Lucas 14
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs BKJ
1 Huajë muꞌse ti̱ꞌaëna, Jesús sajiꞌi, fariseo ëjaë huëꞌena, a̱o a̱siꞌi caquë. Saquëna, fariseohuaꞌipi huajë muꞌse i̱ yoꞌoquëna, ñañuꞌu cuasajë cuiꞌñani ñahuë.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Ñajëna, i̱ ñaquë ñuꞌi hue̱ꞌñare teꞌi coto dahuë ju̱ꞌiquëpi pajiꞌi.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Paꞌina, Jesús se̱jiꞌi, cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌire cuiꞌne fariseo pa̱ire:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ja̱je caquëna, coa ai jerepa camaꞌpë paëꞌë. Paꞌijëna, i̱pi ju̱ꞌiquëre jujuni capi, saijë̱ꞌë.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Ja̱je se jujuni fariseohuaꞌire capi:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Caquëna, ti sehuoye pa̱huë.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Soisicohuaꞌipi deꞌo ñuꞌi saina coꞌejë a̱o a̱i saihuëna jaꞌrujëna, ñani Jesupi ja̱ohuaꞌire ñeje yëhuopi, i̱ohuaꞌi asa ja̱ꞌñere:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Mëꞌëni yecohuaꞌipi huejajëna, ñajaꞌquëre soisiquë pani deꞌo ñuꞌi saihuëna tëto sani jaꞌrumaꞌë paꞌijë̱ꞌë. Jaꞌruni ñuꞌina, mëꞌë jerepa paꞌini dani mësarute soisiquëpi camaꞌquëni: ‘Mëꞌë ñuꞌi saihuëre iquëna i̱sijë̱ꞌë.’
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Caquëna, mëꞌëpi pa̱i ñajëna, huajëyaꞌye huëni ai jeteyoꞌjerepa ñuꞌi saihuëna sani jaꞌrumaꞌquëpi ja̱je yoꞌosiꞌni.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Ja̱je yoꞌomaꞌë, huëosicohuaꞌi paꞌito, jeteyoꞌje ñuꞌi saihuëna jaꞌrujë̱ꞌë. Ja̱je jaꞌrusiquëpi ñuꞌina, mëꞌëre huëosiquëpi dani caja̱quë: ‘Yëꞌë cajei, i̱ño deꞌo hue̱ꞌñana dani jaꞌrujë̱ꞌë.’ Ja̱je cato mëꞌëje sihuaquë i̱ ja̱ꞌre co̱ni a̱o a̱i saihuëna jaꞌrusicohuaꞌi ñajëna, deꞌo ñuꞌi saihuëna jaꞌruja̱ꞌquë aꞌë.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Ja̱je paꞌina, yëꞌë aꞌë jerepa paꞌi caquë i̱jaꞌa yoꞌosiquëpi coa ai jerepa coꞌaquë maca po̱nëñe paꞌiji. Cuiꞌne i̱ti coꞌaquë teaye paꞌi paꞌisiquëpi jerepa paꞌi po̱nëñe paꞌiji.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Capi, i̱te soisiquëreje̱:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Ja̱je paꞌi doꞌire mëꞌëpi a̱ore paquë pani soijë̱ꞌë, coꞌamaña peocohuaꞌini, coꞌa deꞌosicohuaꞌi mañani, cuꞌimaꞌcohuaꞌini, cuiꞌne ñamaꞌcohuaꞌini.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Coꞌye i̱siye ti pa̱jaꞌcohuaꞌini co̱caijë̱ꞌë. Ja̱je pa̱sicohuaꞌitaꞌare, nuñe yoꞌocohuaꞌi ju̱ꞌisicohuaꞌipi huëi maca mëꞌëje huëni sa̱i cua̱ñojaꞌquë aꞌë, Maijaꞌquëni.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ja̱je iyere caquëna, asani a̱o a̱i saihuë ñuꞌicohuaꞌi aquëpi capi, Jesure:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Caquëna, Jesupi capi, i̱te:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Huëosiquëpi a̱o a̱i macarepa ti̱ꞌaëna, i̱ joꞌyaëre capi: ‘Quërëja̱ijëꞌë, huëosicohuaꞌire siꞌaye ne saohuë’ capi.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ja̱je casiquëtaꞌare siꞌaohuaꞌi pa̱jaꞌquë paꞌini ca huëohuë. Duꞌru macarepa aquëpi capi: ‘Ja̱ꞌarepa yejare huerohuë. Ja̱ote sani ñañeque paꞌiji. Care payë, yëꞌëre oi cuasamaꞌë.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Yequëpi capi: ‘Diez duruhue̱quëre huerohuë, yeja a̱ꞌjiñe necohuaꞌire ja̱ohuaꞌire neñañeque paꞌiji. Yëꞌëre ai cuasamaꞌë, paꞌijë̱ꞌë.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Yequëpi capi: ‘Ja̱ꞌarepa huejahuë. Ja̱je paꞌina, saiye pa̱ñë.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Ja̱ maca i̱ joꞌyaë coꞌini i̱ asaseꞌere siꞌaye quëapi. Quëaquëna, Ëjaëpi asani pë̱i i̱ joꞌyaëre capi: ‘Esa sani ja̱je paꞌito coꞌamaña peocohuaꞌini, cuꞌimaꞌcohuaꞌini cuiꞌne ñamaꞌcohuaꞌini, siꞌaye ai yoꞌojë paꞌicohuaꞌini ti̱ꞌani dajë̱ꞌë, jai daripë cuꞌi maꞌña paꞌicohuaꞌini.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ai tsoe paꞌi maca dani i̱ joꞌyaëpi capi: Ëjaë mëꞌë cua̱ñeseꞌeje̱ yoꞌohuë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ja̱ yëꞌtaꞌa peo saꞌnoa paꞌiji, ti̱mëñe peoye.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ja̱je caquëna, ëjaëpi i̱ joꞌyaëre capi: ‘Sani iye daripëpi sai maꞌaña paꞌicohuaꞌini cua̱ñejëꞌë, dani yëꞌë huëꞌe ti̱mëjajë.’
