Lucas 15
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs BKJ
1 Paꞌi doꞌire curiquë se̱cohuaꞌi cuiꞌne coꞌaye yoꞌocohuaꞌi siꞌaohuaꞌi Jesure asañuꞌu cajë tsio daëꞌë, i̱ quëꞌrona.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ja̱je yoꞌojëna, ñani fariseohuaꞌi cuiꞌne cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi co̱ni cueꞌcuejë ñeje cahuë:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Ja̱je cajëna, Jesupi pa̱i yoꞌoyeje̱ paꞌye neni quëapi, iye:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “¿Nepi mësaru acohuaꞌi aquëpi cien yëi ñamare paquëni teꞌi ja̱ohuaꞌi aquëpi ne huesëna ne huesëja̱quë noventa y nueve paꞌija̱jë cani coꞌemaꞌquë aꞌni, ti̱ꞌamaꞌë pani?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Deꞌhue coꞌequë ti̱ꞌani sihuaquë ta̱ta tupëna co̱a seoni.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 I̱ huëꞌena ti̱ꞌani i̱ cajeohuaꞌire cuiꞌne i̱ jaꞌye paꞌicohuaꞌire soihuë, yëꞌë ja̱ꞌre co̱ni sihuajë̱ꞌë, ne huesësicore ti̱ꞌa doꞌire.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ja̱je paꞌina, coꞌaye yoꞌoquëpi ja̱ꞌrë paꞌiseꞌere je̱oni po̱nëto hui̱ñaohuaꞌipi ai sihuayë, noventa y nueve deꞌoye paꞌicohuaꞌire sihuaseꞌe jerepa.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Cuiꞌne ¿ico nomiopi diez të̱ꞌña pasiconi teꞌo ne huesëni toa tsë̱oni siꞌa huëꞌe ñare paco yuaco coꞌemaꞌcoa, ti̱ꞌajaꞌcoaꞌë caco?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ja̱je deꞌhue coꞌeco ti̱ꞌani i̱o cajeohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni cuiꞌne i̱o quë̱no maca huëꞌe acohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni sihuaco casio: ‘Yëꞌë ja̱ꞌre co̱ni sihuajë̱ꞌë, curi tëꞌqui ne huesësicore ti̱ꞌahuë.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ja̱je paꞌina, cayë, cuiꞌne Maijaꞌquë hui̱ñaohuaꞌi sihuaye paꞌiji, teꞌi coꞌaye yoꞌoquëpi i̱ paꞌiseꞌe je̱oni po̱nëto.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesupi capi, yequeje̱:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Paꞌina, yoꞌjeipi capi pëca jaꞌquëre: ‘Jaꞌquë i̱sijë̱ꞌë, yëꞌëre i̱sija̱ꞌa coꞌamaña ca nëoseꞌere.’ Caquëna, pëca jaꞌquëpi coꞌamañare huahuecajiꞌi, pa̱i ñape i̱ohuaꞌi pa ja̱ꞌñe.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 I̱sisi jeteyoꞌje aꞌri maña paꞌiquëpi yoꞌjeipi i̱ yejare i̱sipi, yecohuaꞌina. Ja̱ doꞌipi curiquë neni sajiꞌi, ai soꞌo yejana. Ja̱rona sani siꞌa curiquë coꞌayere yoꞌoquë nejo saopi.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Ja̱je siꞌaye curiquë neja saosi maca jaiye a̱o peopi, ja̱ yeja. Ja̱ maca i̱pi a̱o ëa ju̱ꞌi huëopi.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ja̱ maca curi peoquë coꞌepi, coꞌamaña neñe ja̱ yeja aquë coꞌamañare. Ja̱ëpi i̱te cua̱ñepi i̱ joꞌya se̱sere ñacaijë̱ꞌë caquë.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ja̱ maca ai a̱o ëaye ti̱ꞌaëna, se̱se a̱iñere a̱tiꞌñerepa nëjiꞌi. I̱te yecohuaꞌije̱ a̱o a̱oñe pa̱huë.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 A̲o ëa ju̱ꞌi cuasa huëopi, ‘jaꞌquë huëꞌe coꞌamaña necaicohuaꞌi coꞌarepa a̱o a̱ni huajëjë. Paꞌijëna, i̱ñore yëꞌë teaye a̱o ëa ju̱ꞌi paꞌiye.’
