Lucas 16
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs VC
1 Jesupi capi, i̱ yeꞌyacohuaꞌire:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Quëarena, asani ëjaëpi i̱te soini capi: ‘¿I̱quere mëꞌë yoꞌoquëna, yëꞌëre quëayeꞌni? Dajë̱ꞌë, mëꞌë coꞌamaña neseꞌe toyaseꞌere ñasiꞌi, mëꞌë yëꞌëre necaiquë paꞌiye peoji.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Ja̱ maca coꞌamaña ñacaiquëpi ai cuasa huëopi: ‘¿Me nejaꞌquë aꞌni, yure yëꞌë ëjaëpi coꞌamaña neñe peoyerepa eto huesoru? Tutuje̱ peoyë, yeja neni ta̱ñeje. Cuiꞌne huajëyaꞌji yecohuaꞌini peoyë i̱sijë̱ꞌë caquë se̱niroja̱iñeje caꞌrayë’ cuasapi.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Cuasani capi: Tsoe cuasahuë. Ja̱je yoꞌosiꞌi, yëꞌë coꞌamaña neñe peoquë paꞌina, i̱ohuaꞌi huëꞌena pëpaja̱ꞌcohuaꞌire.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Cani ja̱ maca soipi teꞌohuaꞌiseꞌere, i̱ ëjaë doꞌi pacohuaꞌire, duꞌru aquëni se̱jiꞌi: ‘¿Je jaꞌye yëꞌë ëjaëre doꞌi paquë aꞌni?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Caquëna, sehuopi i̱pi: ‘Cien jai quë̱na huë̱a huiꞌyape i̱siye paꞌiji,’ caquë coꞌamaña ñacaiquëpi capi, i̱te: ‘Icoa, mëꞌë ja̱ꞌnë sa̱ijaꞌa doꞌi caquë toyasico, ja̱ote nejoni esa yecore toyajë̱ꞌë, coa cincuentaseꞌe.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Ja̱ jeteyoꞌje se̱jiꞌi, yequëre: ‘¿Cuiꞌne mëꞌë je jaꞌye doꞌi paquëꞌni?’ Caquëna, i̱pi capi: ‘Cien trigo topë̱a i̱siye paꞌiji,’ caquëna, capi: ‘Icoa, mëꞌë ja̱ꞌrë sa̱ijaꞌa doꞌi toyasico yecona esa toyajë̱ꞌë, coa ochenta topë̱aseꞌe.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Ja̱ maca ñapi, i̱ ëjaë ja̱ë coꞌaquë i̱ coꞌamaña ñacaiquëpi tsoe siꞌaye ne deꞌhuasiquëpi pajiꞌi. Ja̱je paꞌina, iye yeja acohuaꞌi ta̱ꞌñe asani yoꞌocohuaꞌi aꞌë, sehuosicohuaꞌi yoꞌoye jerepa yoꞌocohuaꞌi aꞌë.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Ja̱je paꞌina, cayë, mësarute. Iye yeja coꞌamañapi i̱sijë yecohuaꞌini cajeohuaꞌire nejëꞌë. Ja̱je yoꞌojë saosicohuaꞌipi ti̱ꞌajëna, ti paꞌi hue̱ꞌñapi sihuaquë daijë̱ꞌë caquë Maijaꞌquëpi pëpaja̱ꞌquëre.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Deꞌoyerepa aꞌri maña paꞌina, ñacaiquëpi cuiꞌne jaiye paꞌitoje̱ deꞌoyerepa ñacaiye paꞌiji. Ja̱je aꞌri mañare deꞌoye ñacaimaꞌpë pani, jaiyere paje̱ deꞌoye ñacaiye peoji.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Ja̱je paꞌina, mësarupi coa yeja coꞌamañare deꞌoye ñacaimaꞌpë coꞌaye yoꞌocohuaꞌi paꞌito, ¿nepi mësarute deꞌhue necohuaꞌi aꞌë cuasaja̱ꞌcohuaꞌi aꞌni, deꞌo coꞌamañare pare yoꞌoye paꞌito?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Deꞌoye yecohuaꞌi tse̱re ñamaꞌpë yoꞌoto, ¿nepi i̱sija̱ꞌcohuaꞌi aꞌni, mësaru pa ja̱ꞌñe?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Ja̱je paꞌina, ëjaohuaꞌire necaiquë pani caya ëjaohuaꞌire necaiye peoji. Ja̱je yoꞌoquë pani yequëni coequë cuiꞌne yequëni oiye paꞌiji. Pa̱nitaꞌa yeque, yequëni deꞌoye sehuocai yequëni sa̱ñope caye paꞌiji. Ja̱je paꞌina, teꞌipi Maijaꞌquëre cuiꞌne curiquëre necaiye peoji.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Fariseo pa̱i curiquë ai yëcohuaꞌi sëte i̱ cayere asani Jesús coa caji cajë cueꞌcuehuë.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Ja̱ maca Jesupi capi, ja̱ohuaꞌire:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Juan paꞌi macaja̱ꞌa Moisés cua̱ñeseꞌe cuiꞌne Maijaꞌquë yequë muꞌse yoꞌo ja̱ꞌñere ca nëocohuaꞌi yeꞌyajëna, asahuë. Ja̱ maca yure quëa huëohuë, deꞌo cocare Maijaꞌquë cua̱ñe te̱ꞌtena cacayere. Ja̱je quëajëna, asajë cacañuꞌu cajë siꞌaohuaꞌi tutu yoꞌoyë.