Romanos 7
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs VC
1 Maijaꞌquë doꞌijë, mësaru Maijaꞌquë cua̱ñeseꞌere asacohuaꞌipi asayë, mai huajëcohuaꞌi paꞌi macaseꞌe cua̱ñeñepi sëasicohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌire paye pa̱ire.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Ja̱je paꞌina, nomio huejasico cato cua̱ñeseꞌe doꞌire i̱o ë̱jëre sëasicoje̱ paꞌio paꞌico, i̱pi ju̱ꞌimaꞌquëpi paꞌina. Ë̲jëpi ju̱ꞌisiquë paꞌitotaꞌa, cua̱ñeseꞌepi sëaseꞌeje̱ paꞌye peoji.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare i̱opi ja̱ yëꞌtaꞌa ë̱jë paꞌina, yequë ë̱mëna tsioja̱isico pani ë̱mëre yoꞌoco. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ë̱jëpi ju̱ꞌisiquë paꞌitotaꞌa yequë ë̱mëre tsioja̱ni paye paꞌiji, ë̱më yoꞌoco peoco ja̱ maca.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Ja̱je cuiꞌne mësaruje̱ Maijaꞌquë doꞌijë, Cristo ju̱ꞌi doꞌipi ju̱ꞌisicohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌipi paꞌiyë, cua̱ñeseꞌepi naë pacona paꞌisicohuaꞌipi, cua̱ñeseꞌere ë̱jëje paꞌire pasicohuaꞌipi yure cato, yequë ë̱mëni payeje̱ paꞌiohuaꞌi aꞌë, Cristo ju̱ꞌisiquëpi huëisiquëre pani, Maijaꞌquë ña hue̱ꞌña deꞌoyere pare mai yoꞌojë paꞌija̱ꞌcohuaꞌipi.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Ja̱ꞌnë mai yëyere yoꞌojë paꞌicohuaꞌi paëꞌë. Paꞌijë mai coꞌaye yëyere cua̱ñeseꞌepi ne sëtouna, ai jerepa mai yëyere yoꞌohuë. Ja̱ yoꞌoyepi ju̱ꞌiñena sapi, maire.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Cua̱ñeseꞌepi sëasicohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌi paëꞌë. Yuretaꞌa joyesicohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌi paꞌiyë, mai ju̱ꞌisi doꞌipi. Ja̱je paꞌina, cua̱ñeseꞌepi joꞌya nesicohuaꞌi peocohuaꞌipi Maijaꞌquë joyo huajëye paꞌiye i̱siyepi Maijaꞌquëre necaiyë. Necaimaꞌpë paꞌiyë, cua̱ñeseꞌe cayere.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Ja̱je paꞌito ¿me caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌni, cua̱ñeseꞌe coꞌaye aꞌë caye? ¡Pa̱ni ja̱je caye! Yëꞌë quëaquëna, asajë̱ꞌë, yëꞌë yoꞌoseꞌere. Cua̱ñeseꞌepi yecohuaꞌi coꞌamaña yëcaimaꞌë caye pa̱to yëꞌë asaye pa̱raꞌhuë, yecohuaꞌi coꞌamaña yëcaiye coꞌayere papi paꞌiye. Cua̱ñeseꞌe ë̱se doꞌipi coꞌaye yoꞌoye asahuë.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Yecohuaꞌi coꞌamaña yëcaimaꞌë paꞌijë̱ꞌë cayeja̱ꞌa coꞌayepi yëꞌëre jerepa coꞌayere yëyena ne sëto. Ja̱je cua̱ñeseꞌepi caye pa̱to coꞌaye yoꞌoye ju̱ꞌiseꞌeje̱ paꞌye aꞌë, i̱tiseꞌe pani.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Teꞌerepa tsoe yëꞌë cua̱ñeseꞌe asamaꞌquëpi coa paëꞌë. Paꞌina, cua̱ñeseꞌepi ti̱tani coꞌaye yoꞌoyere ne coꞌyao.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ne coꞌyacona, yëꞌëpi ju̱ëꞌë. Ju̱ꞌina, cua̱ñeseꞌe paꞌiye i̱sisiꞌi ca nëotaꞌa yëꞌëre ju̱ꞌiñena sapi.