2 Coríntios 12
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs VC
1 Doꞌi peoye aꞌë, coꞌye deꞌoyerepa yoꞌoquë aꞌë cajë sihuaye. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare mësarute quëaye yëyë, yëꞌëre Ëjaë huëo ca̱ni ñañeje paꞌye cuiꞌne yequë muꞌseña paꞌi ja̱ꞌñere i̱ñoseꞌe.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Paꞌiji, catorce o̱metëca teꞌire Cristo sehuoquëre maꞌtëmona, toaso̱ pëpë acona saseꞌe. Iye yoꞌoseꞌere asaquë aꞌë, yëꞌë. Siꞌa ca̱pë sa cua̱ñosiquë paꞌini, pa̱nitaꞌa joyoseꞌe sa cua̱ñosiquë paꞌini huesëyë. Ja̱ cato Maijaꞌquëseꞌe asaji.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare asayë yëꞌë cato, ja̱ëte siꞌa ca̱pë quëꞌire, pa̱nitaꞌa joyoseꞌe sasiquë paꞌini huesëyë. Coa Maijaꞌquëseꞌe asaji.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 I̱te cato Maijaꞌquë tsiona sapi. Saëna, ja̱rona asapi, ti pa̱i asani i̱ caseꞌeje̱ paꞌye ca ti̱ꞌañe peoyere pare.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Yëꞌë ja̱ëje paꞌire pani, jerepa paꞌi api caquë sihuacati̱ꞌñe paꞌi aꞌë. Yëꞌëja̱ꞌa coꞌye jerepa paꞌi aꞌë caquë sihuayetaꞌa pa̱siꞌi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare sihuasiꞌi yëꞌë ne ti̱ꞌa maꞌñere.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare, yëꞌëpi jerepa paꞌi aꞌë caquë pani, coa cuepequë caye pa̱ꞌñe paꞌi aꞌë, ja̱re nuñerepa caja̱quë paꞌi doꞌire. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare iyere yëyë, yecohuaꞌipi yëꞌëre jerepa paꞌi api cuasamaꞌcohuaꞌipi, i̱ohuaꞌi yëꞌë yëhuoseꞌere asayepi cuiꞌne yëꞌë paꞌiyere ñañepi cue̱cuejë.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Jaiye i̱ñoseꞌere paquëtaꞌa paꞌina, yëꞌëpi jerepa paꞌi aꞌë cuasamaꞌquëni caquë, yëꞌëre jo̱sa yoꞌoja̱ꞌcore huati ëjaë huaꞌjo ñacaje̱ paꞌiopi yëꞌë ca̱pëna ai yoꞌoyere miuje paꞌiore ne nëopi.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Ja̱je neina, ai yoꞌoquë toaso̱ñe mai Ëjaëre, ja̱ ai yoꞌoye nejocaijë̱ꞌë caquë se̱iꞌë.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Se̱ina, i̱pi capi: “Yëꞌë mëꞌëre oiyepi tsoe deꞌoji, yëꞌë tuture tutu peocohuaꞌija̱ꞌa deꞌoyerepa i̱ñoñe paꞌiji” capi. Ja̱je paꞌina, sihuayë, yëꞌë tutu peoyeja̱ꞌa Cristo tuture i̱ñoñe pa doꞌire.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Ja̱je paꞌina, sihuayë, tutu peoyere, pë̱poyere, coꞌamaña carayere, huani je̱oñuꞌu cajë yoꞌoyere, cuiꞌne Cristo doꞌire necai ai yoꞌoyere. Ja̱je paꞌina, yëꞌëpi tutu peoquë paꞌi maca, ja̱ maca jerepa tutu quëꞌi paꞌiyë.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Mësarupi cacaimaꞌ doꞌire, cuepei cayeje̱ cahuë, mësarute. Mësarupi yëꞌëre deꞌoquë api cacaiye paꞌiji, pa̱ni yëꞌëja̱ꞌa coꞌye. Yëꞌë mësarute yeꞌyacohuaꞌi huëꞌehuëre paꞌiye pa̱ñë, ¡doꞌi peoquë maca paꞌinije!
