Atos 27

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yëquëre Italiana jëjo saoñuꞌu cuasani, Pablore cuiꞌne yequë cosicohuaꞌire Capitán Juliona i̱sihuë, ja̱ëpi ñajaquë cajë Augusto hueꞌyosi tsëcapë aquëna.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Adramitio yo saꞌro yohuëna ayamëꞌë, Asia yeja yo saꞌnoana sani tëjire pacona. Ja̱ona aya mëni saëꞌë. Saijëna, cuiꞌne yëquë ja̱ꞌre co̱ni Aristarcoje̱ sajiꞌi, Tesalónica daripë aquë Macedonia pa̱i.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Ñatasi muꞌsepi Sidón yo saꞌrona ti̱ꞌahuë. Ja̱rona ti̱ꞌarena, Juliopi deꞌoye yoꞌoquë Pablo cajeohuaꞌipi necaija̱jë cuasaquë Pablote eto saoquëna, sani i̱ cajeohuaꞌire, pëpaquë yoꞌopi.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Tutu juꞌamaꞌ tëꞌhuija̱ꞌa Sidónpi saicohuaꞌipi ai tutu sa̱ñope juꞌa doꞌire Chipre saodohuë yëꞌquë macaja̱ꞌa saëꞌë.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Saicohuaꞌipi Cilicia yeja cuiꞌne Panfilia yeja je̱ꞌñerepa sa sani Mira daripëna ti̱ꞌahuë. Mira cato Licia yeja daripë aco pajiꞌi.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Ja̱rona Capitánpi yequë jai yohuë ti̱ꞌapi, Alejandría daripëpi daisiconi. Ja̱ yohuëpi Italia yejana saija̱ꞌconi asani Capitánpi aya mëijëꞌë, cua̱ñepi. Cua̱ñeina, aya mëteña.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Tutu sa̱ñope juꞌa doꞌire dahuëre saëꞌë, ai tsoe muꞌseña. Ai yoꞌojë Gnidona ti̱ꞌahuë. Ai tutuquëna, jerepa saiye coꞌapi. Coꞌaquëna, Creta saodohuë tutu juꞌamaꞌa tëꞌhuija̱ꞌa tëꞌija̱ni saëꞌë, Salmón daripë je̱ꞌñere paja̱ꞌa.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Të̱ꞌtëpaja̱ꞌa saijë ai yoꞌojë Deꞌo Yo Saꞌro hueꞌyosi yo saꞌrona ti̱ꞌahuë, Lasea daripë quëꞌrona.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Tsoe ne huesëni yoꞌoroja̱iñe sëte ai huajëyaꞌye nëjiꞌi, ja̱ yëꞌtaꞌapi yohuëja̱ꞌa saiye tsoe je̱ꞌnërepa oco tëcahuë ti̱ꞌañe sëte. Ja̱je paꞌina, asaquë Pablopi yëhuoquë capi:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Ë̲mëohuaꞌi yohuëja̱ꞌa mai saini ai yoꞌoja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, siꞌaye mai saye, cuiꞌne yohuë nejojaꞌcohuaꞌi aꞌë, cuiꞌne maije ju̱tiꞌñe paꞌiohuaꞌi aꞌë.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Caquë yëhuoquëna, Capitánpi sehuocaiye pa̱quë coa asa to̱pi, Pablo caye. I̱ti yohuë paquë cayere cuiꞌne yohuë quëhuiquë cayere sehuocajiꞌi.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Ja̱je paꞌina, siꞌaohuaꞌi cuasahuë iye yo saꞌro cato coꞌaji oco tëcahuë pëani tëto saiye. Sañuꞌu, Fenicena ë̱së duꞌina ti̱ñarepa ña saꞌrona. Ja̱rona oco tëcahuë jëañuꞌu, cuasahuë.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Ja̱je cuasajëna, huëꞌehuë te̱ꞌtepi aꞌri jaꞌye tutu juꞌaquëna, saiye deꞌoji cuasajë yohuë dëquëye ne huahuaseꞌe naë mëa saoni ayani saëꞌë, Creta të̱ꞌtëpaja̱ꞌa.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Saijë paꞌi maca ë̱mëjeꞌe tëꞌhui jai tuturepa daiyepi dani yohuëre tutu sao.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Tutu saocona, sa̱ñope yoꞌo jujarena, tutupi quëconi sao. Sacona, i̱o jëjo saoyeje̱ saëꞌë.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Saicohuaꞌipi teꞌe aꞌri saodohuë Clauda hueꞌeco jeteyoꞌjena ti̱ꞌahuë, ai tutumaꞌtona ti̱ꞌani. Ja̱rona ai yoꞌojë aꞌri yohuë pa̱ire huaso yohuë ayahuë.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Aya tëjini jai yohuë joimaꞌconi cuasajë jai yëi meapi hue̱huë yohuë, cuiꞌne a̱ꞌji mejahuëana Sirte hueꞌeyena juꞌa huesë maꞌñe cajë caꞌrajë dëquëyere jopoja̱ꞌa je̱a dëso neñahuë, yohuëpi juꞌaye pa̱jaco cajë. Ja̱je yoꞌoni coa huahuajë tutu sao cua̱ñohuë.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ñatasi muꞌseje̱ ai tutuquëna, ña jujani i̱ti saicohuaꞌipi yohuë sayere tsiayana moe dëso huëohuë.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Toaso̱ muꞌse acona yuretaꞌa i̱ohuaꞌi jë̱ñare papi ñajë je̱a dësohuë, yohuë paꞌiseꞌe.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Ai tsoe muꞌseña ë̱sëre cuiꞌne maꞌñocore ñamaꞌpë paꞌijë cuiꞌne ai tutu juꞌaquëna, tutu sao cua̱ñojë yuretaꞌa ti ne huesëre pahuë cuasahuë.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Ai tsoe a̱imaꞌpë paꞌiye sëte, Pablopi siꞌaohuaꞌi jopona huëni nëcani capi:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Deꞌoji, yure ai cuasamaꞌpë, tutu mañare hueꞌejë̱ꞌë, siꞌaohuaꞌi mësaru huajëja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, yohuëseꞌe ne huesëtoje̱.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Yëꞌë pacacai necaiquëpi Maijaꞌquëpi iye ñami i̱ hui̱ñaëre jëjo daouna, dani capi, ñeje:
