Apocalipse 18

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ja̱ jeteyoꞌje ñahuë, yequë hui̱ñaëre maꞌtëmopi cajequëna, ai cua̱ñe tutu quëꞌire papi. Cajequëna, i̱ miañepi yejana miañerepa juꞌapi.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Ja̱ëpi ai tutu cuipi, ñeje:
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Siꞌa yejaña paꞌicohuaꞌi i̱o coꞌaye yëyena u̱cu cuepe huesëhuë. Iye yeja pa̱i ëjaohuaꞌipi i̱oni yoꞌojë paëꞌë. Cuiꞌne iye yeja coꞌamaña i̱sicohuaꞌipi jaiye coꞌamaña pacohuaꞌi po̱nëhuë, i̱o yë doꞌire pa̱ipi coa hueroseꞌepi coa curiquë nejoñere i̱majë.”
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Ja̱ maca asahuë, maꞌtëmopi yëꞌoseꞌe ñeje pi̱siquëna:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 I̱o tayo yoꞌoyepi maꞌtëmore pana ti̱mëseꞌerepa paꞌiji. Ja̱ coꞌaye yoꞌoyere Maijaꞌquë hua̱nëyemaꞌë ñaquë paꞌiji.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 I̱o yecohuaꞌire i̱siseꞌe jaꞌye i̱oteje̱ i̱sijë̱ꞌë. Pa̱ire i̱o yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye coꞌye i̱ona i̱sijë̱ꞌë. I̱siquë teꞌore se co̱jëꞌë. I̱o yecohuaꞌire o̱cuasiꞌi caco co̱ꞌmeseꞌeje̱ paꞌye cuiꞌne yecore se co̱ꞌme co̱jëꞌë, i̱o u̱cuja̱ꞌcore, ai dacorepa paꞌija̱ꞌcore.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Ëjaore paꞌë caco sihuaco yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye aꞌsi ju̱ꞌiñere, cuiꞌne ai yoꞌoyere i̱sijë̱ꞌë. Ja̱o cato i̱o joyopi cuasaco ñuꞌico pa̱i ëjaorepa ñuꞌiñeje̱ ñuꞌiñë, iye macare, huaꞌjeo peoyë, ai yoꞌoye pa̱jaꞌcoaꞌë caco.
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Ja̱je caco ñuꞌicore teꞌe muꞌsepi i̱o ai yoꞌoye ti̱ꞌajaꞌcoa, ju̱ꞌiñe, ai yoꞌoco oiye, cuiꞌne a̱o ëa ju̱ꞌiñe, cuiꞌne toana ëo je̱o cua̱ñojaꞌcoa. Ja̱je nejo cua̱ñojaꞌcoa, Ëjaërepa Maijaꞌquë tutu quëꞌire papi nejoquëna.”
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Iye yeja pa̱i ëjaohuaꞌipi i̱ote yoꞌojë i̱ote yëjë paꞌisicohuaꞌipi ai cuasajë oija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, i̱opi uco pico mëiona, ñajë.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 I̱ote siꞌseyere ñajë caꞌrajë soꞌona pëa nëcani ja̱ropi caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë:
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Siꞌa yeja cuꞌijë coꞌamaña i̱sicohuaꞌipi i̱ote ai cuasajë coꞌa ju̱ꞌijë oija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, i̱ohuaꞌi jaiye coꞌamaña dajëna, huerocopi peocona.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Iye pajiꞌi, i̱ohuaꞌi paseꞌe: oro, pojaꞌi curi, ai deꞌo quë̱na ca̱, perlas hueꞌyosi pë̱a, ai deꞌo nea majaꞌi ca̱ña, cuiꞌne majaꞌi ca̱ña, huëo së̱ so̱quë neseꞌe, jai cu̱jipi deꞌhuaseꞌe, deꞌo so̱quëpi neseꞌe, së̱ꞌño ma ja̱ꞌñe broncepi neseꞌe, jëa quë̱napi neseꞌe, jëa quë̱na marmol hueꞌyosi quë̱na neseꞌe,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Canela, huëo së̱ maꞌña: incienso, mirra, cuiꞌne jaiye maꞌña, cuiyaꞌi oꞌsa co̱no, huiꞌyape, deꞌo toaseꞌe pan ne ja̱ꞌñe, trigo, hue̱quëohuaꞌire, yëi ñamare, caballore, caballo quërëye, joꞌyaohuaꞌire pa̱ire huerocohuaꞌije̱ peohuë.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Ja̱ maca jai daripëre caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, ñeje:
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Ja̱ jai daripëna coꞌamañare i̱sijë jaiye curiquë nesicohuaꞌipi, i̱o siꞌse cua̱ñoñere caꞌrajë soꞌopi ñajë ai cuasajë coꞌa ju̱ꞌijë oija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Oijë caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë:
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Ja̱je paꞌisicotaꞌa coa nëhui tëcahuë maca jai coꞌamaña peo hue̱ꞌña ne huesëpi.”
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 jai daripë uco pico mëiñere ñajë cuihuë:
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Ja̱je cajë ai cuasajë coꞌa ju̱ꞌijë oijë i̱ohuaꞌi si̱opë̱ana yeja paꞌi neꞌñapi nehuë. Ja̱je yoꞌojë oijë cuihuë:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Maꞌtëmo acohuaꞌi cato ai sihuajë̱ꞌë, jai daripë peo doꞌire. Sihuajë̱ꞌë, Maijaꞌquë tse̱cohuaꞌi, Maijaꞌquë jëjo daocohuaꞌi, cuiꞌne Maijaꞌquë caye quëacaicohuaꞌi. Maijaꞌquë ja̱ote nejoni mësarute coꞌaye yoꞌosi doꞌire nuñerepa sa̱iquë yoꞌopi.
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Ja̱ maca hui̱ñaë ai tutu quëꞌipi quë̱naore toacoje̱ paꞌioni i̱ni mëñe mëani jai tsiayana je̱o dëoquë capi:
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Ti̱jupë ta̱ꞌtëpe̱, pi̱ꞌcohuë̱a, cuiꞌne duruhuë̱a mëꞌë maꞌañapi pi̱siquëna, asa co̱ñe pa̱jaꞌcohuaꞌi aꞌë. Coꞌamaña necohuaꞌije̱ peoja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, mëꞌëre. Jai toꞌohuë toaye pi̱siyeje̱ asa co̱ñe pa̱jaꞌcohuaꞌi aꞌë.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Toa tsë̱ꞌipë miañeje peoja̱ꞌcoa, mëꞌëre. Cuiꞌne huejajëna, pa̱i tsiꞌsi hue̱ꞌñapi pi̱siyeje̱ peoja̱ꞌcoa, mëꞌë coꞌamaña iye yeja jerepa paꞌiohuaꞌi paꞌisicohuaꞌitaꞌare, cuiꞌne mëꞌëje iye yeja pa̱ire mëꞌë dahuë yoꞌoyepi coa cosoco nesicotaꞌare.”
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Ja̱ jai daripëre pajiꞌi, Maijaꞌquë caye asajë quëacaicohuaꞌi tsie, Maijaꞌquë tse̱cohuaꞌi tsie, cuiꞌne siꞌaohuaꞌi iye yeja paꞌicohuaꞌire huani je̱osicohuaꞌi tsie.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.