Apocalipse 18
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARIB
1 Ja̱ jeteyoꞌje ñahuë, yequë hui̱ñaëre maꞌtëmopi cajequëna, ai cua̱ñe tutu quëꞌire papi. Cajequëna, i̱ miañepi yejana miañerepa juꞌapi.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Ja̱ëpi ai tutu cuipi, ñeje:
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 Siꞌa yejaña paꞌicohuaꞌi i̱o coꞌaye yëyena u̱cu cuepe huesëhuë. Iye yeja pa̱i ëjaohuaꞌipi i̱oni yoꞌojë paëꞌë. Cuiꞌne iye yeja coꞌamaña i̱sicohuaꞌipi jaiye coꞌamaña pacohuaꞌi po̱nëhuë, i̱o yë doꞌire pa̱ipi coa hueroseꞌepi coa curiquë nejoñere i̱majë.”
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Ja̱ maca asahuë, maꞌtëmopi yëꞌoseꞌe ñeje pi̱siquëna:
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 I̱o tayo yoꞌoyepi maꞌtëmore pana ti̱mëseꞌerepa paꞌiji. Ja̱ coꞌaye yoꞌoyere Maijaꞌquë hua̱nëyemaꞌë ñaquë paꞌiji.
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 I̱o yecohuaꞌire i̱siseꞌe jaꞌye i̱oteje̱ i̱sijë̱ꞌë. Pa̱ire i̱o yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye coꞌye i̱ona i̱sijë̱ꞌë. I̱siquë teꞌore se co̱jëꞌë. I̱o yecohuaꞌire o̱cuasiꞌi caco co̱ꞌmeseꞌeje̱ paꞌye cuiꞌne yecore se co̱ꞌme co̱jëꞌë, i̱o u̱cuja̱ꞌcore, ai dacorepa paꞌija̱ꞌcore.
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 Ëjaore paꞌë caco sihuaco yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye aꞌsi ju̱ꞌiñere, cuiꞌne ai yoꞌoyere i̱sijë̱ꞌë. Ja̱o cato i̱o joyopi cuasaco ñuꞌico pa̱i ëjaorepa ñuꞌiñeje̱ ñuꞌiñë, iye macare, huaꞌjeo peoyë, ai yoꞌoye pa̱jaꞌcoaꞌë caco.
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 Ja̱je caco ñuꞌicore teꞌe muꞌsepi i̱o ai yoꞌoye ti̱ꞌajaꞌcoa, ju̱ꞌiñe, ai yoꞌoco oiye, cuiꞌne a̱o ëa ju̱ꞌiñe, cuiꞌne toana ëo je̱o cua̱ñojaꞌcoa. Ja̱je nejo cua̱ñojaꞌcoa, Ëjaërepa Maijaꞌquë tutu quëꞌire papi nejoquëna.”
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Iye yeja pa̱i ëjaohuaꞌipi i̱ote yoꞌojë i̱ote yëjë paꞌisicohuaꞌipi ai cuasajë oija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, i̱opi uco pico mëiona, ñajë.
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 I̱ote siꞌseyere ñajë caꞌrajë soꞌona pëa nëcani ja̱ropi caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë:
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 Siꞌa yeja cuꞌijë coꞌamaña i̱sicohuaꞌipi i̱ote ai cuasajë coꞌa ju̱ꞌijë oija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, i̱ohuaꞌi jaiye coꞌamaña dajëna, huerocopi peocona.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 Iye pajiꞌi, i̱ohuaꞌi paseꞌe: oro, pojaꞌi curi, ai deꞌo quë̱na ca̱, perlas hueꞌyosi pë̱a, ai deꞌo nea majaꞌi ca̱ña, cuiꞌne majaꞌi ca̱ña, huëo së̱ so̱quë neseꞌe, jai cu̱jipi deꞌhuaseꞌe, deꞌo so̱quëpi neseꞌe, së̱ꞌño ma ja̱ꞌñe broncepi neseꞌe, jëa quë̱napi neseꞌe, jëa quë̱na marmol hueꞌyosi quë̱na neseꞌe,
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Canela, huëo së̱ maꞌña: incienso, mirra, cuiꞌne jaiye maꞌña, cuiyaꞌi oꞌsa co̱no, huiꞌyape, deꞌo toaseꞌe pan ne ja̱ꞌñe, trigo, hue̱quëohuaꞌire, yëi ñamare, caballore, caballo quërëye, joꞌyaohuaꞌire pa̱ire huerocohuaꞌije̱ peohuë.
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 Ja̱ maca jai daripëre caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, ñeje:
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 Ja̱ jai daripëna coꞌamañare i̱sijë jaiye curiquë nesicohuaꞌipi, i̱o siꞌse cua̱ñoñere caꞌrajë soꞌopi ñajë ai cuasajë coꞌa ju̱ꞌijë oija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 Oijë caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë:
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Ja̱je paꞌisicotaꞌa coa nëhui tëcahuë maca jai coꞌamaña peo hue̱ꞌña ne huesëpi.”
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 jai daripë uco pico mëiñere ñajë cuihuë:
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Ja̱je cajë ai cuasajë coꞌa ju̱ꞌijë oijë i̱ohuaꞌi si̱opë̱ana yeja paꞌi neꞌñapi nehuë. Ja̱je yoꞌojë oijë cuihuë:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 Maꞌtëmo acohuaꞌi cato ai sihuajë̱ꞌë, jai daripë peo doꞌire. Sihuajë̱ꞌë, Maijaꞌquë tse̱cohuaꞌi, Maijaꞌquë jëjo daocohuaꞌi, cuiꞌne Maijaꞌquë caye quëacaicohuaꞌi. Maijaꞌquë ja̱ote nejoni mësarute coꞌaye yoꞌosi doꞌire nuñerepa sa̱iquë yoꞌopi.
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 Ja̱ maca hui̱ñaë ai tutu quëꞌipi quë̱naore toacoje̱ paꞌioni i̱ni mëñe mëani jai tsiayana je̱o dëoquë capi:
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Ti̱jupë ta̱ꞌtëpe̱, pi̱ꞌcohuë̱a, cuiꞌne duruhuë̱a mëꞌë maꞌañapi pi̱siquëna, asa co̱ñe pa̱jaꞌcohuaꞌi aꞌë. Coꞌamaña necohuaꞌije̱ peoja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, mëꞌëre. Jai toꞌohuë toaye pi̱siyeje̱ asa co̱ñe pa̱jaꞌcohuaꞌi aꞌë.
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 Toa tsë̱ꞌipë miañeje peoja̱ꞌcoa, mëꞌëre. Cuiꞌne huejajëna, pa̱i tsiꞌsi hue̱ꞌñapi pi̱siyeje̱ peoja̱ꞌcoa, mëꞌë coꞌamaña iye yeja jerepa paꞌiohuaꞌi paꞌisicohuaꞌitaꞌare, cuiꞌne mëꞌëje iye yeja pa̱ire mëꞌë dahuë yoꞌoyepi coa cosoco nesicotaꞌare.”
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Ja̱ jai daripëre pajiꞌi, Maijaꞌquë caye asajë quëacaicohuaꞌi tsie, Maijaꞌquë tse̱cohuaꞌi tsie, cuiꞌne siꞌaohuaꞌi iye yeja paꞌicohuaꞌire huani je̱osicohuaꞌi tsie.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.