Apocalipse 18
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARA
1 Ja̱ jeteyoꞌje ñahuë, yequë hui̱ñaëre maꞌtëmopi cajequëna, ai cua̱ñe tutu quëꞌire papi. Cajequëna, i̱ miañepi yejana miañerepa juꞌapi.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Ja̱ëpi ai tutu cuipi, ñeje:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Siꞌa yejaña paꞌicohuaꞌi i̱o coꞌaye yëyena u̱cu cuepe huesëhuë. Iye yeja pa̱i ëjaohuaꞌipi i̱oni yoꞌojë paëꞌë. Cuiꞌne iye yeja coꞌamaña i̱sicohuaꞌipi jaiye coꞌamaña pacohuaꞌi po̱nëhuë, i̱o yë doꞌire pa̱ipi coa hueroseꞌepi coa curiquë nejoñere i̱majë.”
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Ja̱ maca asahuë, maꞌtëmopi yëꞌoseꞌe ñeje pi̱siquëna:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 I̱o tayo yoꞌoyepi maꞌtëmore pana ti̱mëseꞌerepa paꞌiji. Ja̱ coꞌaye yoꞌoyere Maijaꞌquë hua̱nëyemaꞌë ñaquë paꞌiji.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 I̱o yecohuaꞌire i̱siseꞌe jaꞌye i̱oteje̱ i̱sijë̱ꞌë. Pa̱ire i̱o yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye coꞌye i̱ona i̱sijë̱ꞌë. I̱siquë teꞌore se co̱jëꞌë. I̱o yecohuaꞌire o̱cuasiꞌi caco co̱ꞌmeseꞌeje̱ paꞌye cuiꞌne yecore se co̱ꞌme co̱jëꞌë, i̱o u̱cuja̱ꞌcore, ai dacorepa paꞌija̱ꞌcore.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Ëjaore paꞌë caco sihuaco yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye aꞌsi ju̱ꞌiñere, cuiꞌne ai yoꞌoyere i̱sijë̱ꞌë. Ja̱o cato i̱o joyopi cuasaco ñuꞌico pa̱i ëjaorepa ñuꞌiñeje̱ ñuꞌiñë, iye macare, huaꞌjeo peoyë, ai yoꞌoye pa̱jaꞌcoaꞌë caco.
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Ja̱je caco ñuꞌicore teꞌe muꞌsepi i̱o ai yoꞌoye ti̱ꞌajaꞌcoa, ju̱ꞌiñe, ai yoꞌoco oiye, cuiꞌne a̱o ëa ju̱ꞌiñe, cuiꞌne toana ëo je̱o cua̱ñojaꞌcoa. Ja̱je nejo cua̱ñojaꞌcoa, Ëjaërepa Maijaꞌquë tutu quëꞌire papi nejoquëna.”
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Iye yeja pa̱i ëjaohuaꞌipi i̱ote yoꞌojë i̱ote yëjë paꞌisicohuaꞌipi ai cuasajë oija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, i̱opi uco pico mëiona, ñajë.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 I̱ote siꞌseyere ñajë caꞌrajë soꞌona pëa nëcani ja̱ropi caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Siꞌa yeja cuꞌijë coꞌamaña i̱sicohuaꞌipi i̱ote ai cuasajë coꞌa ju̱ꞌijë oija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, i̱ohuaꞌi jaiye coꞌamaña dajëna, huerocopi peocona.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Iye pajiꞌi, i̱ohuaꞌi paseꞌe: oro, pojaꞌi curi, ai deꞌo quë̱na ca̱, perlas hueꞌyosi pë̱a, ai deꞌo nea majaꞌi ca̱ña, cuiꞌne majaꞌi ca̱ña, huëo së̱ so̱quë neseꞌe, jai cu̱jipi deꞌhuaseꞌe, deꞌo so̱quëpi neseꞌe, së̱ꞌño ma ja̱ꞌñe broncepi neseꞌe, jëa quë̱napi neseꞌe, jëa quë̱na marmol hueꞌyosi quë̱na neseꞌe,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Canela, huëo së̱ maꞌña: incienso, mirra, cuiꞌne jaiye maꞌña, cuiyaꞌi oꞌsa co̱no, huiꞌyape, deꞌo toaseꞌe pan ne ja̱ꞌñe, trigo, hue̱quëohuaꞌire, yëi ñamare, caballore, caballo quërëye, joꞌyaohuaꞌire pa̱ire huerocohuaꞌije̱ peohuë.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Ja̱ maca jai daripëre caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, ñeje:
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Ja̱ jai daripëna coꞌamañare i̱sijë jaiye curiquë nesicohuaꞌipi, i̱o siꞌse cua̱ñoñere caꞌrajë soꞌopi ñajë ai cuasajë coꞌa ju̱ꞌijë oija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Oijë caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Ja̱je paꞌisicotaꞌa coa nëhui tëcahuë maca jai coꞌamaña peo hue̱ꞌña ne huesëpi.”
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 jai daripë uco pico mëiñere ñajë cuihuë:
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Ja̱je cajë ai cuasajë coꞌa ju̱ꞌijë oijë i̱ohuaꞌi si̱opë̱ana yeja paꞌi neꞌñapi nehuë. Ja̱je yoꞌojë oijë cuihuë:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Maꞌtëmo acohuaꞌi cato ai sihuajë̱ꞌë, jai daripë peo doꞌire. Sihuajë̱ꞌë, Maijaꞌquë tse̱cohuaꞌi, Maijaꞌquë jëjo daocohuaꞌi, cuiꞌne Maijaꞌquë caye quëacaicohuaꞌi. Maijaꞌquë ja̱ote nejoni mësarute coꞌaye yoꞌosi doꞌire nuñerepa sa̱iquë yoꞌopi.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Ja̱ maca hui̱ñaë ai tutu quëꞌipi quë̱naore toacoje̱ paꞌioni i̱ni mëñe mëani jai tsiayana je̱o dëoquë capi:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Ti̱jupë ta̱ꞌtëpe̱, pi̱ꞌcohuë̱a, cuiꞌne duruhuë̱a mëꞌë maꞌañapi pi̱siquëna, asa co̱ñe pa̱jaꞌcohuaꞌi aꞌë. Coꞌamaña necohuaꞌije̱ peoja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, mëꞌëre. Jai toꞌohuë toaye pi̱siyeje̱ asa co̱ñe pa̱jaꞌcohuaꞌi aꞌë.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Toa tsë̱ꞌipë miañeje peoja̱ꞌcoa, mëꞌëre. Cuiꞌne huejajëna, pa̱i tsiꞌsi hue̱ꞌñapi pi̱siyeje̱ peoja̱ꞌcoa, mëꞌë coꞌamaña iye yeja jerepa paꞌiohuaꞌi paꞌisicohuaꞌitaꞌare, cuiꞌne mëꞌëje iye yeja pa̱ire mëꞌë dahuë yoꞌoyepi coa cosoco nesicotaꞌare.”
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Ja̱ jai daripëre pajiꞌi, Maijaꞌquë caye asajë quëacaicohuaꞌi tsie, Maijaꞌquë tse̱cohuaꞌi tsie, cuiꞌne siꞌaohuaꞌi iye yeja paꞌicohuaꞌire huani je̱osicohuaꞌi tsie.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.