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ja̱je paꞌito jaꞌquë paꞌi hue̱ꞌñana coꞌini i̱te casio: ‘Jaꞌquë, mëꞌëre cuiꞌne Maijaꞌquëre coꞌaye yoꞌohuë.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Mëꞌë mamaquëre caye peoji, yëꞌëre. Mëꞌëre necaicohuaꞌire yoꞌoyepi cuiꞌne cua̱ñejëꞌë.’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ja̱ maca ja̱je cuasani coꞌipi, maꞌajaꞌa pëca jaꞌquë huëꞌena.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ja̱ maca mamaquëpi i̱te capi: ‘Yëꞌë jaꞌquë coꞌaye yoꞌohuë, Maijaꞌquëre cuiꞌne mëꞌëreje̱. Ja̱je paꞌina, mëꞌë mamaquëre caye peoji, yëꞌëre.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Ja̱je caquëna, pëca jaꞌquëpi capi, i̱ joꞌyare: ‘Esao maña deꞌo ca̱ñare etoni su̱ñacaijë̱ꞌë. Cuiꞌne i̱ moñona aniño su̱ñacaijë̱ꞌë, zapatoje̱ su̱ñacaijë̱ꞌë, i̱ quë̱o.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Cuiꞌne duruhue̱quë tsi̱ jujusiquëni dani huani je̱ojëꞌë, a̱ñuꞌu jai pa̱i tsiꞌsini sihuajë.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Iquë yëꞌë mamaquë ju̱ꞌisiquëje̱ paꞌi paꞌisiquëpi cuiꞌnaëpi paꞌiji. Ne huesësiquëpi ti̱ꞌasiquë paꞌiji.’ Ja̱je cani sihuaquëna, jaiye a̱o ne huëohuë.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Ja̱je yoꞌojëna, i̱ mamaquë duꞌru aquëpi dajiꞌi, coꞌamaña ne hue̱ꞌña paꞌiquëpi. Huëꞌe jaꞌye ti̱ꞌaquë, asapi musica yoꞌoye cuiꞌne pairaye.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Asani po̱sëohuaꞌi aquëre soini se̱jiꞌi. I̱quere ja̱je yoꞌoyeꞌni ja̱ro, caquëna.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Tsi̱ po̱sëpi i̱te capi: ‘Mëꞌë yoꞌjeipi dajiꞌi. Ja̱je daquëna, mëꞌë jaꞌquëpi hue̱quë tsi̱ni huaijë̱ꞌë jujusiquëni cua̱ñepi, i̱ huajëquëpi cuiꞌne deꞌoye ti̱tasi doꞌi caquë.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Ja̱je quëaquëna, majaꞌyëpi pë̱i cueꞌyoni huëꞌe cacaye coequëna, pëca jaꞌquë etani i̱te huëꞌena cacani ñajëꞌë caquë ai se̱jiꞌi.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Se̱ina, i̱pi pëca jaꞌquëre capi: ‘Tsoe mëꞌëpi asayë, mëꞌëre yëꞌë necai paꞌiye, ti jo̱sa coeye peoyerepa. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare teꞌe ñamareje̱ yëꞌë cajeohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni fiesta nejaꞌquëre i̱siye pa̱huë, mëꞌë.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yure iquë mëꞌë mamaquë mëꞌë curiquë coꞌa nomiohuaꞌini yoꞌoquë neja saosiquëpi ti̱taëna, sihuaquë duruhue̱quë tsi̱ jujusiquëre huani je̱oni yoꞌoyë ñañë.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Caquëna, pëca jaꞌquëpi i̱te capi: ‘Yëꞌë mamaquë mëꞌë cato siꞌanë yëꞌë ja̱ꞌre co̱ni paꞌiyë. Ja̱je paꞌina, siꞌaye yëꞌë paye mëꞌë coꞌamañaꞌë.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ja̱je paꞌina, yure nuñerepa fiesta neñe paꞌiji, sihuajë. Mëꞌë yoꞌjei ju̱ꞌisiquëje̱ paꞌi paꞌisiquëpi cuiꞌnaëpi paꞌi doꞌire. Ne huesësiquë paꞌisiquëni yure ti̱ꞌasi doꞌire.’ Ja̱je yoꞌoyë.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.