Mateus 22
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NAA
1 Jesús ti̱jupë ca huëo co̱pi, pa̱i ñañe ayeja̱ꞌa i̱ñoquë ñeje:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Maꞌtëmo cato pa̱i ëjaëpi mamaquëre huejaquëna, sihuaquë pa̱ire tsiꞌsoni yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye aꞌë.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ja̱je yoꞌoquë jëjo saopi, i̱ joꞌyare, huëosicohuaꞌire quërëja̱ijëꞌë, caquë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare huëosicohuaꞌipi daiye coehuë.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ti̱jupë i̱ joꞌyare jëjo saoquë capi: ‘Quëajë̱ꞌë, soisicohuaꞌire. Tsoe siꞌaye a̱i ja̱ꞌñe deꞌhua saohuë. Hue̱quëreje̱ huiꞌyape quëꞌiohuaꞌini huani ne deꞌhuahuë, huejaye ñajaꞌcohuaꞌi daija̱jë caquë.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Caquëna, asani i̱ caseꞌe quëajëna, huëosicohuaꞌi asacaimaꞌpë paëꞌë. Yequëpi tsiona sajiꞌi. Yequë coꞌamaña i̱si sapi.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Cuiꞌne yecohuaꞌipi ja̱ ëjaë joꞌyare tse̱ani coꞌaye yoꞌojë huani je̱ahuë.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ja̱ maca pa̱i ëjaë pë̱i i̱ soldado pa̱ire jëjo saopi, huaisicohuaꞌire. Huani je̱ani i̱ti daripëje̱ ëo je̱ojaꞌcohuaꞌire.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ja̱ jeteyoꞌje capi, i̱ joꞌyare. ‘Hueja a̱o ne deꞌhuaseꞌepi pajiꞌi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare soisicohuaꞌi daiye pa̱huë. Ja̱ soisicohuaꞌi cato doꞌi peocohuaꞌi paëꞌë.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Ja̱je paꞌi doꞌire jai maꞌañana sani huëojë̱ꞌë. Coa siꞌaohuaꞌire maꞌa paꞌicohuaꞌire dajë̱ꞌë, hueja a̱o a̱ijaꞌcohuaꞌire.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Caëna, pa̱i ëjaë joꞌyapi etani sani maꞌajaꞌa cuꞌijë coꞌacohuaꞌire cuiꞌne deꞌocohuaꞌire siꞌsohuë, huëꞌe ti̱më huesëyerepa.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Ja̱ maca ëjaë cacani soisicohuaꞌire ñapi. Ñaquëna, teꞌi hueja ca̱ña su̱ñamaꞌquëpi ñujiꞌi.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ñani capi, i̱te: ‘¿Cajei, me mëꞌë i̱ño cacaëꞌni, hueja ca̱ña su̱ñamaꞌquë?’ Ja̱je caquëna, i̱pi ti sehuomaꞌë pajiꞌi.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Camaꞌëna, ja̱ maca pa̱i ëjaëpi mesa ñuꞌicohuaꞌire necaijë paꞌicohuaꞌire capi: ‘Ja̱ëte tse̱ani nëcañoa cuiꞌne jë̱ña sëani je̱ocojë̱ꞌë, nea hue̱ꞌña hueꞌsena. Ja̱ropi oi cuiꞌne cu̱ji qui̱ꞌcoja̱quë.’
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Ja̱je paꞌina, jai pa̱i paꞌiyë, soisicohuaꞌi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare aꞌri maña paꞌiyë, sahuani joꞌya nesicohuaꞌi.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ja̱ maca fariseohuaꞌipi sani sa̱ꞌñe coca cajë teꞌe cuasahuë. Ja̱je cajëna, tayo sehuouna coꞌaye capi cajë ne ja̱ꞌñere.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ja̱je cani jëjo saohuë, i̱ohuaꞌi acohuaꞌire Herodes tsëcapë acohuaꞌina co̱ni teꞌe Jesure caja̱ꞌcohuaꞌire ñeje:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 ¿Ja̱je paꞌipi me mëꞌë caquëꞌni? ‘¿Deꞌoquë paꞌi doꞌire siꞌa pa̱i ëjaë Césarna curi sa̱iñe pa̱nitaꞌa pa̱ñe?’ ”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ja̱je cajëna, Jesús tsoe asapi, i̱ohuaꞌi coꞌaye cuasajë se̱ñe. Ja̱je paꞌina, capi, ja̱ohuaꞌire:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 I̱ñojëꞌë, paꞌi doꞌi sa̱i tëꞌquire.”
