Romanos 4

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ¿I̱quere mai ai Abraham ti̱ꞌaëꞌni, i̱ yoꞌo doꞌipi? I̱ ayere cañuꞌu, yure.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Coꞌamaña necaiquëre sa̱iñe cato coa i̱siseꞌe peoji, nesi doꞌire sa̱iñe aꞌë.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare coꞌamaña nesi doꞌire peoquëpi Maijaꞌquëni nuñerepa paꞌi ca hueso cua̱ñoñe paꞌiji. Coa i̱te i̱re papi cuasa doꞌire coꞌaquëre nuñerepa paꞌiquë api, ca huesoquëni cuasa doꞌire. Ja̱je yoꞌoye paꞌiji.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Maijaꞌquëpi yequëre ñani i̱ yoꞌoseꞌere cuasamaꞌë nuñerepa paꞌire ca huesoquëpi ai sihuaji. Davidje̱ cuiꞌne capi, toyaseꞌepi.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 I̱ caseꞌe cato caji ñeje:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Sihuaquë paꞌiyë, Ëjaëpi coꞌaye yoꞌoseꞌere camaꞌëna, sa̱i to̱sicohuaꞌipi.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Ja̱je paꞌito iye sihuaye ca̱ꞌni tëasicohuaꞌiseꞌere sihuaye paꞌiquë? Pa̱ni. Ca̱ꞌni tëamaꞌcohuaꞌije̱ ja̱ sihuaye payë. Tsoe maipi asahuë. Toyaseꞌe cato caji, Diusupi Abrahamre nuñerepa paꞌire ca huesopi, Abrahampi Diusuni i̱re papi caquë cuasa doꞌire.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ja̱je paꞌito ¿i̱te je yëhua nuñe paꞌiquë api, Abrahamre caëꞌni, i̱ ca̱ꞌni tëasi jeteyoꞌje? Pa̱ni ja̱ yëꞌtaꞌa tëamaꞌnë ja̱je ca nëopi.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ca nëosiquëpi jeteyoꞌje, ca̱ꞌni tëa cua̱ñopi, Maijaꞌquë cua̱ñequëna. I̱ ca̱ꞌni tëaseꞌepi i̱ñoñe aꞌë, Maijaꞌquëpi tëamaꞌquë paꞌinë nuñerepa paꞌiquë api, ca huesoseꞌere. Cuiꞌne Abraham cato tëamaꞌcohuaꞌipi Maijaꞌquëre necaiquëre pare cuasacohuaꞌi pëca jaꞌquë api. Ja̱je paꞌina, Abraham cuasaseꞌeje̱ cuasacohuaꞌire Maijaꞌquëpi nuñerepa paꞌiohuaꞌire ca huesoji.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ca̱ꞌni tëamaꞌquë paꞌinë Abraham Maijaꞌquëre necaiquëre pare cuasaseꞌeje̱ paꞌye ca̱ꞌni tëasicohuaꞌipi cuasacohuaꞌi pëca jaꞌquë api.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Maijaꞌquë Abrahamre cuiꞌne i̱ tsëcapë acohuaꞌire iye yejare i̱sija̱ꞌquë aꞌë ca nëoni, ca nëomaꞌë pajiꞌi, Abrahampi cua̱ñeseꞌere yoꞌo ti̱ꞌa doꞌire. Coa ai jerepa ca nëopi, Abrahampi Maijaꞌquëni necaiquëre papi cuasa doꞌire. Ja̱ doꞌire Abrahamre nuñerepa paꞌire ñaquë Diusu i̱sisi ca nëopi.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ja̱je paꞌina, cua̱ñeseꞌe caye yoꞌo ti̱ꞌacohuaꞌipi Maijaꞌquë ca nëoseꞌere ti̱ꞌañe paꞌito, Maijaꞌquëre necaiquëre papi cuasayepi doꞌi peoye patiraꞌpi, cuiꞌne Maijaꞌquë ca nëoseꞌepi doꞌi peoye ne huesëraꞌpi.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Cua̱ñeseꞌe cato ai yoꞌo ja̱ꞌñere i̱siji, Maijaꞌquë sa̱i deꞌhuaquëna. Cuiꞌne cua̱ñeseꞌepi peoquëna, ¿Me sa̱ñope yoꞌoye paꞌiquëꞌni?
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Maijaꞌquë ca nëoseꞌe cua̱ñeseꞌere pacohuaꞌiseꞌe ti̱ꞌañe peoji. Cua̱ñeseꞌe peocohuaꞌije̱ ti̱ꞌañe paꞌiji. Ja̱je paꞌina, Abraham tsëcapë acohuaꞌipi ti̱ꞌañe paꞌija̱quë cani coa doꞌi peoye i̱ ca nëoseꞌere i̱siye paꞌiji, Abraham cuasaseꞌeje̱ paꞌye cuasacohuaꞌini. Ja̱je paꞌina, Abraham mai pëca jaꞌquë api.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Toyaseꞌepi caji: “Jai pa̱i pëca jaꞌquëre yëꞌëpi nehuë, mëꞌëre.” Ja̱je Diusu ca nëouña. Abraham cato Maijaꞌquëre ju̱ꞌisicohuaꞌire paꞌiye i̱siquë api asapi.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Cuasaquëpi ñani uteye peotoje̱ Abraham cato ca nëoseꞌerepa paꞌija̱ꞌcoa cuasaquë utequë pajiꞌi. Ja̱je paꞌina, jai pa̱i pëca jaꞌquë deꞌopi, Abraham. Maijaꞌquë i̱te ca nëoseꞌeje̱ paꞌye ti̱ꞌapi. Ja̱ ca nëoseꞌe cato caji: “Jai pa̱i paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, mëꞌë tsëcapë.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ca nëoseꞌere asaquëpi cien o̱metëca paye jaꞌi maca paꞌina, Zara i̱ paco i̱ co̱ni aiohuaꞌi paꞌinije Abraham tsi̱ paye peoji asaquëtaꞌa necaiye paꞌiji cuasaseꞌe coa ne huesomaꞌë pajiꞌi.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë ca nëoseꞌe jëa coeye pa̱pi. Coa caseꞌe aꞌë cuasaye pa̱pi. Coa ai jerepa paꞌi ja̱ꞌñere paꞌë cuasapi. Ja̱je cuasaquëpi ai jerepa cuasare paquë deꞌopi. Deꞌosiquëpi Maijaꞌquëre deꞌoquëre paꞌni caquë sihuapi.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Maijaꞌquë siꞌaye ne ti̱ꞌañe tutu paquëpi i̱ ca nëoseꞌere nejaꞌquëre papi cuasapi, jëa coeye peoyerepa.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë nuñerepa nequë api cuasa doꞌire nuñerepa paꞌire ca huesopi.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Abrahamre Maijaꞌquë nuñe paꞌire ca huesopi cajë toyaseꞌe Abrahamseꞌere cajë toyaye pa̱huë, maireje̱ cajë toyaseꞌe aꞌë.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 — ausente —
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.