Lucas 16
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ACF
1 Jesupi capi, i̱ yeꞌyacohuaꞌire:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Quëarena, asani ëjaëpi i̱te soini capi: ‘¿I̱quere mëꞌë yoꞌoquëna, yëꞌëre quëayeꞌni? Dajë̱ꞌë, mëꞌë coꞌamaña neseꞌe toyaseꞌere ñasiꞌi, mëꞌë yëꞌëre necaiquë paꞌiye peoji.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Ja̱ maca coꞌamaña ñacaiquëpi ai cuasa huëopi: ‘¿Me nejaꞌquë aꞌni, yure yëꞌë ëjaëpi coꞌamaña neñe peoyerepa eto huesoru? Tutuje̱ peoyë, yeja neni ta̱ñeje. Cuiꞌne huajëyaꞌji yecohuaꞌini peoyë i̱sijë̱ꞌë caquë se̱niroja̱iñeje caꞌrayë’ cuasapi.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Cuasani capi: Tsoe cuasahuë. Ja̱je yoꞌosiꞌi, yëꞌë coꞌamaña neñe peoquë paꞌina, i̱ohuaꞌi huëꞌena pëpaja̱ꞌcohuaꞌire.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Cani ja̱ maca soipi teꞌohuaꞌiseꞌere, i̱ ëjaë doꞌi pacohuaꞌire, duꞌru aquëni se̱jiꞌi: ‘¿Je jaꞌye yëꞌë ëjaëre doꞌi paquë aꞌni?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Caquëna, sehuopi i̱pi: ‘Cien jai quë̱na huë̱a huiꞌyape i̱siye paꞌiji,’ caquë coꞌamaña ñacaiquëpi capi, i̱te: ‘Icoa, mëꞌë ja̱ꞌnë sa̱ijaꞌa doꞌi caquë toyasico, ja̱ote nejoni esa yecore toyajë̱ꞌë, coa cincuentaseꞌe.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Ja̱ jeteyoꞌje se̱jiꞌi, yequëre: ‘¿Cuiꞌne mëꞌë je jaꞌye doꞌi paquëꞌni?’ Caquëna, i̱pi capi: ‘Cien trigo topë̱a i̱siye paꞌiji,’ caquëna, capi: ‘Icoa, mëꞌë ja̱ꞌrë sa̱ijaꞌa doꞌi toyasico yecona esa toyajë̱ꞌë, coa ochenta topë̱aseꞌe.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Ja̱ maca ñapi, i̱ ëjaë ja̱ë coꞌaquë i̱ coꞌamaña ñacaiquëpi tsoe siꞌaye ne deꞌhuasiquëpi pajiꞌi. Ja̱je paꞌina, iye yeja acohuaꞌi ta̱ꞌñe asani yoꞌocohuaꞌi aꞌë, sehuosicohuaꞌi yoꞌoye jerepa yoꞌocohuaꞌi aꞌë.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Ja̱je paꞌina, cayë, mësarute. Iye yeja coꞌamañapi i̱sijë yecohuaꞌini cajeohuaꞌire nejëꞌë. Ja̱je yoꞌojë saosicohuaꞌipi ti̱ꞌajëna, ti paꞌi hue̱ꞌñapi sihuaquë daijë̱ꞌë caquë Maijaꞌquëpi pëpaja̱ꞌquëre.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Deꞌoyerepa aꞌri maña paꞌina, ñacaiquëpi cuiꞌne jaiye paꞌitoje̱ deꞌoyerepa ñacaiye paꞌiji. Ja̱je aꞌri mañare deꞌoye ñacaimaꞌpë pani, jaiyere paje̱ deꞌoye ñacaiye peoji.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Ja̱je paꞌina, mësarupi coa yeja coꞌamañare deꞌoye ñacaimaꞌpë coꞌaye yoꞌocohuaꞌi paꞌito, ¿nepi mësarute deꞌhue necohuaꞌi aꞌë cuasaja̱ꞌcohuaꞌi aꞌni, deꞌo coꞌamañare pare yoꞌoye paꞌito?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Deꞌoye yecohuaꞌi tse̱re ñamaꞌpë yoꞌoto, ¿nepi i̱sija̱ꞌcohuaꞌi aꞌni, mësaru pa ja̱ꞌñe?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Ja̱je paꞌina, ëjaohuaꞌire necaiquë pani caya ëjaohuaꞌire necaiye peoji. Ja̱je yoꞌoquë pani yequëni coequë cuiꞌne yequëni oiye paꞌiji. Pa̱nitaꞌa yeque, yequëni deꞌoye sehuocai yequëni sa̱ñope caye paꞌiji. Ja̱je paꞌina, teꞌipi Maijaꞌquëre cuiꞌne curiquëre necaiye peoji.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Fariseo pa̱i curiquë ai yëcohuaꞌi sëte i̱ cayere asani Jesús coa caji cajë cueꞌcuehuë.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Ja̱ maca Jesupi capi, ja̱ohuaꞌire:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Juan paꞌi macaja̱ꞌa Moisés cua̱ñeseꞌe cuiꞌne Maijaꞌquë yequë muꞌse yoꞌo ja̱ꞌñere ca nëocohuaꞌi yeꞌyajëna, asahuë. Ja̱ maca yure quëa huëohuë, deꞌo cocare Maijaꞌquë cua̱ñe te̱ꞌtena cacayere. Ja̱je quëajëna, asajë cacañuꞌu cajë siꞌaohuaꞌi tutu yoꞌoyë.