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Darena, Jesús ñani ja̱ohuaꞌire se̱jiꞌi:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Caquëna, i̱ohuaꞌipi sehuohuë:
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Caquëna, iyere asani ai cuasahuë. Ja̱je yoꞌoni i̱te je̱oni saëꞌë.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ja̱re ja̱ muꞌse saduceohuaꞌi Jesure sani ñañuꞌu cajë saëꞌë. Saduceo huaꞌi cato ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye peoji, cacohuaꞌi aꞌë. Ja̱je paꞌiohuaꞌipi iyere cahuë, i̱te:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Yeꞌyaquë, Moisés capi, huejasiquëpi mamajëre peoquë ju̱ꞌisiquë paꞌito yoꞌjeipi huejaye paꞌiji, huaꞌjeore, majaꞌyë ju̱ꞌisi doꞌire mamajëre pacaija̱ꞌquëpi.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Yëquë acohuaꞌipi siete yoꞌje tsi̱ teꞌe tsëcapëre paëꞌë. Paꞌicohuaꞌipi duꞌru majaꞌyëpi huejani ju̱jiꞌi, mamajëre peoquë. Ju̱ꞌi yoꞌjeina je̱ocajiꞌi, nëjore.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ja̱ëje mamajëre peoquë ju̱jiꞌi. Ju̱quëna, toaso̱ñe aquë huejapi. Huejani ja̱re ja̱je peoquë ju̱jiꞌi. Ja̱jeseꞌe siꞌa tsëcapë siete ju̱ju sahuë.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ai jeteyoꞌjerepa nomio ju̱coꞌë, siꞌaohuaꞌi ju̱tena.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ja̱je paꞌito ju̱ꞌisicohuaꞌi huëi maca ¿ne nëjo paꞌija̱ꞌcoaꞌni, ja̱je siꞌaohuaꞌi teꞌoni huejasico?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Jesupi sehuopi, ja̱ohuaꞌire: “Mësarupi tayo cuasayë, toyapë ñamaꞌcohuaꞌi sëte cuiꞌne Maijaꞌquë tutu ñamaꞌcohuaꞌi sëte.
29 Jesus respondeu:
30 Ju̱iꞌsicohuaꞌipi huëisicohuaꞌi huejamaꞌpë paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë. Cuiꞌne mamajë nomiohuaꞌire huejomaꞌpë paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë. Maꞌtëmo acohuaꞌi hui̱ñaohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ja̱je paꞌito mësaru ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye aye Maijaꞌquë caseꞌere toyaseꞌe ñamaꞌcohuaꞌi aꞌë. Toyaseꞌe ñeje caji:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Yëꞌë cato Abraham, Isaac, cuiꞌne Jacobo Diusu aꞌë.’ Diusu cato ju̱ꞌisicohuaꞌi Diusu peoji. Ja̱ë cato huajëcohuaꞌi Diusu api.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Ja̱je caquëna, iyere pa̱i asani ai cuasahuë, me ja̱ jerepa yeꞌyaquëꞌni, cuasajë.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Jesupi saduceo pa̱ire ti sehuoye peoyerepa ca huesopi, asani fariseo pa̱ipi tsiꞌsihuë, coca cañuꞌu cajë. Ja̱ maca dani
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Fariseo pa̱i aquëpi cua̱ñeseꞌe yeꞌyaquëpi neñasiꞌi caquë i̱te se̱jiꞌi:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Yeꞌyaquë, ¿Jeco aꞌni, cua̱ñeseꞌe siꞌaye se̱ña maca paꞌio pa̱ire yeꞌya ja̱ꞌñe?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Se̱ina, Jesupi capi:
37 Jesus respondeu:
38 Iye aꞌë, siꞌaye se̱ña maca jerepa paꞌye cuiꞌne duꞌru macarepa cua̱ñeseꞌe.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Yecoje̱ ja̱re cuiꞌne paꞌio. Ja̱opi caji, ñeje: ‘Oijë̱ꞌë, më quë̱no maca aquëre mëꞌëjaꞌa coꞌye cuasaquë oiyeje̱ paꞌye.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Iye cayayena siꞌaye Moisés cua̱ñeseꞌe cuiꞌne Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi yeꞌyaseꞌe meñe quëco paji.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ja̱ yëꞌtaꞌa fariseohuaꞌi tsiꞌsisicohuaꞌi paꞌijëna,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 Jesús se̱jiꞌi, ja̱ohuaꞌire:
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ja̱ maca Jesupi capi, ja̱ohuaꞌire: “¿Ja̱je paꞌiquëtaꞌare David Maijaꞌquë joyopi quëaquëna, Ëjaë hueꞌyouꞌni, i̱te? Ja̱je paꞌina, Davidpi capi:
43 E Jesus perguntou:
44 Ëjaëpi capi, yëꞌë Ëjaëre:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 ¿Me ja̱je paꞌito Cristo David mamaquë paꞌiquëꞌni, Davidpi Ëjaë i̱te hueꞌyoto?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ja̱ maca teꞌije̱ ti teꞌe yëꞌopoje̱ caye pa̱pi. Cuiꞌne ja̱re ja̱ muꞌsepi cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌije̱ jaiye se̱ñe je̱ohuë, caꞌrajë.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.