Lucas 15
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARA
1 Paꞌi doꞌire curiquë se̱cohuaꞌi cuiꞌne coꞌaye yoꞌocohuaꞌi siꞌaohuaꞌi Jesure asañuꞌu cajë tsio daëꞌë, i̱ quëꞌrona.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ja̱je yoꞌojëna, ñani fariseohuaꞌi cuiꞌne cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi co̱ni cueꞌcuejë ñeje cahuë:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ja̱je cajëna, Jesupi pa̱i yoꞌoyeje̱ paꞌye neni quëapi, iye:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “¿Nepi mësaru acohuaꞌi aquëpi cien yëi ñamare paquëni teꞌi ja̱ohuaꞌi aquëpi ne huesëna ne huesëja̱quë noventa y nueve paꞌija̱jë cani coꞌemaꞌquë aꞌni, ti̱ꞌamaꞌë pani?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Deꞌhue coꞌequë ti̱ꞌani sihuaquë ta̱ta tupëna co̱a seoni.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 I̱ huëꞌena ti̱ꞌani i̱ cajeohuaꞌire cuiꞌne i̱ jaꞌye paꞌicohuaꞌire soihuë, yëꞌë ja̱ꞌre co̱ni sihuajë̱ꞌë, ne huesësicore ti̱ꞌa doꞌire.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ja̱je paꞌina, coꞌaye yoꞌoquëpi ja̱ꞌrë paꞌiseꞌere je̱oni po̱nëto hui̱ñaohuaꞌipi ai sihuayë, noventa y nueve deꞌoye paꞌicohuaꞌire sihuaseꞌe jerepa.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Cuiꞌne ¿ico nomiopi diez të̱ꞌña pasiconi teꞌo ne huesëni toa tsë̱oni siꞌa huëꞌe ñare paco yuaco coꞌemaꞌcoa, ti̱ꞌajaꞌcoaꞌë caco?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ja̱je deꞌhue coꞌeco ti̱ꞌani i̱o cajeohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni cuiꞌne i̱o quë̱no maca huëꞌe acohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni sihuaco casio: ‘Yëꞌë ja̱ꞌre co̱ni sihuajë̱ꞌë, curi tëꞌqui ne huesësicore ti̱ꞌahuë.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Ja̱je paꞌina, cayë, cuiꞌne Maijaꞌquë hui̱ñaohuaꞌi sihuaye paꞌiji, teꞌi coꞌaye yoꞌoquëpi i̱ paꞌiseꞌe je̱oni po̱nëto.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesupi capi, yequeje̱:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Paꞌina, yoꞌjeipi capi pëca jaꞌquëre: ‘Jaꞌquë i̱sijë̱ꞌë, yëꞌëre i̱sija̱ꞌa coꞌamaña ca nëoseꞌere.’ Caquëna, pëca jaꞌquëpi coꞌamañare huahuecajiꞌi, pa̱i ñape i̱ohuaꞌi pa ja̱ꞌñe.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 I̱sisi jeteyoꞌje aꞌri maña paꞌiquëpi yoꞌjeipi i̱ yejare i̱sipi, yecohuaꞌina. Ja̱ doꞌipi curiquë neni sajiꞌi, ai soꞌo yejana. Ja̱rona sani siꞌa curiquë coꞌayere yoꞌoquë nejo saopi.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ja̱je siꞌaye curiquë neja saosi maca jaiye a̱o peopi, ja̱ yeja. Ja̱ maca i̱pi a̱o ëa ju̱ꞌi huëopi.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ja̱ maca curi peoquë coꞌepi, coꞌamaña neñe ja̱ yeja aquë coꞌamañare. Ja̱ëpi i̱te cua̱ñepi i̱ joꞌya se̱sere ñacaijë̱ꞌë caquë.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ja̱ maca ai a̱o ëaye ti̱ꞌaëna, se̱se a̱iñere a̱tiꞌñerepa nëjiꞌi. I̱te yecohuaꞌije̱ a̱o a̱oñe pa̱huë.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 A̲o ëa ju̱ꞌi cuasa huëopi, ‘jaꞌquë huëꞌe coꞌamaña necaicohuaꞌi coꞌarepa a̱o a̱ni huajëjë. Paꞌijëna, i̱ñore yëꞌë teaye a̱o ëa ju̱ꞌi paꞌiye.’
