuaꞌi yoꞌoyepi ti̱ꞌañe paꞌiji, cuasa doꞌire? Coa necaiquëre pare i̱te cuasamaꞌ doꞌire ti̱ꞌañe pa̱huë, i̱ohuaꞌi yoꞌo doꞌipi ti̱ꞌañuꞌu cuasa doꞌire. Ja̱je paꞌina, juꞌahuë, juꞌa ta̱ocore, quë̱naona.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Toyaseꞌe Maijaꞌquë capi, ñeje:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.