Gálatas 2
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NVT
1 Catorce o̱metëca paꞌi maca ti̱jupë Jerusalénna sai Bernabére cuiꞌne Titore sahuë.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Ja̱ro saëꞌë, Diusupi yeque yoꞌoyeque paꞌiji caquë i̱ñouna. Ja̱ro Jerusalénre sehuocohuaꞌi ëjaohuaꞌiseꞌe tsiꞌsicohuaꞌipi paëꞌë. Paꞌijëna, yëꞌë judío pa̱i peocohuaꞌire huaso coca quëayere quëahuë, ja̱ohuaꞌipi asacatena, yëꞌë neseꞌepi cuiꞌne yëꞌë ja̱ neñepi doꞌi quëꞌyerepa paꞌija̱quë caquë.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Cuiꞌne Tito judío peoquëpi yëꞌë ja̱ꞌre co̱ni paꞌiquëreje̱ ca̱ꞌni tëaye paꞌiji cajë cua̱ñeñeje peopi.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Maijaꞌquë doꞌijë aꞌë cacohuaꞌitaꞌa coa cacohuaꞌije̱ paëꞌë, yëquë ja̱ꞌre co̱ni yahue cacasicohuaꞌipi. Ja̱ohuaꞌipi ca̱ꞌni tëaye paꞌiji cahuë. Icohuaꞌi cato Cristo Jesure tsioni mai deꞌoye paꞌiyere ñani ti̱jupë judío pa̱i yoꞌoyena cua̱ñeseꞌe joꞌyaohuaꞌi paꞌiyena po̱nañuꞌu cajë cacasicohuaꞌi paëꞌë.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ti i̱ohuaꞌi caye asacaiye pa̱huë, mësarupi nuñerepa huaso cocare deꞌoyerepa pajë paꞌija̱jë cajë.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Huajëye yoꞌo ja̱ꞌñe quëaye pa̱huë, yoꞌo ja̱ꞌñere quëacohuaꞌije̱. Ëjaohuaꞌire paꞌë, cuasamaꞌë paꞌiyë, ja̱ohuaꞌipi ëjaohuaꞌi paꞌitoje̱. Maijaꞌquë cato siꞌaohuaꞌire cuiꞌne paꞌiohuaꞌire ñaquë api.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Huajëye yoꞌo ja̱ꞌñere quëaꞌñe paꞌiohuaꞌitaꞌa judío pa̱i peocohuaꞌire quëaja̱ꞌquëre Maijaꞌquëpi yëꞌëre cua̱ñe nëosiquë api, Pedrore judío pa̱ire quëaja̱ꞌquëre cua̱ñe nëoseꞌeje̱ paꞌye, cajë asahuë.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë Pedrore judío pa̱ire quëaja̱ꞌquëre jëjo saoquëpi, yëꞌëreje̱ judío pa̱i peocohuaꞌire quëaja̱ꞌquëre jëjo saopi.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Ja̱je paꞌina, Jacobo, Pedro cuiꞌne Juan sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌire paꞌë cajë ñajëna, paꞌicohuaꞌire papi ñani Maijaꞌquëpi ja̱ yoꞌo ja̱ꞌñe mësarute i̱sipi, cajë jë̱tëpi yëꞌëre cuiꞌne Bernabére tse̱ani pëpahuë. Ja̱je yoꞌojë i̱ñohuë, teꞌe cajeohuaꞌi paꞌiye. Cuiꞌne ja̱ maca deꞌoji cahuë, mësarupi sani judío peocohuaꞌire quëajëna, yëquëpi judío pa̱ire quëaye.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Coa iyeseꞌere cua̱ñehuë, coꞌamaña peocohuaꞌire cuasacaijë̱ꞌë cajë. Yëꞌë ñare paquë nesiꞌi caquë yoꞌoquë paꞌiyere cua̱ñehuë.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Pedropi Antioquía daripëna daisi maca teꞌe tsiarepa ñaquë yëhuohuë, i̱pi tayosiquë paꞌiquëna.