Lucas 2
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NTLH
1 Ja̱ muꞌseña pa̱i ëjaë César Augustopi siꞌa yeja paꞌicohuaꞌire cue̱cueye paꞌiji caquë cua̱ñepi.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Iye duꞌru macarepa pa̱ire cue̱cueye cato yoꞌohuë, Cirenio Siria cua̱ñequë paꞌi maca.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Ja̱je paꞌina, siꞌahuaꞌi saiye pajiꞌi, pa̱i ñape i̱ohuaꞌi daripëre pana ja̱rona cue̱cue cua̱ñojaꞌcohuaꞌipi.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 José cato David tsëcapë aquë pajiꞌi. Ja̱ doꞌire Galilea yeja daripë Nazaretpi sani Judea yeja daripë Belénna sajiꞌi, Davidre co̱a sitona.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Toya cua̱ñojaꞌquëpi Belénna sajiꞌi, María i̱ huejaja̱ꞌcoa ca nëosicopi co̱añe ti̱ꞌa huesësico ja̱ꞌre.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Ja̱je sani Belénre paꞌijëna, María co̱añe ti̱ꞌaëna,
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 ja̱rona pao, i̱o duꞌru mamaquëre. Pani ca̱ña ca̱tipëpi tu̱nani hue̱quë a̱i deꞌhuana o̱ao, pa̱i pëa hue̱ꞌña peo doꞌire.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Belén quë̱no macare yëi ñamare ñacohuaꞌipi ñamique tsiore i̱ohuaꞌini ñajë paëꞌë.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Paꞌijëna, cuasamaꞌtore papi Ëjaë hui̱ñaë ñai nëcaquëna, Maijaꞌquë miañepi i̱ohuaꞌire mia huesoquëna, ai quëquë huesëhuë.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Ja̱je ña quëquëjëna, Maijaꞌquë hui̱ñaëpi capi:
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Yure David daripëna tsi̱tuꞌure co̱ao, mësarute huasoja̱ꞌquëpi. Ja̱ë cato Cristo Ëjaëre papi.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Mësaru ñani i̱ api cuasa ja̱ꞌñere ca̱ña ca̱tipëpi tu̱nani hue̱quë ai deꞌhuana o̱asiquëpi u̱ina ti̱ꞌajaꞌcohuaꞌi aꞌë.”
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Teꞌi Maijaꞌquë joꞌyaë hui̱ñaë ñai macapi yecohuaꞌi maꞌtëmo acohuaꞌije̱ ñaihuë. Ñeje cajë Maijaꞌquëre sihuajë:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 Sihuajë deꞌoyerepa cañuꞌu, Maijaꞌquëre maꞌtëmo aquëre,
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Maijaꞌquë jëjo daosicohuaꞌi maꞌtëmona coꞌisi maca yëi ñamare ñacohuaꞌipi i̱ohuaꞌija̱ꞌa sa̱ꞌñe ca huëohuë.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Sani ti̱ꞌahuë, Maríare, Josére cuiꞌne tsihuaꞌëpi hue̱quë a̱ocona o̱asiquëpi u̱ina.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Ja̱je i̱te ñani Maijaꞌquë joꞌyaë i̱ohuaꞌire quëaseꞌere quëareña.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Quëajëna, asacohuaꞌipi ai cuasareña.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Ja̱je yecohuaꞌi yoꞌojëtaꞌare María cato i̱o joyona deꞌhuao, siꞌaye iye, ti yoꞌoseꞌere cuasaco.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Yëi ñamare ñacohuaꞌi siꞌaye i̱ohuaꞌire caseꞌeje̱ paye paꞌina, ñani Maijaꞌquëna sihuajë jë̱jëjë coꞌihuë.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Ocho muꞌseña paꞌi maca tsihuaꞌë ca̱ꞌni maña tëajë cuiꞌne i̱ mamije hueꞌyohuë, Jesús, hui̱ñaë Maríare ja̱ peoco paꞌi maca quëaseꞌere.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Tsi̱tuꞌure pasi jeteyoꞌje siꞌsire tsoa to̱ muꞌseña ti̱ꞌaëna, Jerusalén daripëna saijë tsi̱tuꞌureje̱ sahuë, Maijaꞌquëna i̱siñuꞌu cajë, Moisés cua̱ñeseꞌepi ja̱je caye sëte.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Ja̱je yoꞌohuë, ëjaë cua̱ñeseꞌepi ñeje toyaseꞌe paꞌi doꞌire: “Siꞌa ë̱më tsi̱ duꞌru co̱acohuaꞌi Maijaꞌquëna i̱sisicohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.”
