Atos 27
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARC
1 Yëquëre Italiana jëjo saoñuꞌu cuasani, Pablore cuiꞌne yequë cosicohuaꞌire Capitán Juliona i̱sihuë, ja̱ëpi ñajaquë cajë Augusto hueꞌyosi tsëcapë aquëna.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Adramitio yo saꞌro yohuëna ayamëꞌë, Asia yeja yo saꞌnoana sani tëjire pacona. Ja̱ona aya mëni saëꞌë. Saijëna, cuiꞌne yëquë ja̱ꞌre co̱ni Aristarcoje̱ sajiꞌi, Tesalónica daripë aquë Macedonia pa̱i.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ñatasi muꞌsepi Sidón yo saꞌrona ti̱ꞌahuë. Ja̱rona ti̱ꞌarena, Juliopi deꞌoye yoꞌoquë Pablo cajeohuaꞌipi necaija̱jë cuasaquë Pablote eto saoquëna, sani i̱ cajeohuaꞌire, pëpaquë yoꞌopi.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Tutu juꞌamaꞌ tëꞌhuija̱ꞌa Sidónpi saicohuaꞌipi ai tutu sa̱ñope juꞌa doꞌire Chipre saodohuë yëꞌquë macaja̱ꞌa saëꞌë.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Saicohuaꞌipi Cilicia yeja cuiꞌne Panfilia yeja je̱ꞌñerepa sa sani Mira daripëna ti̱ꞌahuë. Mira cato Licia yeja daripë aco pajiꞌi.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ja̱rona Capitánpi yequë jai yohuë ti̱ꞌapi, Alejandría daripëpi daisiconi. Ja̱ yohuëpi Italia yejana saija̱ꞌconi asani Capitánpi aya mëijëꞌë, cua̱ñepi. Cua̱ñeina, aya mëteña.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Tutu sa̱ñope juꞌa doꞌire dahuëre saëꞌë, ai tsoe muꞌseña. Ai yoꞌojë Gnidona ti̱ꞌahuë. Ai tutuquëna, jerepa saiye coꞌapi. Coꞌaquëna, Creta saodohuë tutu juꞌamaꞌa tëꞌhuija̱ꞌa tëꞌija̱ni saëꞌë, Salmón daripë je̱ꞌñere paja̱ꞌa.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Të̱ꞌtëpaja̱ꞌa saijë ai yoꞌojë Deꞌo Yo Saꞌro hueꞌyosi yo saꞌrona ti̱ꞌahuë, Lasea daripë quëꞌrona.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tsoe ne huesëni yoꞌoroja̱iñe sëte ai huajëyaꞌye nëjiꞌi, ja̱ yëꞌtaꞌapi yohuëja̱ꞌa saiye tsoe je̱ꞌnërepa oco tëcahuë ti̱ꞌañe sëte. Ja̱je paꞌina, asaquë Pablopi yëhuoquë capi:
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Ë̲mëohuaꞌi yohuëja̱ꞌa mai saini ai yoꞌoja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, siꞌaye mai saye, cuiꞌne yohuë nejojaꞌcohuaꞌi aꞌë, cuiꞌne maije ju̱tiꞌñe paꞌiohuaꞌi aꞌë.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Caquë yëhuoquëna, Capitánpi sehuocaiye pa̱quë coa asa to̱pi, Pablo caye. I̱ti yohuë paquë cayere cuiꞌne yohuë quëhuiquë cayere sehuocajiꞌi.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Ja̱je paꞌina, siꞌaohuaꞌi cuasahuë iye yo saꞌro cato coꞌaji oco tëcahuë pëani tëto saiye. Sañuꞌu, Fenicena ë̱së duꞌina ti̱ñarepa ña saꞌrona. Ja̱rona oco tëcahuë jëañuꞌu, cuasahuë.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Ja̱je cuasajëna, huëꞌehuë te̱ꞌtepi aꞌri jaꞌye tutu juꞌaquëna, saiye deꞌoji cuasajë yohuë dëquëye ne huahuaseꞌe naë mëa saoni ayani saëꞌë, Creta të̱ꞌtëpaja̱ꞌa.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Saijë paꞌi maca ë̱mëjeꞌe tëꞌhui jai tuturepa daiyepi dani yohuëre tutu sao.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Tutu saocona, sa̱ñope yoꞌo jujarena, tutupi quëconi sao. Sacona, i̱o jëjo saoyeje̱ saëꞌë.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Saicohuaꞌipi teꞌe aꞌri saodohuë Clauda hueꞌeco jeteyoꞌjena ti̱ꞌahuë, ai tutumaꞌtona ti̱ꞌani. Ja̱rona ai yoꞌojë aꞌri yohuë pa̱ire huaso yohuë ayahuë.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Aya tëjini jai yohuë joimaꞌconi cuasajë jai yëi meapi hue̱huë yohuë, cuiꞌne a̱ꞌji mejahuëana Sirte hueꞌeyena juꞌa huesë maꞌñe cajë caꞌrajë dëquëyere jopoja̱ꞌa je̱a dëso neñahuë, yohuëpi juꞌaye pa̱jaco cajë. Ja̱je yoꞌoni coa huahuajë tutu sao cua̱ñohuë.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ñatasi muꞌseje̱ ai tutuquëna, ña jujani i̱ti saicohuaꞌipi yohuë sayere tsiayana moe dëso huëohuë.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Toaso̱ muꞌse acona yuretaꞌa i̱ohuaꞌi jë̱ñare papi ñajë je̱a dësohuë, yohuë paꞌiseꞌe.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ai tsoe muꞌseña ë̱sëre cuiꞌne maꞌñocore ñamaꞌpë paꞌijë cuiꞌne ai tutu juꞌaquëna, tutu sao cua̱ñojë yuretaꞌa ti ne huesëre pahuë cuasahuë.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ai tsoe a̱imaꞌpë paꞌiye sëte, Pablopi siꞌaohuaꞌi jopona huëni nëcani capi:
