2 Coríntios 7
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs VC
1 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë doꞌijë maña iye aꞌë, maire ca nëoseꞌe mai paye. Ja̱je paꞌina, deꞌocohuaꞌirepa pañuꞌu, siꞌaye ca̱pë, cuiꞌne joyo siꞌsi neñere yoꞌomaꞌpë. Ja̱ paꞌiyere cajë Maijaꞌquëni caꞌrajë siꞌaye mai paꞌiye i̱na i̱si saoni pañuꞌu.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 ¡Deꞌoji. Ja̱je paꞌito yëquëre sihuajë tsiojë̱ꞌë! Teꞌireje̱ yëquë coꞌa deꞌhuamaꞌcohuaꞌi aꞌë. Teꞌireje̱ yëquë care payeje̱ cajë cosomaꞌcohuaꞌi aꞌë.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ja̱je cani, mësaruni nuñe yoꞌomaꞌcohuaꞌi aꞌë caquë camaꞌë paꞌiyë. Ja̱je paꞌina, tsoe mësarute cahuë. Mësarute yëquë joñoare papi oijë paꞌiyë, yëquë huajëcohuaꞌipi paꞌijëna, cuiꞌne ju̱ꞌitoje̱.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Ja̱je paꞌina, yëꞌë mësaru deꞌoyerepa sehuoja̱jë cuasaquë siꞌaye yëꞌë cuasayere caye payë. Cuiꞌne mësaru doꞌire ai sihuayeje̱ payë. Ja̱je paꞌina, siꞌaye ai yoꞌo jopopi ai sihua joyo payë, mësaru doꞌipi.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Yëquë Macedonia ti̱ꞌasi macapi ti huajëmaꞌpë paëꞌë, aꞌri mañaje. Siꞌa hue̱ꞌña ai yoꞌoyeseꞌe ti̱ꞌahuë, yëquë quë̱no macapi sa̱ñope yoꞌoyeseꞌe pajiꞌi. Ja̱je yoꞌoye paꞌina, yëquë joñoapi quëquë huesësicohuaꞌi paëꞌë.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Maijaꞌquë coꞌa ju̱ꞌicohuaꞌire yëhuo huasoquëpi yëquëreje̱ cuiꞌne yoꞌoquëna, sihua ëaye nepi, Tito daiyepi.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ja̱je paꞌina, i̱ daisi mañaseꞌe sihua ëaye neñe pa̱pi, mësaru sihua ëaye i̱te yoꞌoseꞌe quëaquë, cuiꞌne mësaru yëquëre ña ëa ju̱ꞌiñeje quëaquë, cuiꞌne mësaru oijë paꞌiye se quëaquë, cuiꞌne yëꞌëre ai cuasajë coꞌa ju̱ꞌiñe quëaquë yoꞌopi. Ja̱je quëaquëna, siꞌaye iyepi yëꞌëre ai sihua ëaye nëjiꞌi.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Yëꞌë toyasicopi mësarute ne oesico paꞌitoje̱, i̱tire cuasaquë oimaꞌë paꞌiyë. Ja̱ꞌnë cato oëꞌë, yëꞌë toyasicopi mësarute aꞌri tëcahuë ne oecona, ñaquë. Ja̱je oisiquëje̱ yure cato sihuayë.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Sihuamaꞌë paꞌiyë, mësarute ne oesi doꞌire, yëꞌë cato sihuayë, ja̱ oiyepi mësaru yoꞌoye je̱oni Maijaꞌquëna po̱nëñe necaisi doꞌire. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëpi sihuaquë ñapi, mësaru oijë quëcojë yoꞌoye. Ja̱je paꞌina, yëquë toyaseꞌepi mësarute coꞌaye nemaꞌpë paëꞌë.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Ja̱je paꞌina, joyo oiye cato ti̱ñe paꞌiye po̱nëñena cuiꞌne huasosicohuaꞌi paꞌiyena saye aꞌë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare iye yeja pa̱i yoꞌojë oiye cato, ju̱ꞌiñena saye aꞌë.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Ja̱je paꞌina, ñajëꞌë, yure Maijaꞌquë yëyeje̱ paꞌye yoꞌojë oiseꞌepi etaseꞌere. Iye aꞌë, i̱ti etaseꞌe: Esa coꞌayere ne deꞌhua ëaye nëiñe, mësaru aquë coꞌayere yoꞌosi doꞌire huajëyaꞌye nëiñe, coꞌaye sa̱ñope camaꞌcohuaꞌitaꞌare huajëyaꞌye nëiñe, coꞌayere yoꞌosiquëpi po̱nëjaquë cajë ai yoꞌoye nëiñe, coꞌaye yoꞌoquëre siꞌseye paꞌiji cuasaye nëiñe, mësarupi, siꞌayere deꞌoyerepa yoꞌohuë, nuñerepa yoꞌocohuaꞌipi.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Ja̱je paꞌina, yëꞌë ja̱ toya jaꞌhua toya maca i̱ti coꞌaye yoꞌoquëni pa̱nitaꞌa i̱ti coꞌaye yoꞌo cua̱ñoquëni caquë toyaye pa̱huë. Coa ai jerepa yëꞌë cato mësaru yëquëre coꞌa ju̱ꞌijë paꞌiyepi, Maijaꞌquë ña hue̱ꞌñana ñañe paꞌija̱jë caquë toyahuë.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ja̱ cato yëquëre ne yëꞌhuaye paꞌiji.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Ja̱je paꞌina, mësaru ai deꞌocohuaꞌi aꞌë caquë Titore tsoe quëahuë. Titopi yëꞌë mësaru ayere quëaseꞌe nuñere paꞌë caquë asa ti̱ꞌapi, mësaru deꞌoye paꞌijë paꞌiyere ñaquë. Asa ti̱ꞌaquëna, coꞌa ju̱ꞌiñe peoyë, mësaru ayere cato yoꞌomaꞌ doꞌire. Siꞌaye mësarute yëquë quëaseꞌe cato nuñerepa quëaseꞌe aꞌë, cuiꞌneje Titopi nuñere paꞌë caquë asa ti̱ꞌapi, yëquë quëaseꞌe.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ja̱je paꞌina, yuretaꞌa i̱je mësarute ai jerepa yëji, siꞌaohuaꞌi mësaru i̱te deꞌoye dahuëre ñajë pëpani pajë, i̱ caye siꞌaye deꞌoye sehuojë yoꞌocaiseꞌere cuasaquë.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 ¡Ja̱je paꞌina, yëꞌë mësarute ai sihuayë, deꞌoyerepa yoꞌoja̱cohuaꞌi aꞌë caquë!
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.