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 ‘Pablo caꞌramaꞌë paꞌijë̱ꞌë, César quëꞌrona saiyeque paꞌiji. Ja̱je paꞌina, mëꞌë i̱ño paꞌi doꞌire Maijaꞌquëpi siꞌaohuaꞌire mëꞌë ja̱ꞌre yohuë paꞌicohuaꞌire huasoja̱ꞌquë api, ju̱ꞌiñere.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Ja̱je paꞌiye sëte ëjaohuaꞌi tutu mañare hueꞌejë̱ꞌë, yëꞌë cato Maijaꞌquëpi i̱ caseꞌeje̱ ñacaija̱ꞌquë api cuasayë, cuiꞌne hui̱ñaë quëaseꞌeje̱ paꞌye paꞌija̱ꞌcoa cuasayë.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Mai cato saodohuëna yohuëseꞌe juꞌa huesëcona, tu̱masicohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Tutupi tutu saosicohuaꞌipi jai a̱si tsiaya Adríaticore huahuahuë, jopo ñami paꞌi maca, catorce muꞌseña paꞌi maca ja̱ maca, ñami jopo paꞌi maca yohuë ñajë sacohuaꞌipi je̱ꞌnërepa yeja ti̱ꞌañë cuasahuë.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Asani hua̱iñere cue̱cuejëna, treinta y seis metros pajiꞌi, hua̱iñe. Paꞌina, ai se̱ña maca sani ti̱jupë cue̱cuejëna, veintisiete metros pajiꞌi.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Paꞌina, jai quë̱na pë̱ana juꞌa huesë maꞌñe cajë caꞌrajë yo sëtipëja̱ꞌa cuatro quë̱na caꞌhuanoa je̱o dësohuë, i̱ti dëquëco naupa ja̱ꞌñere. Yoꞌojë esa ñatamaꞌconi cuasahuë.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 I̱ti yohuë sacohuaꞌire papi yahuerepa jai huëre je̱o sañuꞌu cajë ea duꞌiona, jëa yohuëre aꞌri yohuëre tsiayana casa huahuoñuꞌu cajë yoꞌohuë, quë̱na caꞌhuanoare corohuë quëꞌrona je̱a dësoñuꞌu cajë yoꞌoyeje̱ paꞌye yoꞌohuë.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Yoꞌojëna, Pablopi quëapi, Capitánre cuiꞌne i̱ soldado pa̱ire ñeje caquë:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Ja̱je caquëna, asani soldado acohuaꞌipi aꞌri yohuë sëa mea tëa je̱oreña.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Ñata maca Pablopi siꞌaohuaꞌire a̱o huëopi ñeje caquë:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yuretaꞌa a̱ijëꞌë, tutu paja̱ꞌcohuaꞌi, mësaru naña me macaje̱ ne huesëye peoji.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Ja̱je ca tëjini a̱ore i̱ni Maijaꞌquëre se̱ni tëjini yëtoni a̱i huëouña.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 A̲i huëoquëna, ñani quëcojë a̱ore a̱teña.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Yohuë paꞌicohuaꞌi cato, docientos setenta y seis pa̱i pateña.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 A̲ni tëjini trigore tsiayana ñaꞌñe dësoreña, peoja̱co cajë.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ñata to̱mesi maca yohuë sacohuaꞌipi i̱ti yeja mamire huesëcohuaꞌi paëꞌë. Paꞌijë mejahuëre ñani, ja̱ona sëꞌañuꞌu cuasajë yoꞌohuë.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Ja̱je yoꞌojë yohuë jëaye sëani huahuasi mea yëꞌte tëteni i̱ti hue̱ꞌñana quë̱na caꞌhuanoa je̱a coehuë, cuiꞌne yohuë tayo peruje̱ joyehuë, i̱ti po̱ꞌneñeje. Ja̱je yoꞌoni tutuquëna, sai ca̱ñare mëohuë. Mëorena, yohuëpi mejahuëna tsioja̱i huëo.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Tsioja̱ijëna, jai yohuë corohuëpi mejahuëna juꞌanëni huesëo. Ja̱ maca yuretaꞌa yo sëtipëja̱ꞌa joni sacoꞌë, ai tutu to̱ꞌaquë juꞌayepi.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Ja̱ maca soldado pa̱ipi cosicohuaꞌire huani je̱oñuꞌu cajë yoꞌohuë, ja̱ohuaꞌipi mamini catire paja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë cuasajë.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ja̱je yoꞌojëna, Capitánpi Pablore huasosiꞌi caquë yoꞌomaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, capi. Cani siꞌaohuaꞌire cua̱ñepi mamicohuaꞌi cato duꞌru duꞌteni mamijëꞌë, caquë.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Ja̱ jeteyoꞌje yecohuaꞌipi yohuë to̱ñana tse̱ani mamijë saijë̱ꞌë, capi. Caëna, ja̱je yoꞌojë siꞌaohuaꞌi huajëcohuaꞌi yejana ti̱ꞌahuë.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.