Lucas 14

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Huajë muꞌse ti̱ꞌaëna, Jesús sajiꞌi, fariseo ëjaë huëꞌena, a̱o a̱siꞌi caquë. Saquëna, fariseohuaꞌipi huajë muꞌse i̱ yoꞌoquëna, ñañuꞌu cuasajë cuiꞌñani ñahuë.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ñajëna, i̱ ñaquë ñuꞌi hue̱ꞌñare teꞌi coto dahuë ju̱ꞌiquëpi pajiꞌi.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Paꞌina, Jesús se̱jiꞌi, cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌire cuiꞌne fariseo pa̱ire:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ja̱je caquëna, coa ai jerepa camaꞌpë paëꞌë. Paꞌijëna, i̱pi ju̱ꞌiquëre jujuni capi, saijë̱ꞌë.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Ja̱je se jujuni fariseohuaꞌire capi:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Caquëna, ti sehuoye pa̱huë.
6 A isto nada puderam responder.
7 Soisicohuaꞌipi deꞌo ñuꞌi saina coꞌejë a̱o a̱i saihuëna jaꞌrujëna, ñani Jesupi ja̱ohuaꞌire ñeje yëhuopi, i̱ohuaꞌi asa ja̱ꞌñere:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Mëꞌëni yecohuaꞌipi huejajëna, ñajaꞌquëre soisiquë pani deꞌo ñuꞌi saihuëna tëto sani jaꞌrumaꞌë paꞌijë̱ꞌë. Jaꞌruni ñuꞌina, mëꞌë jerepa paꞌini dani mësarute soisiquëpi camaꞌquëni: ‘Mëꞌë ñuꞌi saihuëre iquëna i̱sijë̱ꞌë.’
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Caquëna, mëꞌëpi pa̱i ñajëna, huajëyaꞌye huëni ai jeteyoꞌjerepa ñuꞌi saihuëna sani jaꞌrumaꞌquëpi ja̱je yoꞌosiꞌni.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Ja̱je yoꞌomaꞌë, huëosicohuaꞌi paꞌito, jeteyoꞌje ñuꞌi saihuëna jaꞌrujë̱ꞌë. Ja̱je jaꞌrusiquëpi ñuꞌina, mëꞌëre huëosiquëpi dani caja̱quë: ‘Yëꞌë cajei, i̱ño deꞌo hue̱ꞌñana dani jaꞌrujë̱ꞌë.’ Ja̱je cato mëꞌëje sihuaquë i̱ ja̱ꞌre co̱ni a̱o a̱i saihuëna jaꞌrusicohuaꞌi ñajëna, deꞌo ñuꞌi saihuëna jaꞌruja̱ꞌquë aꞌë.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ja̱je paꞌina, yëꞌë aꞌë jerepa paꞌi caquë i̱jaꞌa yoꞌosiquëpi coa ai jerepa coꞌaquë maca po̱nëñe paꞌiji. Cuiꞌne i̱ti coꞌaquë teaye paꞌi paꞌisiquëpi jerepa paꞌi po̱nëñe paꞌiji.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Capi, i̱te soisiquëreje̱:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Ja̱je paꞌi doꞌire mëꞌëpi a̱ore paquë pani soijë̱ꞌë, coꞌamaña peocohuaꞌini, coꞌa deꞌosicohuaꞌi mañani, cuꞌimaꞌcohuaꞌini, cuiꞌne ñamaꞌcohuaꞌini.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Coꞌye i̱siye ti pa̱jaꞌcohuaꞌini co̱caijë̱ꞌë. Ja̱je pa̱sicohuaꞌitaꞌare, nuñe yoꞌocohuaꞌi ju̱ꞌisicohuaꞌipi huëi maca mëꞌëje huëni sa̱i cua̱ñojaꞌquë aꞌë, Maijaꞌquëni.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ja̱je iyere caquëna, asani a̱o a̱i saihuë ñuꞌicohuaꞌi aquëpi capi, Jesure:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Caquëna, Jesupi capi, i̱te:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Huëosiquëpi a̱o a̱i macarepa ti̱ꞌaëna, i̱ joꞌyaëre capi: ‘Quërëja̱ijëꞌë, huëosicohuaꞌire siꞌaye ne saohuë’ capi.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ja̱je casiquëtaꞌare siꞌaohuaꞌi pa̱jaꞌquë paꞌini ca huëohuë. Duꞌru macarepa aquëpi capi: ‘Ja̱ꞌarepa yejare huerohuë. Ja̱ote sani ñañeque paꞌiji. Care payë, yëꞌëre oi cuasamaꞌë.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Yequëpi capi: ‘Diez duruhue̱quëre huerohuë, yeja a̱ꞌjiñe necohuaꞌire ja̱ohuaꞌire neñañeque paꞌiji. Yëꞌëre ai cuasamaꞌë, paꞌijë̱ꞌë.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Yequëpi capi: ‘Ja̱ꞌarepa huejahuë. Ja̱je paꞌina, saiye pa̱ñë.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Ja̱ maca i̱ joꞌyaë coꞌini i̱ asaseꞌere siꞌaye quëapi. Quëaquëna, Ëjaëpi asani pë̱i i̱ joꞌyaëre capi: ‘Esa sani ja̱je paꞌito coꞌamaña peocohuaꞌini, cuꞌimaꞌcohuaꞌini cuiꞌne ñamaꞌcohuaꞌini, siꞌaye ai yoꞌojë paꞌicohuaꞌini ti̱ꞌani dajë̱ꞌë, jai daripë cuꞌi maꞌña paꞌicohuaꞌini.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ai tsoe paꞌi maca dani i̱ joꞌyaëpi capi: Ëjaë mëꞌë cua̱ñeseꞌeje̱ yoꞌohuë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ja̱ yëꞌtaꞌa peo saꞌnoa paꞌiji, ti̱mëñe peoye.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ja̱je caquëna, ëjaëpi i̱ joꞌyaëre capi: ‘Sani iye daripëpi sai maꞌaña paꞌicohuaꞌini cua̱ñejëꞌë, dani yëꞌë huëꞌe ti̱mëjajë.’