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ja̱je paꞌito jaꞌquë paꞌi hue̱ꞌñana coꞌini i̱te casio: ‘Jaꞌquë, mëꞌëre cuiꞌne Maijaꞌquëre coꞌaye yoꞌohuë.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Mëꞌë mamaquëre caye peoji, yëꞌëre. Mëꞌëre necaicohuaꞌire yoꞌoyepi cuiꞌne cua̱ñejëꞌë.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ja̱ maca ja̱je cuasani coꞌipi, maꞌajaꞌa pëca jaꞌquë huëꞌena.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ja̱ maca mamaquëpi i̱te capi: ‘Yëꞌë jaꞌquë coꞌaye yoꞌohuë, Maijaꞌquëre cuiꞌne mëꞌëreje̱. Ja̱je paꞌina, mëꞌë mamaquëre caye peoji, yëꞌëre.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ja̱je caquëna, pëca jaꞌquëpi capi, i̱ joꞌyare: ‘Esao maña deꞌo ca̱ñare etoni su̱ñacaijë̱ꞌë. Cuiꞌne i̱ moñona aniño su̱ñacaijë̱ꞌë, zapatoje̱ su̱ñacaijë̱ꞌë, i̱ quë̱o.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Cuiꞌne duruhue̱quë tsi̱ jujusiquëni dani huani je̱ojëꞌë, a̱ñuꞌu jai pa̱i tsiꞌsini sihuajë.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Iquë yëꞌë mamaquë ju̱ꞌisiquëje̱ paꞌi paꞌisiquëpi cuiꞌnaëpi paꞌiji. Ne huesësiquëpi ti̱ꞌasiquë paꞌiji.’ Ja̱je cani sihuaquëna, jaiye a̱o ne huëohuë.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Ja̱je yoꞌojëna, i̱ mamaquë duꞌru aquëpi dajiꞌi, coꞌamaña ne hue̱ꞌña paꞌiquëpi. Huëꞌe jaꞌye ti̱ꞌaquë, asapi musica yoꞌoye cuiꞌne pairaye.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Asani po̱sëohuaꞌi aquëre soini se̱jiꞌi. I̱quere ja̱je yoꞌoyeꞌni ja̱ro, caquëna.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tsi̱ po̱sëpi i̱te capi: ‘Mëꞌë yoꞌjeipi dajiꞌi. Ja̱je daquëna, mëꞌë jaꞌquëpi hue̱quë tsi̱ni huaijë̱ꞌë jujusiquëni cua̱ñepi, i̱ huajëquëpi cuiꞌne deꞌoye ti̱tasi doꞌi caquë.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Ja̱je quëaquëna, majaꞌyëpi pë̱i cueꞌyoni huëꞌe cacaye coequëna, pëca jaꞌquë etani i̱te huëꞌena cacani ñajëꞌë caquë ai se̱jiꞌi.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Se̱ina, i̱pi pëca jaꞌquëre capi: ‘Tsoe mëꞌëpi asayë, mëꞌëre yëꞌë necai paꞌiye, ti jo̱sa coeye peoyerepa. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare teꞌe ñamareje̱ yëꞌë cajeohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni fiesta nejaꞌquëre i̱siye pa̱huë, mëꞌë.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yure iquë mëꞌë mamaquë mëꞌë curiquë coꞌa nomiohuaꞌini yoꞌoquë neja saosiquëpi ti̱taëna, sihuaquë duruhue̱quë tsi̱ jujusiquëre huani je̱oni yoꞌoyë ñañë.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Caquëna, pëca jaꞌquëpi i̱te capi: ‘Yëꞌë mamaquë mëꞌë cato siꞌanë yëꞌë ja̱ꞌre co̱ni paꞌiyë. Ja̱je paꞌina, siꞌaye yëꞌë paye mëꞌë coꞌamañaꞌë.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Ja̱je paꞌina, yure nuñerepa fiesta neñe paꞌiji, sihuajë. Mëꞌë yoꞌjei ju̱ꞌisiquëje̱ paꞌi paꞌisiquëpi cuiꞌnaëpi paꞌi doꞌire. Ne huesësiquë paꞌisiquëni yure ti̱ꞌasi doꞌire.’ Ja̱je yoꞌoyë.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.