Hebreus 7
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NVT
1 Iquë Melquisedec cato Salem pa̱i ëjaë pajiꞌi cuiꞌne Maijaꞌquë ti ëjaërepa huëꞌe ñacai ëjaërepa pajiꞌi. Ja̱je paꞌipi Abrahamre yequë pa̱i ëjaohuaꞌire uihuaquë meñe quëconi coꞌiquëna, Melquisedecpi sa̱ñope ti̱ꞌani i̱te Maijaꞌquëpi ñacaija̱quë capi.
1 Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.
2 Ja̱ maca Abrahampi Maijaꞌquë tse̱re Melquisedecna i̱sipi, i̱ uihuaquë neseꞌere. Maijaꞌquë tse̱ cato siꞌa jëña paꞌye nesicohuaꞌipi teꞌore Maijaꞌquëna i̱siye aꞌë, ja̱re i̱sipi. Melquisedec cani cayë “Nuñerepa yoꞌo ëjaë” cajë, Salem caye cato cayë, “Joꞌcua deꞌoye paꞌiye” Ja̱je paꞌina, joꞌcua deꞌoye paꞌiye ëjaë caye paꞌiji, “Salem Ëjaë” cani.
2 Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.
3 Pëca jaꞌquëre, jaꞌcore, i̱ coꞌye aiohuaꞌire i̱te co̱asi muꞌse cuiꞌne i̱ ju̱ꞌiseꞌe huesëyë, ti quëaseꞌe peoji. Maijaꞌquë mamaquëje̱ paꞌi api, Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaë ti deꞌo huesësiquë api.
3 Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Deꞌoji, yure ñajëꞌë, Melquisedec cato ai ëjaërepa pajiꞌi. Ja̱je paꞌina, mai ai Abrahampi pa̱i ëjaohuaꞌire uihuaquë se jioseꞌere Maijaꞌquë tse̱re Melquisedecna i̱sipi.
4 Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.
5 Jeteyoꞌje Moisés cua̱ñeseꞌe cato caji coa Leví tsëcapë acohuaꞌiseꞌe Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌiseꞌe Maijaꞌquë tse̱ paye paꞌiji, pa̱i i̱si coꞌamaña. Ja̱je paꞌina, ja̱ohuaꞌiseꞌe coꞌamaña se̱cohuaꞌi aꞌë, i̱ohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌini, Abraham tsëcapë acohuaꞌini.
5 A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.
6 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Melquisedec cato Leví tsëcapë peoquëtaꞌare Abrahampi Maijaꞌquë ca nëoseꞌe paquëpi, Maijaꞌquë tse̱re i̱sipi, Melquisedecna. I̱siquëna, Melquisedec deꞌoyerepa cacaꞌa̱jiꞌi, i̱te.
6 Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.
7 Ja̱je paꞌina, deꞌoye paꞌi ja̱ꞌñe, cacaiquë api, jerepa paꞌi. I̱ti ca cua̱ñoquë cato huëꞌehuë maca paꞌi api iye cayere sa̱ñope ca ti̱ꞌañe peoji.
7 Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.
8 Maijaꞌquë tse̱re coa i̱sijëna, pacohuaꞌi cato ju̱ꞌicohuaꞌi aꞌë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Melquisedecre cato toyaseꞌe caji, ja̱ yëꞌtaꞌa huajëquëre.
8 Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.
9 — ausente —
9 Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.
10 — ausente —
10 Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.
11 Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌi levitas tsëcapë quëayeja̱ꞌa Israel pa̱i asahuë, cua̱ñeseꞌe. Ja̱ohuaꞌi cato Aarón tsëcapë acohuaꞌi paëꞌë. Ja̱je paꞌina, yure ja̱ohuaꞌipi cua̱ñeseꞌe sehuojë yoꞌocohuaꞌini nuñe paꞌicohuaꞌire necaicohuaꞌi paꞌito, Melquisedecje̱ paꞌipi daiye pa̱raꞌpi Aarón tsëcapë peoquëpi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yure cato yequëpi dajiꞌi, Maijaꞌquë huëꞌe ñacai Ëjaë.
11 Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?
12 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë ñacaiye yequëni neni cuiꞌne yeque cua̱ñeseꞌeje̱ po̱nañe pajiꞌi.
