Apocalipse 9
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NTLH
1 Cinco aquëpi duruhuë jui maca ñahuë, jai maꞌñocopi yejana to̱mequëna. Ja̱ë maꞌñoconi i̱sihuë, to̱me huesë coje huiꞌyocore.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Ja̱ jeteyoꞌje to̱me huesë hue̱ꞌñare huiꞌyouna, ja̱ropi pico mëjiꞌi, jai cuaꞌcoro toa suasico mëiñeje paꞌyerepa. Ja̱ro to̱me huesë cojepi pico etaquë ë̱sëre cuiꞌne iye deꞌoto nea hue̱ꞌñarepa ne huesopi.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Ja̱ picopi etahuë, pu̱ꞌsuje̱ paꞌiohuaꞌipi. Etajë siꞌa yeja hua huesëhuë. Ja̱ohuaꞌi cato pu̱ni aꞌsiye jaꞌye aꞌsi tuture i̱si cua̱ñosicohuaꞌi paëꞌë.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Ja̱ohuaꞌina cua̱ñeseꞌe pajiꞌi, taya yeja paꞌiye, cuiꞌne yejapi tayaje̱ paꞌye ña cua̱ñoñe, cuiꞌne so̱quë ñëa nejoñe pa̱ ja̱ꞌñere, coa Maijaꞌquë tse̱cohuaꞌire paꞌë i̱ñoñere i̱ohuaꞌi tsia ti̱ña macare pana sëomaꞌcohuaꞌiseꞌere ne ja̱ꞌñere.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare pa̱ire huani je̱oñere pare ë̱sesicohuaꞌi paëꞌë. Ja̱je paꞌina, coa cinco ñañëohuaꞌire aꞌsi ju̱ꞌiñe totacohuaꞌi paëꞌë. Cuiꞌne i̱ohuaꞌi totaseꞌe cato pu̱ni aꞌsiye jaꞌye aꞌsiye pajiꞌi.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ja̱ muꞌseña cato pa̱i ju̱ꞌiñere yëja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë. Ja̱je yëjëtaꞌa ju̱ni huesëye pa̱jaꞌcohuaꞌi aꞌë, ju̱ꞌiñepi peoquëna.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Pu̱ꞌsu cato caballo huajo sajë ne deꞌhuaseꞌeje̱ paꞌiohuaꞌi paëꞌë. I̱ohuaꞌi si̱opëre curi maroje̱ paꞌiore pahuë. I̱ohuaꞌi tsiapi pa̱i tsiaje̱ paꞌio pajiꞌi.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Cuiꞌne nomiohuaꞌi nañaje paꞌye hueꞌehuë. I̱ohuaꞌi cu̱jire airo yai cu̱jije paꞌye hueꞌehuë.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Cuiꞌne quë̱na juꞌi ca̱ñare su̱ñaseꞌeje̱ paꞌiohuaꞌi paëꞌë, i̱ohuaꞌi jëa ja̱ꞌñere. Cuiꞌne i̱ohuaꞌi jaë capë̱api jai pa̱i caballo quërëcoja̱ꞌa huajo sajë huëꞌhuëjëna, pi̱siyeje̱ paꞌye pi̱sipi.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Pu̱ni ji̱comoaje̱ paꞌye hueꞌecohuaꞌi paëꞌë. Ja̱rote dahuë hueꞌecohuaꞌi paëꞌë, cinco ñañëohuaꞌire aꞌsiyere.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Pu̱ꞌsuohuaꞌire cua̱ñe ëjaë cato to̱me huesë coje hui̱ñaë pajiꞌi. Hebreo coca cato Abadón hueꞌequë pajiꞌi. Griego coca cato Apolión hueꞌequë pajiꞌi. Ja̱je cani i̱ti Nejoquë caye aꞌë, pa̱i coca cato.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Duꞌru macarepa ai yoꞌoye tëto sajiꞌi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ja̱ yëꞌtaꞌa cayaye carapi.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Seis aquë hui̱ñaë jui maca yëꞌoseꞌe pi̱siquëna, asahuë, Maijaꞌquë quëꞌro oropi nesi totore cuatro paꞌi eyohuë̱api.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Ja̱ caye cato seis aquë hui̱ñaëni duruhuë paquëni capi, ñeje:
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Ja̱ maca i̱ti caseꞌeje̱ cuatro hui̱ñaohuaꞌire joyesicohuaꞌi paëꞌë. Ja̱ohuaꞌi cato toaso̱ñe paꞌye huahueseꞌe pa̱i paꞌicohuaꞌire huaija̱ꞌcohuaꞌipi etahuë. I̱ti hora, muꞌse, ñañë, cuiꞌne o̱metëcahuë ti̱ꞌasi maca ja̱re caquë ne deꞌhuasicohuaꞌipi etahuë.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ja̱ maca deꞌhue se asahuë, doscientos millones soldado pa̱i paꞌiye, caballore tuijë huajo sacohuaꞌi.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Ja̱je paꞌye ñahuë, ca̱ni ñañeje paꞌye caballohuaꞌire. I̱ohuaꞌire tuicohuaꞌi cato coti saihuë̱are toaje̱ paꞌyere papi su̱ñasicohuaꞌi paëꞌë, i̱ohuaꞌi jëa ja̱ꞌñe. Ja̱je paꞌyepi ma ja̱ꞌñe, yeque ñaꞌjo quëꞌye cuiꞌne yeque së̱ꞌñojaꞌiñe pajiꞌi, azufreje̱ paꞌye. Caballohuaꞌi cato airo yai si̱opëje̱ paꞌye hueꞌecohuaꞌi paëꞌë. Ja̱je paꞌiohuaꞌi yëꞌopo̱api toa, pico, cuiꞌne së̱ꞌño ja̱ꞌñe azufre etapi.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Ja̱ maca toaso̱ñe paꞌye huahueseꞌe pa̱i paꞌicohuaꞌi teꞌe tëꞌhui ju̱juhuë, caballo yëꞌopo̱ajaꞌa toaso̱ñe paꞌye coꞌayerepa: toa, pico, cuiꞌne së̱ꞌño ja̱ꞌñe etasi doꞌire.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Ja̱ caballohuaꞌi cato i̱ohuaꞌi yëꞌopo̱are cuiꞌne i̱ohuaꞌi ji̱comoare tutu pahuë. I̱ohuaꞌi ji̱comoa cato a̱ña si̱opë̱aje paꞌye pajiꞌi. Ja̱pi pa̱ire coꞌaye nehuë.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ja̱ ju̱ꞌi dahuëna ju̱ꞌimaꞌcohuaꞌi cato coꞌaye yoꞌoye je̱omaꞌpë huatiohuaꞌire tuiyere, deꞌhuaseꞌere oro, po curi, bronce hueꞌyosi quë̱na, cuiꞌne so̱quë deꞌhuaseꞌere se̱ñere je̱omaꞌpë paëꞌë. Asa maꞌñere, ñamaꞌcohuaꞌini, cuiꞌne cuꞌi maꞌñere se̱jë paëꞌë.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Cuiꞌne je̱omaꞌpë paëꞌë, pa̱ire huani je̱añe, pa̱ire dahuë neñe, nomiohuaꞌire coa yoꞌojë paꞌiye, cuiꞌne coꞌamaña ñañe.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.