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Ja̱je yoꞌoquë duꞌru macarepa judío pa̱i peocohuaꞌi ja̱ꞌre a̱jiꞌi, Jacobo ja̱ꞌre paꞌisicohuaꞌi ja̱ ti̱tamaꞌnë. Ti̱tasi maca a̱isiquëpi ja̱ohuaꞌi ja̱ꞌre a̱iñe je̱oni cuiꞌne tsioyeje̱ pa̱quë yoꞌopi, ca̱ꞌni tëaye paꞌiji cacohuaꞌi acohuaꞌini caꞌraquë.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Ja̱ maca ja̱je yoꞌoquëna, ñajë judío pa̱i sehuosicohuaꞌije̱ Pedro caꞌraquë yoꞌoyena ñani cuiꞌne yoꞌohuë. Yoꞌojëna, Bernabéje̱ cuiꞌna caꞌraquë yoꞌopi, ja̱ohuaꞌi yoꞌoyere ña doꞌire.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Ja̱je nuñerepa huaso coca yeꞌyayeje̱ paꞌye yoꞌomaꞌëna, yëꞌëpi ñani siꞌahuaꞌi tsiꞌsi sitona siꞌahuaꞌi asajëna, Pedrore cahuë: Mëꞌë judío pa̱itaꞌa judío peocohuaꞌi ja̱ꞌre paëꞌë, judío paꞌiyepi paꞌimaꞌë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ¿me nesiꞌquë judío peocohuaꞌire judío pa̱i paꞌiyeje̱ paꞌijë̱ꞌë cua̱ñequëꞌni?
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Mai cato tsi̱ꞌnëna judío pa̱ire paꞌë. Coꞌacohuaꞌi judío pa̱i peocohuaꞌi paꞌiye pa̱ñë.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare, mai nuñe paꞌicohuaꞌirepa paꞌiye ti̱ꞌañe peoji, Moisés cua̱ñeseꞌere yoꞌojë. Coa Jesucristore i̱re pare cuasayepi ti̱ꞌañe paꞌiji, nuñe paꞌicohuaꞌi paꞌiye. Ja̱je paꞌina, yëquëje̱ Jesucristoni i̱re papi cajë asahuë. Cristore i̱re pare cuasayeja̱ꞌa nuñe paꞌicohuaꞌi paꞌiye ti̱ꞌahuë. Ja̱je paꞌina, cua̱ñeseꞌere yoꞌojë nuñe paꞌicohuaꞌi paꞌiye ti̱ꞌañe peoji.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Cristona po̱nëni, i̱ nuñe paꞌiyere pañuꞌu cajë yoꞌojë judío peocohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌi, coꞌacohuaꞌi paꞌiye asa ti̱ꞌañë. ¿Ja̱je paꞌito Jesupi maire coꞌa deꞌosicohuaꞌi paꞌiye nei? Pa̱pi, ja̱je neñe.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Ja̱je paꞌina, cua̱ñeseꞌere ne ti̱ꞌajë, huaso cua̱ñoñe paꞌiji caquë yeꞌyasiquëpi, ja̱ yeꞌyayere je̱osiquëpi ti̱jupë cuiꞌnare yeꞌyaquë pani cua̱ñeseꞌere sa̱ñope doꞌi quëꞌi deꞌoji.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Ja̱je paꞌina, yëꞌë, cua̱ñeseꞌe yoꞌoyere je̱osiquëpi ju̱ꞌisiquëje̱ paꞌi paꞌiyë, Maijaꞌquëni pacacasiꞌi caquë.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Cristo ja̱ꞌre que̱ cua̱ñosiquëpi paꞌiyë. Ja̱ yëꞌtaꞌa huajëquëpi paꞌiyë, Cristopi yëꞌëni paꞌi doꞌipi. Yëꞌëpi paꞌiye pa̱ñë. Ja̱je paꞌina, iye ca̱pë huajëquë paꞌiye cato Maijaꞌquë mamaquëni yëꞌëre oi ju̱cacai i̱siquëni deꞌhue yëꞌëre ñacaija̱ꞌquë api cuasaquëpi paꞌiyë.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë pa̱ire oi yoꞌoseꞌere ti̱rona o̱añe pa̱ñë. Cua̱ñeseꞌe cayere sehuojë yoꞌoyepi nuñe paꞌicohuaꞌi ti̱ꞌañe paꞌito, Cristo ju̱ꞌiseꞌepi doꞌi peoye patiraꞌpi.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.