Lucas 15

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Paꞌi doꞌire curiquë se̱cohuaꞌi cuiꞌne coꞌaye yoꞌocohuaꞌi siꞌaohuaꞌi Jesure asañuꞌu cajë tsio daëꞌë, i̱ quëꞌrona.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ja̱je yoꞌojëna, ñani fariseohuaꞌi cuiꞌne cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi co̱ni cueꞌcuejë ñeje cahuë:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ja̱je cajëna, Jesupi pa̱i yoꞌoyeje̱ paꞌye neni quëapi, iye:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “¿Nepi mësaru acohuaꞌi aquëpi cien yëi ñamare paquëni teꞌi ja̱ohuaꞌi aquëpi ne huesëna ne huesëja̱quë noventa y nueve paꞌija̱jë cani coꞌemaꞌquë aꞌni, ti̱ꞌamaꞌë pani?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Deꞌhue coꞌequë ti̱ꞌani sihuaquë ta̱ta tupëna co̱a seoni.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 I̱ huëꞌena ti̱ꞌani i̱ cajeohuaꞌire cuiꞌne i̱ jaꞌye paꞌicohuaꞌire soihuë, yëꞌë ja̱ꞌre co̱ni sihuajë̱ꞌë, ne huesësicore ti̱ꞌa doꞌire.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ja̱je paꞌina, coꞌaye yoꞌoquëpi ja̱ꞌrë paꞌiseꞌere je̱oni po̱nëto hui̱ñaohuaꞌipi ai sihuayë, noventa y nueve deꞌoye paꞌicohuaꞌire sihuaseꞌe jerepa.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Cuiꞌne ¿ico nomiopi diez të̱ꞌña pasiconi teꞌo ne huesëni toa tsë̱oni siꞌa huëꞌe ñare paco yuaco coꞌemaꞌcoa, ti̱ꞌajaꞌcoaꞌë caco?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ja̱je deꞌhue coꞌeco ti̱ꞌani i̱o cajeohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni cuiꞌne i̱o quë̱no maca huëꞌe acohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni sihuaco casio: ‘Yëꞌë ja̱ꞌre co̱ni sihuajë̱ꞌë, curi tëꞌqui ne huesësicore ti̱ꞌahuë.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ja̱je paꞌina, cayë, cuiꞌne Maijaꞌquë hui̱ñaohuaꞌi sihuaye paꞌiji, teꞌi coꞌaye yoꞌoquëpi i̱ paꞌiseꞌe je̱oni po̱nëto.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesupi capi, yequeje̱:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Paꞌina, yoꞌjeipi capi pëca jaꞌquëre: ‘Jaꞌquë i̱sijë̱ꞌë, yëꞌëre i̱sija̱ꞌa coꞌamaña ca nëoseꞌere.’ Caquëna, pëca jaꞌquëpi coꞌamañare huahuecajiꞌi, pa̱i ñape i̱ohuaꞌi pa ja̱ꞌñe.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 I̱sisi jeteyoꞌje aꞌri maña paꞌiquëpi yoꞌjeipi i̱ yejare i̱sipi, yecohuaꞌina. Ja̱ doꞌipi curiquë neni sajiꞌi, ai soꞌo yejana. Ja̱rona sani siꞌa curiquë coꞌayere yoꞌoquë nejo saopi.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ja̱je siꞌaye curiquë neja saosi maca jaiye a̱o peopi, ja̱ yeja. Ja̱ maca i̱pi a̱o ëa ju̱ꞌi huëopi.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Ja̱ maca curi peoquë coꞌepi, coꞌamaña neñe ja̱ yeja aquë coꞌamañare. Ja̱ëpi i̱te cua̱ñepi i̱ joꞌya se̱sere ñacaijë̱ꞌë caquë.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ja̱ maca ai a̱o ëaye ti̱ꞌaëna, se̱se a̱iñere a̱tiꞌñerepa nëjiꞌi. I̱te yecohuaꞌije̱ a̱o a̱oñe pa̱huë.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 A̲o ëa ju̱ꞌi cuasa huëopi, ‘jaꞌquë huëꞌe coꞌamaña necaicohuaꞌi coꞌarepa a̱o a̱ni huajëjë. Paꞌijëna, i̱ñore yëꞌë teaye a̱o ëa ju̱ꞌi paꞌiye.’