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Cua̱ñeseꞌepi yoꞌomaꞌë cacona, coꞌaye yoꞌoyepi jerepa coꞌayere cosoco. Coꞌayepi yoꞌomaꞌë cua̱ñeseꞌe cayeja̱ꞌa ju̱ꞌiñere i̱sio.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ja̱je paꞌina, ja̱ cua̱ñeseꞌe cato Maijaꞌquë tse̱ aꞌë, nuñere paꞌë cuiꞌne maire co̱caiye aꞌë, siꞌaye Maijaꞌquë cua̱ñeseꞌe cato deꞌoyere paꞌë.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Ja̱ deꞌoyepi yëꞌëre ju̱ꞌiñena saye pa̱o. Pa̱cona, coꞌayepi yëꞌëre cato ju̱ꞌiñena sao. Sacona, ja̱ doꞌire asahuë, coꞌaye paꞌiye. Cuiꞌne asahuë, cua̱ñeseꞌe ë̱seyeja̱ꞌa coꞌayepi ai coꞌayerepa paꞌiye.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ja̱je paꞌina, asayë, mai. Cua̱ñeseꞌe cato joyo aye aꞌë cajë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yëꞌë cato pa̱i aꞌë, tara cuiꞌne ca̱ quëꞌi aꞌë. Ja̱je paꞌina, coꞌayepi joꞌyaëre paji, yëꞌëre.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Ja̱je paꞌina, asa ti̱ꞌamaꞌë paꞌiyë, yëꞌë yoꞌoye. Yëꞌë yëyere yoꞌomaꞌë ai jerepa yëꞌë coeyere yoꞌoyë.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ja̱je paꞌina, yëꞌë yoꞌoye coeyere yoꞌoni ja̱ maca cua̱ñeseꞌe deꞌoyerepa paꞌiye asayë.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ja̱je paꞌina, yëꞌë paꞌimaꞌë paꞌiyë, i̱ti yoꞌoquë. Yëꞌëre sa̱ꞌnahuë coꞌaye paꞌiyepi yoꞌoji.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Ja̱je paꞌina, yëꞌë ca̱pë paꞌiseꞌe yëꞌë paꞌiye ti deꞌoye peoji, yëꞌëre. Ja̱je paꞌina, deꞌoyere yoꞌosiꞌi cuasaquëtaꞌa yoꞌo ti̱ꞌamaꞌë paꞌiyë.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Deꞌoye yëꞌë yëyere nemaꞌë, coa ai jerepa yëꞌë coeyere nequë paꞌiyë.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Ja̱je paꞌina, yëꞌë coeyere yoꞌoni yëꞌë paꞌimaꞌë paꞌiyë, i̱ti yoꞌoquë. Yëꞌëre coꞌaye sa̱ꞌnahuë paꞌiyepi yoꞌoji.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Ja̱je paꞌina, ñeje iye yëꞌëre paꞌiji, deꞌoye yoꞌoye yëquëtaꞌa deꞌhue coꞌayeseꞌere yoꞌoyë.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ja̱je paꞌi sëte yëꞌë cuasaye cato Maijaꞌquë cua̱ñeseꞌere yëyë.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Yëquëtaꞌare yëꞌë ca̱pëpi sa̱ñope yëꞌë cuasa hue̱ꞌñana yoꞌoco. Ja̱ cato coꞌayepi yëꞌë ca̱përe paꞌiyepi yoꞌoji. Ja̱pi coseꞌeje̱ paꞌire paji, yëꞌëre.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 ¡Coꞌaquëre paꞌë, yëꞌë! ¿Nepi yëꞌëre ne huasoja̱ꞌcohuaꞌi aꞌni, iye ca̱pë ju̱ꞌiñena saco aire?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Coa Maijaꞌquëseꞌe ne huasoja̱ꞌquë paꞌiji, Cristo Jesús mai Ëjaë doꞌipi. Ja̱re asaquë sihuayë. Ja̱je paꞌito yëꞌëpi Maijaꞌquë cua̱ñeseꞌere sehuocaiye paꞌiji, yëꞌë cuasayepi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yëꞌë ca̱pëpi coꞌayena cua̱ñe cua̱ñosiquëpi joꞌyaëje̱ paꞌi paꞌiyë.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.