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Care payë, yëꞌë duꞌru huëosicohuaꞌi aquë teꞌije̱ a̱iñe peoji, yëꞌë a̱o macarepa.”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Jai pa̱i Jesure tuijëna, i̱pi coꞌye po̱nëni i̱ohuaꞌire capi:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Yëꞌëre tuiye yëni ai yëꞌëni oiye paꞌiji, jaꞌquëre, jaꞌcore, nëjore, mamajëre, yoꞌjeire, yoꞌjeore cuiꞌne coꞌye paꞌiye oiye jerepa. Ja̱je yëꞌëni oimaꞌquë pani yëꞌëre yeꞌyequë paꞌiye peoji.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Cuiꞌne yëꞌë doꞌire i̱ paꞌiye ai yoꞌoye paꞌitoje̱ ja̱re tusiꞌi cuasamaꞌë, coa tusiꞌi caquë yoꞌoquë pani yëꞌëre yeꞌyequë peoji.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Cuiꞌne mësaru acohuaꞌipi jai huëꞌe neñuꞌu cajë huëocohuaꞌi pani duꞌru jaꞌruni dujë cuasacohuaꞌi aꞌni ¿Je jaꞌyepi curiquë nejaꞌcohuaꞌi aꞌni cajë?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Ja̱je deꞌoye cuasamaꞌpë, coa ja̱ꞌa huëo macaseꞌe neni, cuiꞌne jeteyoꞌje ne saoye pa̱to, siꞌaohuaꞌi i̱ti ñasicohuaꞌipi cueꞌcue huëoja̱ꞌcohuaꞌi paꞌini, yoꞌo jujayere ñani.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Ja̱ maca cueꞌcuejë caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë: ‘Nesiꞌi caquë huëosiquëtaꞌa ne sao ti̱ꞌamaꞌë paꞌiji.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Ja̱je paꞌina, cuiꞌne pa̱i ëjaë yequë yeja ëjaë ja̱ꞌre uihuasiꞌi cani, ne ti̱ꞌañe paꞌiquë caquë jaꞌruni cuasani, i̱ soldado pa̱ire cue̱cue ñaquëna, diez mil pa̱i paꞌiyë. Paꞌijëna, i̱te huajo daquëpi paji veinte mil soldado pa̱ire.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Paquëna, neña jujani, ja̱ yëꞌtaꞌa yequë ëjaë soꞌore paꞌina, uihuaye pa̱ñuꞌu ca deꞌhuaja̱ꞌcohuaꞌire jëjo saoja̱ꞌquë api.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Ja̱je cuiꞌne mësaru acohuaꞌipi siꞌaye ja̱ꞌrë paꞌiseꞌere je̱oñe coecohuaꞌi pani, yëꞌë yoꞌoye yeꞌyecohuaꞌi peoyë.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 A̲si deꞌoye aꞌë, sa̱ijaꞌiñe pani. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare sa̱i ja̱ꞌñere caraja̱isico pani ¿me cuiꞌnaopi sa̱i ja̱ꞌñe deꞌo co̱coꞌni?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Cuiꞌne me co̱caicoꞌni pu̱ꞌcani nea yaꞌo neina, ta̱ñuꞌu cajë nesi tsu̱ꞌsupëje̱, coꞌa deꞌoseꞌe pani. Ja̱je paꞌina, coa je̱ocoye paꞌiji, yeja ne deꞌhuaye co̱cai maꞌñe paꞌito. Ca̱joro quëꞌiohuaꞌi sëte cuasajë asajë̱ꞌë.”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.