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ja̱je paꞌito jaꞌquë paꞌi hue̱ꞌñana coꞌini i̱te casio: ‘Jaꞌquë, mëꞌëre cuiꞌne Maijaꞌquëre coꞌaye yoꞌohuë.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Mëꞌë mamaquëre caye peoji, yëꞌëre. Mëꞌëre necaicohuaꞌire yoꞌoyepi cuiꞌne cua̱ñejëꞌë.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ja̱ maca ja̱je cuasani coꞌipi, maꞌajaꞌa pëca jaꞌquë huëꞌena.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ja̱ maca mamaquëpi i̱te capi: ‘Yëꞌë jaꞌquë coꞌaye yoꞌohuë, Maijaꞌquëre cuiꞌne mëꞌëreje̱. Ja̱je paꞌina, mëꞌë mamaquëre caye peoji, yëꞌëre.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ja̱je caquëna, pëca jaꞌquëpi capi, i̱ joꞌyare: ‘Esao maña deꞌo ca̱ñare etoni su̱ñacaijë̱ꞌë. Cuiꞌne i̱ moñona aniño su̱ñacaijë̱ꞌë, zapatoje̱ su̱ñacaijë̱ꞌë, i̱ quë̱o.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Cuiꞌne duruhue̱quë tsi̱ jujusiquëni dani huani je̱ojëꞌë, a̱ñuꞌu jai pa̱i tsiꞌsini sihuajë.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Iquë yëꞌë mamaquë ju̱ꞌisiquëje̱ paꞌi paꞌisiquëpi cuiꞌnaëpi paꞌiji. Ne huesësiquëpi ti̱ꞌasiquë paꞌiji.’ Ja̱je cani sihuaquëna, jaiye a̱o ne huëohuë.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Ja̱je yoꞌojëna, i̱ mamaquë duꞌru aquëpi dajiꞌi, coꞌamaña ne hue̱ꞌña paꞌiquëpi. Huëꞌe jaꞌye ti̱ꞌaquë, asapi musica yoꞌoye cuiꞌne pairaye.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Asani po̱sëohuaꞌi aquëre soini se̱jiꞌi. I̱quere ja̱je yoꞌoyeꞌni ja̱ro, caquëna.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tsi̱ po̱sëpi i̱te capi: ‘Mëꞌë yoꞌjeipi dajiꞌi. Ja̱je daquëna, mëꞌë jaꞌquëpi hue̱quë tsi̱ni huaijë̱ꞌë jujusiquëni cua̱ñepi, i̱ huajëquëpi cuiꞌne deꞌoye ti̱tasi doꞌi caquë.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ja̱je quëaquëna, majaꞌyëpi pë̱i cueꞌyoni huëꞌe cacaye coequëna, pëca jaꞌquë etani i̱te huëꞌena cacani ñajëꞌë caquë ai se̱jiꞌi.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Se̱ina, i̱pi pëca jaꞌquëre capi: ‘Tsoe mëꞌëpi asayë, mëꞌëre yëꞌë necai paꞌiye, ti jo̱sa coeye peoyerepa. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare teꞌe ñamareje̱ yëꞌë cajeohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni fiesta nejaꞌquëre i̱siye pa̱huë, mëꞌë.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yure iquë mëꞌë mamaquë mëꞌë curiquë coꞌa nomiohuaꞌini yoꞌoquë neja saosiquëpi ti̱taëna, sihuaquë duruhue̱quë tsi̱ jujusiquëre huani je̱oni yoꞌoyë ñañë.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Caquëna, pëca jaꞌquëpi i̱te capi: ‘Yëꞌë mamaquë mëꞌë cato siꞌanë yëꞌë ja̱ꞌre co̱ni paꞌiyë. Ja̱je paꞌina, siꞌaye yëꞌë paye mëꞌë coꞌamañaꞌë.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ja̱je paꞌina, yure nuñerepa fiesta neñe paꞌiji, sihuajë. Mëꞌë yoꞌjei ju̱ꞌisiquëje̱ paꞌi paꞌisiquëpi cuiꞌnaëpi paꞌi doꞌire. Ne huesësiquë paꞌisiquëni yure ti̱ꞌasi doꞌire.’ Ja̱je yoꞌoyë.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.