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Deꞌoji, yure ai cuasamaꞌpë, tutu mañare hueꞌejë̱ꞌë, siꞌaohuaꞌi mësaru huajëja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, yohuëseꞌe ne huesëtoje̱.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Yëꞌë pacacai necaiquëpi Maijaꞌquëpi iye ñami i̱ hui̱ñaëre jëjo daouna, dani capi, ñeje:
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Pablo caꞌramaꞌë paꞌijë̱ꞌë, César quëꞌrona saiyeque paꞌiji. Ja̱je paꞌina, mëꞌë i̱ño paꞌi doꞌire Maijaꞌquëpi siꞌaohuaꞌire mëꞌë ja̱ꞌre yohuë paꞌicohuaꞌire huasoja̱ꞌquë api, ju̱ꞌiñere.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ja̱je paꞌiye sëte ëjaohuaꞌi tutu mañare hueꞌejë̱ꞌë, yëꞌë cato Maijaꞌquëpi i̱ caseꞌeje̱ ñacaija̱ꞌquë api cuasayë, cuiꞌne hui̱ñaë quëaseꞌeje̱ paꞌye paꞌija̱ꞌcoa cuasayë.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Mai cato saodohuëna yohuëseꞌe juꞌa huesëcona, tu̱masicohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Tutupi tutu saosicohuaꞌipi jai a̱si tsiaya Adríaticore huahuahuë, jopo ñami paꞌi maca, catorce muꞌseña paꞌi maca ja̱ maca, ñami jopo paꞌi maca yohuë ñajë sacohuaꞌipi je̱ꞌnërepa yeja ti̱ꞌañë cuasahuë.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Asani hua̱iñere cue̱cuejëna, treinta y seis metros pajiꞌi, hua̱iñe. Paꞌina, ai se̱ña maca sani ti̱jupë cue̱cuejëna, veintisiete metros pajiꞌi.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Paꞌina, jai quë̱na pë̱ana juꞌa huesë maꞌñe cajë caꞌrajë yo sëtipëja̱ꞌa cuatro quë̱na caꞌhuanoa je̱o dësohuë, i̱ti dëquëco naupa ja̱ꞌñere. Yoꞌojë esa ñatamaꞌconi cuasahuë.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 I̱ti yohuë sacohuaꞌire papi yahuerepa jai huëre je̱o sañuꞌu cajë ea duꞌiona, jëa yohuëre aꞌri yohuëre tsiayana casa huahuoñuꞌu cajë yoꞌohuë, quë̱na caꞌhuanoare corohuë quëꞌrona je̱a dësoñuꞌu cajë yoꞌoyeje̱ paꞌye yoꞌohuë.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Yoꞌojëna, Pablopi quëapi, Capitánre cuiꞌne i̱ soldado pa̱ire ñeje caquë:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ja̱je caquëna, asani soldado acohuaꞌipi aꞌri yohuë sëa mea tëa je̱oreña.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ñata maca Pablopi siꞌaohuaꞌire a̱o huëopi ñeje caquë:
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yuretaꞌa a̱ijëꞌë, tutu paja̱ꞌcohuaꞌi, mësaru naña me macaje̱ ne huesëye peoji.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ja̱je ca tëjini a̱ore i̱ni Maijaꞌquëre se̱ni tëjini yëtoni a̱i huëouña.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 A̲i huëoquëna, ñani quëcojë a̱ore a̱teña.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Yohuë paꞌicohuaꞌi cato, docientos setenta y seis pa̱i pateña.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 A̲ni tëjini trigore tsiayana ñaꞌñe dësoreña, peoja̱co cajë.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ñata to̱mesi maca yohuë sacohuaꞌipi i̱ti yeja mamire huesëcohuaꞌi paëꞌë. Paꞌijë mejahuëre ñani, ja̱ona sëꞌañuꞌu cuasajë yoꞌohuë.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Ja̱je yoꞌojë yohuë jëaye sëani huahuasi mea yëꞌte tëteni i̱ti hue̱ꞌñana quë̱na caꞌhuanoa je̱a coehuë, cuiꞌne yohuë tayo peruje̱ joyehuë, i̱ti po̱ꞌneñeje. Ja̱je yoꞌoni tutuquëna, sai ca̱ñare mëohuë. Mëorena, yohuëpi mejahuëna tsioja̱i huëo.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tsioja̱ijëna, jai yohuë corohuëpi mejahuëna juꞌanëni huesëo. Ja̱ maca yuretaꞌa yo sëtipëja̱ꞌa joni sacoꞌë, ai tutu to̱ꞌaquë juꞌayepi.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ja̱ maca soldado pa̱ipi cosicohuaꞌire huani je̱oñuꞌu cajë yoꞌohuë, ja̱ohuaꞌipi mamini catire paja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë cuasajë.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ja̱je yoꞌojëna, Capitánpi Pablore huasosiꞌi caquë yoꞌomaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, capi. Cani siꞌaohuaꞌire cua̱ñepi mamicohuaꞌi cato duꞌru duꞌteni mamijëꞌë, caquë.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Ja̱ jeteyoꞌje yecohuaꞌipi yohuë to̱ñana tse̱ani mamijë saijë̱ꞌë, capi. Caëna, ja̱je yoꞌojë siꞌaohuaꞌi huajëcohuaꞌi yejana ti̱ꞌahuë.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.