Hebreus 2
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NAA
1 Ja̱je paꞌina, mai asasi cocare deꞌhuarepa asacaijë pañuꞌu, hua saiye pa̱jaꞌcohuaꞌi.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Maijaꞌquë cua̱ñeñere hui̱ñaohuaꞌipi quëaseꞌe nuñerepa coca pajiꞌi. Ja̱je paꞌina, i̱ti deꞌoye sehuocaimaꞌpë coꞌaye tayo yoꞌosicohuaꞌi siꞌse cua̱ñoahuëꞌë, nuñerepa coꞌa doꞌire.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Ja̱je paꞌito ¿mai me jëaja̱ꞌcohuaꞌi aꞌni, iye maire huasoye jaiyere ña tayosicohuaꞌi pani? Iye huaso cocare mai Ëjaëpi duꞌru macarepa pa̱ire quëapi. Ja̱ jeteyoꞌje i̱ quëaye asasicohuaꞌipi nuñerepa cocaꞌë cajë asani maireje̱ de quëahuë.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Cuiꞌne Maijaꞌquëje̱ i̱ cocare paꞌë caquë i̱ñoquë, pa̱i yoꞌo ti̱ꞌa maꞌñere jaiye yoꞌo i̱ñopi, ja̱ohuaija̱ꞌa, i̱ joyo tutu pa̱i ñapere i̱ yëyeje̱ i̱sisi tutupi yoꞌoquë.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Maijaꞌquë hui̱ñaohuaꞌina i̱simaꞌë pajiꞌi, ja̱ohuaꞌipi ëjaohuaꞌi paꞌijë yequë muꞌse paꞌija̱ꞌa yeja, mai se cacore cua̱ñejajë caquë.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yequë hue̱ꞌña toyaseꞌena teꞌi quëaquë caji:
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Ja̱je paꞌina, mëꞌëpi i̱te hui̱ñaohuaꞌi huëꞌehuë maca paꞌire nehuë, coa nëhui tëcahuë ja̱je paꞌija̱quë caquë:
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 Siꞌaye i̱ quë̱o huëꞌehuëna tëꞌya meni saocaëꞌë, mëꞌëpi.
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ñañë, Jesuni nëhui tëcahuë hui̱ñaohuaꞌi huëꞌehuë maca paꞌi paꞌija̱quë caquë Maijaꞌquë nesiquëni. Ja̱ëni Diusupi maini oi siꞌaohuaꞌi doꞌire ju̱cacaija̱quë cuasa nëopi. Cuasa nëoëna, ai yoꞌoquë ju̱ꞌisi doꞌire yure deꞌoyepi ëja deꞌhuasiquëpi siꞌaohuaꞌire jerepa paꞌi paꞌiji. Paꞌina, ja̱ëni ñañë, mai.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Siꞌaye Maijaꞌquë coꞌamañaseꞌe paꞌiji, i̱pi quëcoquëna. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë cato yëji, siꞌaohuaꞌi i̱ mamajëpi i̱ deꞌo coꞌamañare co̱ni payere. Ja̱je paꞌina, Jesucristoni i̱ohuaꞌire huasoquëni deꞌoquëre pare nepi, i̱ ai yoꞌo doꞌipi.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Ja̱je paꞌina, Jesucristo cuiꞌne i̱ huasosicohuaꞌi co̱ni siꞌaohuaꞌi teꞌini pëca jaꞌquëre payë. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë mamaquë maire yoꞌjedohuë hueꞌyoye caꞌramaꞌë paꞌiji.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Toyaseꞌe ja̱je paꞌina, caji:
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Cuiꞌne caji, yequeje̱:
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 I̱na i̱sisi mamajë cato teꞌe ca̱përe, cuiꞌne teꞌe tsiere hueꞌecohuaꞌi aꞌë. Ja̱je cuiꞌne Jesuje̱ pa̱ina ai deꞌoni teꞌe ca̱pë cuiꞌne teꞌe tsie hueꞌequë pajiꞌi, pa̱i hueꞌeyere. Ja̱je paꞌipi ju̱jiꞌi, i̱ ju̱ꞌiñepi huati huani je̱o tutu jiosiꞌi caquë.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Jioni ne huasopi, siꞌa muꞌseña ju̱ꞌiñere caꞌra doꞌire tse̱a cua̱ñosicohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌi paꞌisicohuaꞌire.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Ja̱je paꞌina, daimaꞌë pajiꞌi, hui̱ñaohuaꞌini co̱casiꞌi caquë. I̱ cato Abraham tsëcapëni co̱caiyere caquë dajiꞌi.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Ja̱ co̱caiyere caquë maije paꞌirepa deꞌopi, Maijaꞌquë ña hue̱ꞌñare pana, deꞌoyerepa Maijaꞌquë aye yoꞌoye ñacai Ëjaëre papi, teaye ñani co̱caiquëre papi, cuiꞌne i̱ ai yoꞌosi doꞌipi pa̱i coꞌaye yoꞌoyere sa̱i to̱caiquërepa pasiꞌi caquë.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Ja̱je paꞌina, neña cua̱ñoquë, ai yoꞌoquë asasiquëpi, yure maire co̱cai cua̱ñoquë paꞌija̱ꞌquë api, neña cua̱ñojë ai yoꞌocohuaꞌire.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.