Romanos 4

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 ¿I̱quere mai ai Abraham ti̱ꞌaëꞌni, i̱ yoꞌo doꞌipi? I̱ ayere cañuꞌu, yure.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Coꞌamaña necaiquëre sa̱iñe cato coa i̱siseꞌe peoji, nesi doꞌire sa̱iñe aꞌë.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare coꞌamaña nesi doꞌire peoquëpi Maijaꞌquëni nuñerepa paꞌi ca hueso cua̱ñoñe paꞌiji. Coa i̱te i̱re papi cuasa doꞌire coꞌaquëre nuñerepa paꞌiquë api, ca huesoquëni cuasa doꞌire. Ja̱je yoꞌoye paꞌiji.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Maijaꞌquëpi yequëre ñani i̱ yoꞌoseꞌere cuasamaꞌë nuñerepa paꞌire ca huesoquëpi ai sihuaji. Davidje̱ cuiꞌne capi, toyaseꞌepi.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 I̱ caseꞌe cato caji ñeje:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Sihuaquë paꞌiyë, Ëjaëpi coꞌaye yoꞌoseꞌere camaꞌëna, sa̱i to̱sicohuaꞌipi.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ¿Ja̱je paꞌito iye sihuaye ca̱ꞌni tëasicohuaꞌiseꞌere sihuaye paꞌiquë? Pa̱ni. Ca̱ꞌni tëamaꞌcohuaꞌije̱ ja̱ sihuaye payë. Tsoe maipi asahuë. Toyaseꞌe cato caji, Diusupi Abrahamre nuñerepa paꞌire ca huesopi, Abrahampi Diusuni i̱re papi caquë cuasa doꞌire.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Ja̱je paꞌito ¿i̱te je yëhua nuñe paꞌiquë api, Abrahamre caëꞌni, i̱ ca̱ꞌni tëasi jeteyoꞌje? Pa̱ni ja̱ yëꞌtaꞌa tëamaꞌnë ja̱je ca nëopi.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Ca nëosiquëpi jeteyoꞌje, ca̱ꞌni tëa cua̱ñopi, Maijaꞌquë cua̱ñequëna. I̱ ca̱ꞌni tëaseꞌepi i̱ñoñe aꞌë, Maijaꞌquëpi tëamaꞌquë paꞌinë nuñerepa paꞌiquë api, ca huesoseꞌere. Cuiꞌne Abraham cato tëamaꞌcohuaꞌipi Maijaꞌquëre necaiquëre pare cuasacohuaꞌi pëca jaꞌquë api. Ja̱je paꞌina, Abraham cuasaseꞌeje̱ cuasacohuaꞌire Maijaꞌquëpi nuñerepa paꞌiohuaꞌire ca huesoji.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Ca̱ꞌni tëamaꞌquë paꞌinë Abraham Maijaꞌquëre necaiquëre pare cuasaseꞌeje̱ paꞌye ca̱ꞌni tëasicohuaꞌipi cuasacohuaꞌi pëca jaꞌquë api.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Maijaꞌquë Abrahamre cuiꞌne i̱ tsëcapë acohuaꞌire iye yejare i̱sija̱ꞌquë aꞌë ca nëoni, ca nëomaꞌë pajiꞌi, Abrahampi cua̱ñeseꞌere yoꞌo ti̱ꞌa doꞌire. Coa ai jerepa ca nëopi, Abrahampi Maijaꞌquëni necaiquëre papi cuasa doꞌire. Ja̱ doꞌire Abrahamre nuñerepa paꞌire ñaquë Diusu i̱sisi ca nëopi.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Ja̱je paꞌina, cua̱ñeseꞌe caye yoꞌo ti̱ꞌacohuaꞌipi Maijaꞌquë ca nëoseꞌere ti̱ꞌañe paꞌito, Maijaꞌquëre necaiquëre papi cuasayepi doꞌi peoye patiraꞌpi, cuiꞌne Maijaꞌquë ca nëoseꞌepi doꞌi peoye ne huesëraꞌpi.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Cua̱ñeseꞌe cato ai yoꞌo ja̱ꞌñere i̱siji, Maijaꞌquë sa̱i deꞌhuaquëna. Cuiꞌne cua̱ñeseꞌepi peoquëna, ¿Me sa̱ñope yoꞌoye paꞌiquëꞌni?
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Maijaꞌquë ca nëoseꞌe cua̱ñeseꞌere pacohuaꞌiseꞌe ti̱ꞌañe peoji. Cua̱ñeseꞌe peocohuaꞌije̱ ti̱ꞌañe paꞌiji. Ja̱je paꞌina, Abraham tsëcapë acohuaꞌipi ti̱ꞌañe paꞌija̱quë cani coa doꞌi peoye i̱ ca nëoseꞌere i̱siye paꞌiji, Abraham cuasaseꞌeje̱ paꞌye cuasacohuaꞌini. Ja̱je paꞌina, Abraham mai pëca jaꞌquë api.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Toyaseꞌepi caji: “Jai pa̱i pëca jaꞌquëre yëꞌëpi nehuë, mëꞌëre.” Ja̱je Diusu ca nëouña. Abraham cato Maijaꞌquëre ju̱ꞌisicohuaꞌire paꞌiye i̱siquë api asapi.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Cuasaquëpi ñani uteye peotoje̱ Abraham cato ca nëoseꞌerepa paꞌija̱ꞌcoa cuasaquë utequë pajiꞌi. Ja̱je paꞌina, jai pa̱i pëca jaꞌquë deꞌopi, Abraham. Maijaꞌquë i̱te ca nëoseꞌeje̱ paꞌye ti̱ꞌapi. Ja̱ ca nëoseꞌe cato caji: “Jai pa̱i paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, mëꞌë tsëcapë.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Ca nëoseꞌere asaquëpi cien o̱metëca paye jaꞌi maca paꞌina, Zara i̱ paco i̱ co̱ni aiohuaꞌi paꞌinije Abraham tsi̱ paye peoji asaquëtaꞌa necaiye paꞌiji cuasaseꞌe coa ne huesomaꞌë pajiꞌi.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë ca nëoseꞌe jëa coeye pa̱pi. Coa caseꞌe aꞌë cuasaye pa̱pi. Coa ai jerepa paꞌi ja̱ꞌñere paꞌë cuasapi. Ja̱je cuasaquëpi ai jerepa cuasare paquë deꞌopi. Deꞌosiquëpi Maijaꞌquëre deꞌoquëre paꞌni caquë sihuapi.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Maijaꞌquë siꞌaye ne ti̱ꞌañe tutu paquëpi i̱ ca nëoseꞌere nejaꞌquëre papi cuasapi, jëa coeye peoyerepa.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë nuñerepa nequë api cuasa doꞌire nuñerepa paꞌire ca huesopi.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Abrahamre Maijaꞌquë nuñe paꞌire ca huesopi cajë toyaseꞌe Abrahamseꞌere cajë toyaye pa̱huë, maireje̱ cajë toyaseꞌe aꞌë.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 — ausente —
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 — ausente —
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.