Mateus 22

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesús ti̱jupë ca huëo co̱pi, pa̱i ñañe ayeja̱ꞌa i̱ñoquë ñeje:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Maꞌtëmo cato pa̱i ëjaëpi mamaquëre huejaquëna, sihuaquë pa̱ire tsiꞌsoni yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye aꞌë.
2 — O
3 Ja̱je yoꞌoquë jëjo saopi, i̱ joꞌyare, huëosicohuaꞌire quërëja̱ijëꞌë, caquë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare huëosicohuaꞌipi daiye coehuë.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Ti̱jupë i̱ joꞌyare jëjo saoquë capi: ‘Quëajë̱ꞌë, soisicohuaꞌire. Tsoe siꞌaye a̱i ja̱ꞌñe deꞌhua saohuë. Hue̱quëreje̱ huiꞌyape quëꞌiohuaꞌini huani ne deꞌhuahuë, huejaye ñajaꞌcohuaꞌi daija̱jë caquë.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Caquëna, asani i̱ caseꞌe quëajëna, huëosicohuaꞌi asacaimaꞌpë paëꞌë. Yequëpi tsiona sajiꞌi. Yequë coꞌamaña i̱si sapi.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Cuiꞌne yecohuaꞌipi ja̱ ëjaë joꞌyare tse̱ani coꞌaye yoꞌojë huani je̱ahuë.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Ja̱ maca pa̱i ëjaë pë̱i i̱ soldado pa̱ire jëjo saopi, huaisicohuaꞌire. Huani je̱ani i̱ti daripëje̱ ëo je̱ojaꞌcohuaꞌire.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ja̱ jeteyoꞌje capi, i̱ joꞌyare. ‘Hueja a̱o ne deꞌhuaseꞌepi pajiꞌi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare soisicohuaꞌi daiye pa̱huë. Ja̱ soisicohuaꞌi cato doꞌi peocohuaꞌi paëꞌë.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Ja̱je paꞌi doꞌire jai maꞌañana sani huëojë̱ꞌë. Coa siꞌaohuaꞌire maꞌa paꞌicohuaꞌire dajë̱ꞌë, hueja a̱o a̱ijaꞌcohuaꞌire.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Caëna, pa̱i ëjaë joꞌyapi etani sani maꞌajaꞌa cuꞌijë coꞌacohuaꞌire cuiꞌne deꞌocohuaꞌire siꞌsohuë, huëꞌe ti̱më huesëyerepa.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Ja̱ maca ëjaë cacani soisicohuaꞌire ñapi. Ñaquëna, teꞌi hueja ca̱ña su̱ñamaꞌquëpi ñujiꞌi.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Ñani capi, i̱te: ‘¿Cajei, me mëꞌë i̱ño cacaëꞌni, hueja ca̱ña su̱ñamaꞌquë?’ Ja̱je caquëna, i̱pi ti sehuomaꞌë pajiꞌi.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Camaꞌëna, ja̱ maca pa̱i ëjaëpi mesa ñuꞌicohuaꞌire necaijë paꞌicohuaꞌire capi: ‘Ja̱ëte tse̱ani nëcañoa cuiꞌne jë̱ña sëani je̱ocojë̱ꞌë, nea hue̱ꞌña hueꞌsena. Ja̱ropi oi cuiꞌne cu̱ji qui̱ꞌcoja̱quë.’
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Ja̱je paꞌina, jai pa̱i paꞌiyë, soisicohuaꞌi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare aꞌri maña paꞌiyë, sahuani joꞌya nesicohuaꞌi.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ja̱ maca fariseohuaꞌipi sani sa̱ꞌñe coca cajë teꞌe cuasahuë. Ja̱je cajëna, tayo sehuouna coꞌaye capi cajë ne ja̱ꞌñere.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Ja̱je cani jëjo saohuë, i̱ohuaꞌi acohuaꞌire Herodes tsëcapë acohuaꞌina co̱ni teꞌe Jesure caja̱ꞌcohuaꞌire ñeje:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 ¿Ja̱je paꞌipi me mëꞌë caquëꞌni? ‘¿Deꞌoquë paꞌi doꞌire siꞌa pa̱i ëjaë Césarna curi sa̱iñe pa̱nitaꞌa pa̱ñe?’ ”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Ja̱je cajëna, Jesús tsoe asapi, i̱ohuaꞌi coꞌaye cuasajë se̱ñe. Ja̱je paꞌina, capi, ja̱ohuaꞌire:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 I̱ñojëꞌë, paꞌi doꞌi sa̱i tëꞌquire.”