12 E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.
13 Ja̱je paꞌina, mai Ëjaëni toyaseꞌe caji, ñeje: “Yequë Israel pa̱i tsëcapë aquë api. Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌi deꞌomaꞌ tsëcapë aquë api.”
13 Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.
14 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌi paꞌi ja̱ꞌñe ca maca, Moisés ti camaꞌë paꞌisi tsëcapëja̱ꞌa, mai Ëjaë cato dajiꞌi, Judá tsëcapëja̱ꞌa. Ja̱je yoꞌoseꞌere siꞌaohuaꞌi mai asayë.
14 De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.
15 — ausente —
15 Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,
16 — ausente —
16 o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.
17 Ja̱je paꞌina, daisiquë ayere Maijaꞌquë coca toyaseꞌe caji, ñeje:
17 Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
18 Ja̱je paꞌiye sëte ja̱ꞌnë cua̱ñeseꞌere tutu peoyere cuiꞌne co̱cai maꞌñere cuiꞌnare yoꞌo co̱ maꞌñe ne huesopi.
18 Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.
19 Ja̱je paꞌina, Moisés cua̱ñeseꞌe cato nuñe paꞌicohuaꞌire ne ti̱ꞌa maꞌñe paꞌiji, paꞌiseꞌere. Yure cato ai jerepa deꞌoyere payë, mai utejë paꞌiye. Ja̱pi Maijaꞌquëna tsioja̱iñe necajiꞌi, maire.
19 Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Jesure cato Maijaꞌquëpi ca nëo huesopi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yecohuaꞌi Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌire cato coa hueꞌyosicohuaꞌi paëꞌë, ti ca nëoñe peoye.
20 Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,
21 Ja̱je paꞌina, Ëjaëre cato ca nëo huesoquë capi, toyaseꞌena ñeje.
21 mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.
22 Ja̱je paꞌina, Jesu api, iye huajë ca nëoseꞌere ti caraja̱i maꞌñere deꞌoyerepa necaiquë, ja̱ꞌnë ca nëoseꞌe se̱ña maca deꞌoyerepa.
22 Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.
23 Jai pa̱i paëꞌë, yecohuaꞌi Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ju̱ꞌijë caraja̱icohuaꞌi sëte.
23 Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.
24 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Jesús cato ti ju̱ꞌimaꞌquë sëte Maijaꞌquë huëꞌe ñacaiye yequëna se je̱ocaiye peoji.
24 Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.
25 Ja̱je paꞌi doꞌire Maijaꞌquëna tsioja̱icohuaꞌire, ti pani huesëja̱ꞌcohuaꞌire huasoji. Cuiꞌne ti pani huesëquë sëte ja̱ohuaꞌi paꞌiyere caquë Diusure se̱cacai paꞌiji.
25 Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.
26 Ja̱je paꞌina, Jesús cato mai yësiquëre papi, Maijaꞌquë huëꞌe ñacai Ëjaërepa. Ja̱ë cato deꞌoquë api, ti coꞌaye peoquë api, cuiꞌne siꞌsi te̱ꞌña mañaje peoquë api. Ja̱je paꞌipi coꞌaye yoꞌocohuaꞌire tsiomaꞌquë api. Ja̱je paꞌini maꞌtëmo paꞌiye jerepa paꞌire nesiquë api.
26 É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.
27 Yecohuaꞌi Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌi cato siꞌa muꞌseñapi nëicohuaꞌire huaijë, duꞌru macarepa i̱ohuaꞌi coꞌaye yoꞌo doꞌire ëojë i̱sijë Maijaꞌquëre se̱ni to̱ni jeteyoꞌje pa̱i coꞌaye yoꞌoyere ëojë i̱sijë se̱cacaicohuaꞌi aꞌë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Jesús cato teꞌere papi i̱ ca̱pë ai yoꞌo doꞌipi Maijaꞌquëre i̱si tëjipi.
27 Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.
28 Moisés cua̱ñeseꞌe cato hueꞌyopi, caraja̱icohuaꞌini Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌire. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare cua̱ñeseꞌe jeteyoꞌje Maijaꞌquë ca nëoseꞌepi hueꞌyopi, Maijaꞌquë huëꞌe ñacai Ëjaëre i̱ mamaquëni, nuñerepa deꞌoquëni, ti pani huesëquëni.
28 A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.