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Maꞌtëmo cuiꞌne yeja caraja̱iñe paꞌiji. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Maijaꞌquë coca cato caraja̱iñe peoyerepa. Ti̱ꞌasipi, i̱o cayeje̱.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Ja̱je paꞌina, ë̱më huejasiquëpi nëjore je̱oni cuiꞌne yecona se huejani, deꞌoye yoꞌoye pa̱ji. Cuiꞌne ë̱mëre je̱ocosiconi yequëpi huejani cuiꞌne coꞌaye yoꞌoji.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Pajiꞌi, teꞌi ë̱më jaiye paquë siꞌanë deꞌo ca̱ña cuiꞌne jai doꞌire juꞌiquë cuiꞌne siꞌa muꞌseña fiesta nequë deꞌoyerepa yoꞌoquë paꞌiquë.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ja̱je paꞌiquë paꞌina, cuiꞌne Lázaro ca̱ꞌmi quëꞌipi teaye yoꞌoquë paꞌiquëje̱ pajiꞌi. Ja̱je paꞌipi jaiye coꞌamaña paquë huëꞌe eta saꞌrore ñujiꞌi.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Ja̱je iquë teaye paꞌi macapi a̱o ëa ju̱ꞌi a̱o a̱i saihuë to̱meñere a̱tiꞌñerepa nëina, ñapi. Cuiꞌne i̱ aꞌsire joꞌyaque daijë neꞌnejëna, ñujiꞌi.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Ja̱je paꞌiquëpi teaye paꞌi maca ju̱jiꞌi. Ju̱quëna, hui̱ñaohuaꞌipi sahuë, maꞌtëmona Abraham ja̱ꞌre co̱ni paꞌija̱ꞌquëre. Ja̱je cuiꞌne jaiye paquëje̱ ju̱jiꞌi. Ju̱quëna, ta̱huë.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Jaiye coꞌamaña paquëpi ju̱ni sajiꞌi, ju̱ꞌisicohuaꞌi ai yoꞌo hue̱ꞌñana. Ja̱rore papi ñapi, Abrahamre cuiꞌne Lázarore.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ja̱ maca ñani cuipi: ‘Jaꞌquë Abraham, yëꞌëre oi ñajëꞌë. Ai yoꞌoyë. Jëjo saojë̱ꞌë, Lázarore ocore i̱ moño sa̱ꞌnihuëna neni dani sësëye yëꞌë tse̱meñona ne huasoja̱quë. Ai yoꞌoyë, yëꞌë toaseꞌepi paꞌina.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Ja̱je caquëna, Abrahampi capi i̱te: ‘Tsihuaꞌë cuasajë̱ꞌë mëꞌë deꞌoye paꞌiseꞌere ja̱ yëꞌtaꞌa mëꞌë huajëquë paꞌinë, cuiꞌne iquë Lázaropi ai coꞌaye pajiꞌi, ja̱ro paꞌi maca. Ja̱je paꞌisiquëpi yure i̱pi deꞌoye paꞌiji, i̱ñore. Cuiꞌne mëꞌëpi ai yoꞌoyë.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Cuiꞌne ja̱je siꞌaye iye mëꞌë yoꞌoseꞌe paꞌitoje̱ paꞌiji, cuiꞌne jai huaꞌque të̱ꞌtëpaje̱, yëquë tëto saiye peoyerepa cuiꞌne mëꞌëje i̱ñona tëto daiye peoye. Ja̱je paꞌina, i̱ño paꞌicohuaꞌi ja̱ro tëto saiye peoji, cuiꞌne ja̱ro acohuaꞌije̱ i̱ño daiye peoji.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Ja̱ maca jaiye paquë paꞌisiquëpi capi: ‘Ja̱je paꞌito jaꞌquë Abraham mëꞌëre se̱ñë, Lázarore jëjo saojë̱ꞌë, yëꞌë jaꞌquë huëꞌena.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Ja̱rote cinco yoꞌje tsi̱re payë. Sani quëacaijë̱ꞌë, i̱ño yëꞌë ai yoꞌo hue̱ꞌñana daimaꞌpë caquë.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Ja̱je caquëna, Abrahampi capi, i̱te: ‘Ja̱ohuaꞌi cato payë, Moisés cua̱ñeseꞌe cuiꞌne yecohuaꞌi Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyaseꞌere, ja̱re ñani sehuoja̱jë.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Ja̱je caquëna, jaiye paquë paꞌisiquëpi sehuopi: ‘Ja̱je paꞌitoje̱ jaꞌquë Abraham sehuoye pa̱ñë. Ju̱ꞌisicohuaꞌi aquëpi sani quëatotaꞌa ja̱ꞌnë paꞌiseꞌe je̱oni po̱nëjaꞌcohuaꞌi paꞌini.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Ja̱je caquëna, Abrahampi capi, i̱te: ‘Moisés cuiꞌne Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi caseꞌere sehuoye coeni, me ju̱ꞌisiquëpi huëtuje̱ sehuoyeꞌni’.”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.