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Care payë, yëꞌë duꞌru huëosicohuaꞌi aquë teꞌije̱ a̱iñe peoji, yëꞌë a̱o macarepa.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Jai pa̱i Jesure tuijëna, i̱pi coꞌye po̱nëni i̱ohuaꞌire capi:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Yëꞌëre tuiye yëni ai yëꞌëni oiye paꞌiji, jaꞌquëre, jaꞌcore, nëjore, mamajëre, yoꞌjeire, yoꞌjeore cuiꞌne coꞌye paꞌiye oiye jerepa. Ja̱je yëꞌëni oimaꞌquë pani yëꞌëre yeꞌyequë paꞌiye peoji.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Cuiꞌne yëꞌë doꞌire i̱ paꞌiye ai yoꞌoye paꞌitoje̱ ja̱re tusiꞌi cuasamaꞌë, coa tusiꞌi caquë yoꞌoquë pani yëꞌëre yeꞌyequë peoji.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Cuiꞌne mësaru acohuaꞌipi jai huëꞌe neñuꞌu cajë huëocohuaꞌi pani duꞌru jaꞌruni dujë cuasacohuaꞌi aꞌni ¿Je jaꞌyepi curiquë nejaꞌcohuaꞌi aꞌni cajë?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ja̱je deꞌoye cuasamaꞌpë, coa ja̱ꞌa huëo macaseꞌe neni, cuiꞌne jeteyoꞌje ne saoye pa̱to, siꞌaohuaꞌi i̱ti ñasicohuaꞌipi cueꞌcue huëoja̱ꞌcohuaꞌi paꞌini, yoꞌo jujayere ñani.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Ja̱ maca cueꞌcuejë caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë: ‘Nesiꞌi caquë huëosiquëtaꞌa ne sao ti̱ꞌamaꞌë paꞌiji.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Ja̱je paꞌina, cuiꞌne pa̱i ëjaë yequë yeja ëjaë ja̱ꞌre uihuasiꞌi cani, ne ti̱ꞌañe paꞌiquë caquë jaꞌruni cuasani, i̱ soldado pa̱ire cue̱cue ñaquëna, diez mil pa̱i paꞌiyë. Paꞌijëna, i̱te huajo daquëpi paji veinte mil soldado pa̱ire.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Paquëna, neña jujani, ja̱ yëꞌtaꞌa yequë ëjaë soꞌore paꞌina, uihuaye pa̱ñuꞌu ca deꞌhuaja̱ꞌcohuaꞌire jëjo saoja̱ꞌquë api.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ja̱je cuiꞌne mësaru acohuaꞌipi siꞌaye ja̱ꞌrë paꞌiseꞌere je̱oñe coecohuaꞌi pani, yëꞌë yoꞌoye yeꞌyecohuaꞌi peoyë.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 A̲si deꞌoye aꞌë, sa̱ijaꞌiñe pani. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare sa̱i ja̱ꞌñere caraja̱isico pani ¿me cuiꞌnaopi sa̱i ja̱ꞌñe deꞌo co̱coꞌni?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Cuiꞌne me co̱caicoꞌni pu̱ꞌcani nea yaꞌo neina, ta̱ñuꞌu cajë nesi tsu̱ꞌsupëje̱, coꞌa deꞌoseꞌe pani. Ja̱je paꞌina, coa je̱ocoye paꞌiji, yeja ne deꞌhuaye co̱cai maꞌñe paꞌito. Ca̱joro quëꞌiohuaꞌi sëte cuasajë asajë̱ꞌë.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.