Lucas 14
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARA
1 Huajë muꞌse ti̱ꞌaëna, Jesús sajiꞌi, fariseo ëjaë huëꞌena, a̱o a̱siꞌi caquë. Saquëna, fariseohuaꞌipi huajë muꞌse i̱ yoꞌoquëna, ñañuꞌu cuasajë cuiꞌñani ñahuë.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Ñajëna, i̱ ñaquë ñuꞌi hue̱ꞌñare teꞌi coto dahuë ju̱ꞌiquëpi pajiꞌi.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Paꞌina, Jesús se̱jiꞌi, cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌire cuiꞌne fariseo pa̱ire:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Ja̱je caquëna, coa ai jerepa camaꞌpë paëꞌë. Paꞌijëna, i̱pi ju̱ꞌiquëre jujuni capi, saijë̱ꞌë.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Ja̱je se jujuni fariseohuaꞌire capi:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Caquëna, ti sehuoye pa̱huë.
6 A isto nada puderam responder.
7 Soisicohuaꞌipi deꞌo ñuꞌi saina coꞌejë a̱o a̱i saihuëna jaꞌrujëna, ñani Jesupi ja̱ohuaꞌire ñeje yëhuopi, i̱ohuaꞌi asa ja̱ꞌñere:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Mëꞌëni yecohuaꞌipi huejajëna, ñajaꞌquëre soisiquë pani deꞌo ñuꞌi saihuëna tëto sani jaꞌrumaꞌë paꞌijë̱ꞌë. Jaꞌruni ñuꞌina, mëꞌë jerepa paꞌini dani mësarute soisiquëpi camaꞌquëni: ‘Mëꞌë ñuꞌi saihuëre iquëna i̱sijë̱ꞌë.’
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Caquëna, mëꞌëpi pa̱i ñajëna, huajëyaꞌye huëni ai jeteyoꞌjerepa ñuꞌi saihuëna sani jaꞌrumaꞌquëpi ja̱je yoꞌosiꞌni.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ja̱je yoꞌomaꞌë, huëosicohuaꞌi paꞌito, jeteyoꞌje ñuꞌi saihuëna jaꞌrujë̱ꞌë. Ja̱je jaꞌrusiquëpi ñuꞌina, mëꞌëre huëosiquëpi dani caja̱quë: ‘Yëꞌë cajei, i̱ño deꞌo hue̱ꞌñana dani jaꞌrujë̱ꞌë.’ Ja̱je cato mëꞌëje sihuaquë i̱ ja̱ꞌre co̱ni a̱o a̱i saihuëna jaꞌrusicohuaꞌi ñajëna, deꞌo ñuꞌi saihuëna jaꞌruja̱ꞌquë aꞌë.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Ja̱je paꞌina, yëꞌë aꞌë jerepa paꞌi caquë i̱jaꞌa yoꞌosiquëpi coa ai jerepa coꞌaquë maca po̱nëñe paꞌiji. Cuiꞌne i̱ti coꞌaquë teaye paꞌi paꞌisiquëpi jerepa paꞌi po̱nëñe paꞌiji.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Capi, i̱te soisiquëreje̱:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Ja̱je paꞌi doꞌire mëꞌëpi a̱ore paquë pani soijë̱ꞌë, coꞌamaña peocohuaꞌini, coꞌa deꞌosicohuaꞌi mañani, cuꞌimaꞌcohuaꞌini, cuiꞌne ñamaꞌcohuaꞌini.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Coꞌye i̱siye ti pa̱jaꞌcohuaꞌini co̱caijë̱ꞌë. Ja̱je pa̱sicohuaꞌitaꞌare, nuñe yoꞌocohuaꞌi ju̱ꞌisicohuaꞌipi huëi maca mëꞌëje huëni sa̱i cua̱ñojaꞌquë aꞌë, Maijaꞌquëni.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Ja̱je iyere caquëna, asani a̱o a̱i saihuë ñuꞌicohuaꞌi aquëpi capi, Jesure:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Caquëna, Jesupi capi, i̱te:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Huëosiquëpi a̱o a̱i macarepa ti̱ꞌaëna, i̱ joꞌyaëre capi: ‘Quërëja̱ijëꞌë, huëosicohuaꞌire siꞌaye ne saohuë’ capi.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ja̱je casiquëtaꞌare siꞌaohuaꞌi pa̱jaꞌquë paꞌini ca huëohuë. Duꞌru macarepa aquëpi capi: ‘Ja̱ꞌarepa yejare huerohuë. Ja̱ote sani ñañeque paꞌiji. Care payë, yëꞌëre oi cuasamaꞌë.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Yequëpi capi: ‘Diez duruhue̱quëre huerohuë, yeja a̱ꞌjiñe necohuaꞌire ja̱ohuaꞌire neñañeque paꞌiji. Yëꞌëre ai cuasamaꞌë, paꞌijë̱ꞌë.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Yequëpi capi: ‘Ja̱ꞌarepa huejahuë. Ja̱je paꞌina, saiye pa̱ñë.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Ja̱ maca i̱ joꞌyaë coꞌini i̱ asaseꞌere siꞌaye quëapi. Quëaquëna, Ëjaëpi asani pë̱i i̱ joꞌyaëre capi: ‘Esa sani ja̱je paꞌito coꞌamaña peocohuaꞌini, cuꞌimaꞌcohuaꞌini cuiꞌne ñamaꞌcohuaꞌini, siꞌaye ai yoꞌojë paꞌicohuaꞌini ti̱ꞌani dajë̱ꞌë, jai daripë cuꞌi maꞌña paꞌicohuaꞌini.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ai tsoe paꞌi maca dani i̱ joꞌyaëpi capi: Ëjaë mëꞌë cua̱ñeseꞌeje̱ yoꞌohuë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ja̱ yëꞌtaꞌa peo saꞌnoa paꞌiji, ti̱mëñe peoye.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Ja̱je caquëna, ëjaëpi i̱ joꞌyaëre capi: ‘Sani iye daripëpi sai maꞌaña paꞌicohuaꞌini cua̱ñejëꞌë, dani yëꞌë huëꞌe ti̱mëjajë.’