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Maꞌtëmo cuiꞌne yeja caraja̱iñe paꞌiji. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Maijaꞌquë coca cato caraja̱iñe peoyerepa. Ti̱ꞌasipi, i̱o cayeje̱.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Ja̱je paꞌina, ë̱më huejasiquëpi nëjore je̱oni cuiꞌne yecona se huejani, deꞌoye yoꞌoye pa̱ji. Cuiꞌne ë̱mëre je̱ocosiconi yequëpi huejani cuiꞌne coꞌaye yoꞌoji.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Pajiꞌi, teꞌi ë̱më jaiye paquë siꞌanë deꞌo ca̱ña cuiꞌne jai doꞌire juꞌiquë cuiꞌne siꞌa muꞌseña fiesta nequë deꞌoyerepa yoꞌoquë paꞌiquë.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ja̱je paꞌiquë paꞌina, cuiꞌne Lázaro ca̱ꞌmi quëꞌipi teaye yoꞌoquë paꞌiquëje̱ pajiꞌi. Ja̱je paꞌipi jaiye coꞌamaña paquë huëꞌe eta saꞌrore ñujiꞌi.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Ja̱je iquë teaye paꞌi macapi a̱o ëa ju̱ꞌi a̱o a̱i saihuë to̱meñere a̱tiꞌñerepa nëina, ñapi. Cuiꞌne i̱ aꞌsire joꞌyaque daijë neꞌnejëna, ñujiꞌi.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Ja̱je paꞌiquëpi teaye paꞌi maca ju̱jiꞌi. Ju̱quëna, hui̱ñaohuaꞌipi sahuë, maꞌtëmona Abraham ja̱ꞌre co̱ni paꞌija̱ꞌquëre. Ja̱je cuiꞌne jaiye paquëje̱ ju̱jiꞌi. Ju̱quëna, ta̱huë.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Jaiye coꞌamaña paquëpi ju̱ni sajiꞌi, ju̱ꞌisicohuaꞌi ai yoꞌo hue̱ꞌñana. Ja̱rore papi ñapi, Abrahamre cuiꞌne Lázarore.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Ja̱ maca ñani cuipi: ‘Jaꞌquë Abraham, yëꞌëre oi ñajëꞌë. Ai yoꞌoyë. Jëjo saojë̱ꞌë, Lázarore ocore i̱ moño sa̱ꞌnihuëna neni dani sësëye yëꞌë tse̱meñona ne huasoja̱quë. Ai yoꞌoyë, yëꞌë toaseꞌepi paꞌina.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ja̱je caquëna, Abrahampi capi i̱te: ‘Tsihuaꞌë cuasajë̱ꞌë mëꞌë deꞌoye paꞌiseꞌere ja̱ yëꞌtaꞌa mëꞌë huajëquë paꞌinë, cuiꞌne iquë Lázaropi ai coꞌaye pajiꞌi, ja̱ro paꞌi maca. Ja̱je paꞌisiquëpi yure i̱pi deꞌoye paꞌiji, i̱ñore. Cuiꞌne mëꞌëpi ai yoꞌoyë.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Cuiꞌne ja̱je siꞌaye iye mëꞌë yoꞌoseꞌe paꞌitoje̱ paꞌiji, cuiꞌne jai huaꞌque të̱ꞌtëpaje̱, yëquë tëto saiye peoyerepa cuiꞌne mëꞌëje i̱ñona tëto daiye peoye. Ja̱je paꞌina, i̱ño paꞌicohuaꞌi ja̱ro tëto saiye peoji, cuiꞌne ja̱ro acohuaꞌije̱ i̱ño daiye peoji.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Ja̱ maca jaiye paquë paꞌisiquëpi capi: ‘Ja̱je paꞌito jaꞌquë Abraham mëꞌëre se̱ñë, Lázarore jëjo saojë̱ꞌë, yëꞌë jaꞌquë huëꞌena.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Ja̱rote cinco yoꞌje tsi̱re payë. Sani quëacaijë̱ꞌë, i̱ño yëꞌë ai yoꞌo hue̱ꞌñana daimaꞌpë caquë.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Ja̱je caquëna, Abrahampi capi, i̱te: ‘Ja̱ohuaꞌi cato payë, Moisés cua̱ñeseꞌe cuiꞌne yecohuaꞌi Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyaseꞌere, ja̱re ñani sehuoja̱jë.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ja̱je caquëna, jaiye paquë paꞌisiquëpi sehuopi: ‘Ja̱je paꞌitoje̱ jaꞌquë Abraham sehuoye pa̱ñë. Ju̱ꞌisicohuaꞌi aquëpi sani quëatotaꞌa ja̱ꞌnë paꞌiseꞌe je̱oni po̱nëjaꞌcohuaꞌi paꞌini.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Ja̱je caquëna, Abrahampi capi, i̱te: ‘Moisés cuiꞌne Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi caseꞌere sehuoye coeni, me ju̱ꞌisiquëpi huëtuje̱ sehuoyeꞌni’.”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.