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Darena, Jesús ñani ja̱ohuaꞌire se̱jiꞌi:
20 e ele perguntou:
21 Caquëna, i̱ohuaꞌipi sehuohuë:
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Caquëna, iyere asani ai cuasahuë. Ja̱je yoꞌoni i̱te je̱oni saëꞌë.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Ja̱re ja̱ muꞌse saduceohuaꞌi Jesure sani ñañuꞌu cajë saëꞌë. Saduceo huaꞌi cato ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye peoji, cacohuaꞌi aꞌë. Ja̱je paꞌiohuaꞌipi iyere cahuë, i̱te:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “Yeꞌyaquë, Moisés capi, huejasiquëpi mamajëre peoquë ju̱ꞌisiquë paꞌito yoꞌjeipi huejaye paꞌiji, huaꞌjeore, majaꞌyë ju̱ꞌisi doꞌire mamajëre pacaija̱ꞌquëpi.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Yëquë acohuaꞌipi siete yoꞌje tsi̱ teꞌe tsëcapëre paëꞌë. Paꞌicohuaꞌipi duꞌru majaꞌyëpi huejani ju̱jiꞌi, mamajëre peoquë. Ju̱ꞌi yoꞌjeina je̱ocajiꞌi, nëjore.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Ja̱ëje mamajëre peoquë ju̱jiꞌi. Ju̱quëna, toaso̱ñe aquë huejapi. Huejani ja̱re ja̱je peoquë ju̱jiꞌi. Ja̱jeseꞌe siꞌa tsëcapë siete ju̱ju sahuë.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ai jeteyoꞌjerepa nomio ju̱coꞌë, siꞌaohuaꞌi ju̱tena.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Ja̱je paꞌito ju̱ꞌisicohuaꞌi huëi maca ¿ne nëjo paꞌija̱ꞌcoaꞌni, ja̱je siꞌaohuaꞌi teꞌoni huejasico?”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Jesupi sehuopi, ja̱ohuaꞌire: “Mësarupi tayo cuasayë, toyapë ñamaꞌcohuaꞌi sëte cuiꞌne Maijaꞌquë tutu ñamaꞌcohuaꞌi sëte.
29 Jesus respondeu:
30 Ju̱iꞌsicohuaꞌipi huëisicohuaꞌi huejamaꞌpë paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë. Cuiꞌne mamajë nomiohuaꞌire huejomaꞌpë paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë. Maꞌtëmo acohuaꞌi hui̱ñaohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Ja̱je paꞌito mësaru ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye aye Maijaꞌquë caseꞌere toyaseꞌe ñamaꞌcohuaꞌi aꞌë. Toyaseꞌe ñeje caji:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Yëꞌë cato Abraham, Isaac, cuiꞌne Jacobo Diusu aꞌë.’ Diusu cato ju̱ꞌisicohuaꞌi Diusu peoji. Ja̱ë cato huajëcohuaꞌi Diusu api.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Ja̱je caquëna, iyere pa̱i asani ai cuasahuë, me ja̱ jerepa yeꞌyaquëꞌni, cuasajë.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Jesupi saduceo pa̱ire ti sehuoye peoyerepa ca huesopi, asani fariseo pa̱ipi tsiꞌsihuë, coca cañuꞌu cajë. Ja̱ maca dani
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Fariseo pa̱i aquëpi cua̱ñeseꞌe yeꞌyaquëpi neñasiꞌi caquë i̱te se̱jiꞌi:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Yeꞌyaquë, ¿Jeco aꞌni, cua̱ñeseꞌe siꞌaye se̱ña maca paꞌio pa̱ire yeꞌya ja̱ꞌñe?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Se̱ina, Jesupi capi:
37 Jesus respondeu:
38 Iye aꞌë, siꞌaye se̱ña maca jerepa paꞌye cuiꞌne duꞌru macarepa cua̱ñeseꞌe.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Yecoje̱ ja̱re cuiꞌne paꞌio. Ja̱opi caji, ñeje: ‘Oijë̱ꞌë, më quë̱no maca aquëre mëꞌëjaꞌa coꞌye cuasaquë oiyeje̱ paꞌye.’
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Iye cayayena siꞌaye Moisés cua̱ñeseꞌe cuiꞌne Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi yeꞌyaseꞌe meñe quëco paji.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Ja̱ yëꞌtaꞌa fariseohuaꞌi tsiꞌsisicohuaꞌi paꞌijëna,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 Jesús se̱jiꞌi, ja̱ohuaꞌire:
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Ja̱ maca Jesupi capi, ja̱ohuaꞌire: “¿Ja̱je paꞌiquëtaꞌare David Maijaꞌquë joyopi quëaquëna, Ëjaë hueꞌyouꞌni, i̱te? Ja̱je paꞌina, Davidpi capi:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Ëjaëpi capi, yëꞌë Ëjaëre:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 ¿Me ja̱je paꞌito Cristo David mamaquë paꞌiquëꞌni, Davidpi Ëjaë i̱te hueꞌyoto?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Ja̱ maca teꞌije̱ ti teꞌe yëꞌopoje̱ caye pa̱pi. Cuiꞌne ja̱re ja̱ muꞌsepi cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌije̱ jaiye se̱ñe je̱ohuë, caꞌrajë.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.