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Care payë, yëꞌë duꞌru huëosicohuaꞌi aquë teꞌije̱ a̱iñe peoji, yëꞌë a̱o macarepa.”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Jai pa̱i Jesure tuijëna, i̱pi coꞌye po̱nëni i̱ohuaꞌire capi:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Yëꞌëre tuiye yëni ai yëꞌëni oiye paꞌiji, jaꞌquëre, jaꞌcore, nëjore, mamajëre, yoꞌjeire, yoꞌjeore cuiꞌne coꞌye paꞌiye oiye jerepa. Ja̱je yëꞌëni oimaꞌquë pani yëꞌëre yeꞌyequë paꞌiye peoji.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Cuiꞌne yëꞌë doꞌire i̱ paꞌiye ai yoꞌoye paꞌitoje̱ ja̱re tusiꞌi cuasamaꞌë, coa tusiꞌi caquë yoꞌoquë pani yëꞌëre yeꞌyequë peoji.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Cuiꞌne mësaru acohuaꞌipi jai huëꞌe neñuꞌu cajë huëocohuaꞌi pani duꞌru jaꞌruni dujë cuasacohuaꞌi aꞌni ¿Je jaꞌyepi curiquë nejaꞌcohuaꞌi aꞌni cajë?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Ja̱je deꞌoye cuasamaꞌpë, coa ja̱ꞌa huëo macaseꞌe neni, cuiꞌne jeteyoꞌje ne saoye pa̱to, siꞌaohuaꞌi i̱ti ñasicohuaꞌipi cueꞌcue huëoja̱ꞌcohuaꞌi paꞌini, yoꞌo jujayere ñani.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Ja̱ maca cueꞌcuejë caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë: ‘Nesiꞌi caquë huëosiquëtaꞌa ne sao ti̱ꞌamaꞌë paꞌiji.’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Ja̱je paꞌina, cuiꞌne pa̱i ëjaë yequë yeja ëjaë ja̱ꞌre uihuasiꞌi cani, ne ti̱ꞌañe paꞌiquë caquë jaꞌruni cuasani, i̱ soldado pa̱ire cue̱cue ñaquëna, diez mil pa̱i paꞌiyë. Paꞌijëna, i̱te huajo daquëpi paji veinte mil soldado pa̱ire.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Paquëna, neña jujani, ja̱ yëꞌtaꞌa yequë ëjaë soꞌore paꞌina, uihuaye pa̱ñuꞌu ca deꞌhuaja̱ꞌcohuaꞌire jëjo saoja̱ꞌquë api.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ja̱je cuiꞌne mësaru acohuaꞌipi siꞌaye ja̱ꞌrë paꞌiseꞌere je̱oñe coecohuaꞌi pani, yëꞌë yoꞌoye yeꞌyecohuaꞌi peoyë.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 A̲si deꞌoye aꞌë, sa̱ijaꞌiñe pani. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare sa̱i ja̱ꞌñere caraja̱isico pani ¿me cuiꞌnaopi sa̱i ja̱ꞌñe deꞌo co̱coꞌni?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Cuiꞌne me co̱caicoꞌni pu̱ꞌcani nea yaꞌo neina, ta̱ñuꞌu cajë nesi tsu̱ꞌsupëje̱, coꞌa deꞌoseꞌe pani. Ja̱je paꞌina, coa je̱ocoye paꞌiji, yeja ne deꞌhuaye co̱cai maꞌñe paꞌito. Ca̱joro quëꞌiohuaꞌi sëte cuasajë asajë̱ꞌë.”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.