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Ëjaë cua̱ñeñepi caji: “Caya pi̱ꞌare pa̱nitaꞌa caya suꞌtere i̱sijë̱ꞌë.” Ja̱ yoꞌoyere cajë saëꞌë.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Ja̱ muꞌseña Jerusalén paꞌiquëpi Simeón hueꞌequëpi pajiꞌi. Nuiñerepa paꞌiquëpi Maijaꞌquëre se̱i paꞌiquëpi, Israel pa̱ire huasoyere utequë pajiꞌi. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë joyopi Simeón ja̱ꞌre paꞌi
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 quëapi, mëꞌë ju̱ꞌiñe pa̱jaꞌquë aꞌë, ëjaë jëjo daoquë Cristore ñamaꞌë pani.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Maijaꞌquë joyopi quëaquëna, Maijaꞌquëre se̱ huëꞌena sani paꞌina, Jesús pëca jaꞌquëohuaꞌi tsihuaꞌëre cua̱ñeseꞌe cayeje̱ neñuꞌu cajë Maijaꞌquëre se̱ huëꞌena dahuë.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Dajëna, Simeónpi tsihuaꞌëre co̱ani Maijaꞌquëna sihuaquë capi:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 Ëjaë, yëꞌë yuretaꞌa sihuaquë ju̱ꞌiñe paꞌiji.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Yëꞌë ñaco ca̱pi huasoquëre ñahuë,
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Siꞌa pa̱i ña hue̱ꞌñana mëꞌë necaisiquëre.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Ja̱ë api, Israel peocohuaꞌire miacaija̱ꞌquë
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Simeón tsihuaꞌëre ñaquë cayere ai cuasareña, pëca jaꞌquëohuaꞌi.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Ja̱ maca Simeón Maijaꞌquëpi deꞌoye ñacaija̱ꞌquë icohuaꞌire caquë Maijaꞌquëre se̱jiꞌi. Se̱ni tëjini Maríare capi, Jesús pëca jaꞌcore:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Cuiꞌne, iquë doꞌire jai pa̱i pa̱i ñape i̱ohuaꞌi joñoa cuasaye ñañe paꞌija̱ꞌcoa. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare mëꞌëretaꞌa siꞌaye iye yoꞌoyete cuasani huaꞌtipi më joyoja̱ꞌa tota etoja̱iñeje paꞌye paꞌija̱ꞌcoa, oi doꞌire.”
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Cuiꞌne ja̱rote teꞌo nomio yequë muꞌse paꞌi ja̱ꞌñere asaco quëaco. Ana hueꞌeco, Fanuel mamaco pacoꞌë. Aser tsëcapë aco, aio maca pacoꞌë. Nomi tsi̱opi huejani siete o̱metëca ë̱jëre pani huaꞌjesicopi pacoꞌë.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Yure cato huaꞌjeopi ochenta y cuatro o̱metëca pacoꞌë. Maijaꞌquëre se̱ huëꞌepi etamaꞌcopi ñamiña cuiꞌne muꞌseña Maijaꞌquëre sihuaco a̱o a̱imaꞌo se̱o pacoꞌë.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Ja̱o Anapi i̱ti ja̱je yoꞌojë ca maca dani Maijaꞌquëre duꞌru se deꞌoji caco pëpa to̱ni Jerusalén pa̱ire huaso ja̱ꞌñere utecohuaꞌini quëao, tsihuaꞌë Jesús yoꞌo ja̱ꞌñe ayere.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Ja̱ maca siꞌaye ëjaë cua̱ñeseꞌe yoꞌo tëjini coꞌihuë, Galileana i̱ohuaꞌi paꞌi daripë Nazaretna.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Tsihuaꞌë i̱ ai deꞌoyeje̱ ai tutu quëꞌi cuiꞌne ai ta̱ꞌñe paꞌi deꞌopi, Maijaꞌquëpi i̱te deꞌoyerepa ñacaina.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 I̱ pëca jaꞌquëohuaꞌi coa siꞌa o̱metëcaña Jerusalénna saëꞌë, Israel pa̱i Egíptopi etasi muꞌsere cuasajë tsiꞌsiyena.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Jesús doce o̱metëca ti̱ꞌani paꞌi maca siꞌahuaꞌi Jerusalénna ja̱ fiesta yoꞌoyena tsiꞌsiñuꞌu cajë saëꞌë, noni ja̱je yoꞌojë paꞌicohuaꞌi sëte.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Ja̱ fiesta caraja̱quëna, coꞌi maca tsihuaꞌë Jesús Jerusalénna pëapi, pëca jaꞌco cuiꞌne José huesëjëna.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Teꞌe muꞌserepa maꞌajaꞌa Jesuje̱ daiji jai pa̱i co̱ni cuasajë saëꞌë. Saijëtaꞌa doꞌijë quëꞌro cuiꞌne i̱ohuaꞌi ñacohuaꞌi quëꞌro coꞌejëna, peopi.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Peoquëna, ñani ja̱ maca yuretaꞌa coꞌihuë, Jerusalénna coꞌeñuꞌu cajë.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Toaso̱ muꞌseña paꞌi maca ti̱ꞌahuë, Maijaꞌquë huëꞌere paꞌina, cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni jaꞌrusiquëpi ñuꞌi i̱ohuaꞌi cayere asaquë cuiꞌne i̱ohuaꞌireje̱ sa̱ñope se̱i yoꞌoquëna.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Siꞌa paꞌicohuaꞌi Jesús siꞌaye ta̱ꞌñe asaquëpi sa̱ñope deꞌoyerepa sehuoyere asajë quëquëhuë. Merepa ai asaquëꞌni, ja̱ë cajë ai cuasareña.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Pëca jaꞌquëohuaꞌipi i̱te ti̱ꞌajë ai cuasajëna, pëca jaꞌcopi cao:
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Ja̱je cacona, Jesupi i̱ote capi:
49 Jesus respondeu:
50 Ja̱je caquëna, i̱ohuaꞌipi cuasaquë cayere asa ti̱ꞌamaꞌpë paëꞌë.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Ja̱ maca i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni coꞌipi, Nazaretna. Siꞌanë deꞌoye sehuoquë pajiꞌi, pëca jaꞌquëohuaꞌire. Pëca jaꞌcopi iyere siꞌaye i̱o joyona deꞌhuao.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Ja̱je yoꞌoquë Jesús ai deꞌopi, i̱ ca̱pë cuiꞌne i̱ cuasayeje̱. Maijaꞌquëpi cuiꞌne pa̱ipi co̱ni i̱ deꞌoye paꞌiyere ñajë deꞌoquë api cuasahuë, tayoye peoquëna.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.