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Ja̱je paꞌitaꞌa, yequë muꞌse paꞌi ja̱ꞌñe i̱ñoñepi, pa̱i yoꞌo ti̱ꞌa maꞌñe yoꞌoyepi, jaiye deꞌo coꞌamaña mësaru ja̱ꞌre paꞌi dahuëre quëcoquë yoꞌo i̱ñoseꞌepi, ja̱pi i̱ñohuë, Jesús jëjo daoquërepa yëꞌë paꞌiye.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yequë huë̱ꞌña sehuosicohuaꞌipi jerepa deꞌoyerepa necaiseꞌe payë cuasayë. Mësaru coa mësarute necaiye tayo yoꞌoseꞌe paꞌito iyeseꞌe aꞌë: Yëꞌë caraseꞌe mësarute se̱maꞌë paëꞌë. Ja̱ tayo yoꞌoyere ai cuasamaꞌpë sa̱i to̱caiyeje̱ paꞌye deꞌoye cuasajë oni yejejë̱ꞌë, yëꞌëre.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Mësarute toaso̱ñe acore doꞌi sai ja̱ꞌñere yure ne deꞌhuaquë paꞌiyë. Yureje̱ mësarute dëquëyeje̱ paꞌye yoꞌomaꞌë paꞌija̱ꞌquë aꞌë. Mësaru curire pasiꞌi caquë yoꞌomaꞌë paꞌiyë. Yëꞌë cato mësaruni caquë yoꞌoyë. Ja̱je paꞌina, pëca jaꞌquëohuaꞌipi mamajëre i̱sija̱ꞌa curiquë tsiꞌsocohuaꞌi aꞌë, pa̱ni mamajëpi pëca jaꞌquëohuaꞌire i̱si ja̱ꞌñere tsiꞌsoye.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ja̱je paꞌina, yëꞌëpi mësarute ai oina, mësarupi yëꞌëre aꞌri maña oitoje̱, yëꞌë deꞌoye cuasa doꞌipi siꞌaye yëꞌë curi paye sa̱i saosiꞌi, cuiꞌne yëꞌë tutu mañaje ne saosiꞌi caquë sihuaquë yoꞌoyë, mësaru joñoa deꞌoye paꞌiyere caquë.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Nuñerepa cayë, yëꞌë mësarute dëquëye yoꞌomaꞌë paëꞌë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yecohuaꞌi mësaru acohuaꞌipi cayë, yequëre coa i̱ ta̱ꞌñe cosoyepi yoꞌoquë se̱ꞌqueoje̱ paꞌiona, eo nëopi.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ¿Yëꞌë mësaru ñato, yëꞌë yëyere cosoquë nesiꞌi caquë ja̱ohuaꞌire jëjo saore?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Titore doꞌi mësarute sani ñajaquë caquë se̱ni cuiꞌne i̱ ja̱ꞌre co̱ni yequëre Maijaꞌquë doꞌiquëre jëjo saohuë, ¿jëjo saosiquëpi Tito sani mësarute i̱ yëyere nesiꞌi caquë cosoquë yoꞌou? ¿Yëquëre teꞌe joyopi cuiꞌne nëiñe i̱siquëna, cayaohuaꞌi siꞌa yëꞌquë macarepa yoꞌomaꞌpë pate, mësaru ñato?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Yeque mësaru caꞌraꞌñe paꞌiohuaꞌi aꞌë tayo yoꞌoseꞌere, yëquë i̱ti ñasicohuaꞌi ña hue̱ꞌñana ca deꞌhuañuꞌu cajë cayë. Ja̱je cajë caye pa̱ñë, yëquë cato Maijaꞌquë ña hue̱ꞌñana cayë, Cristo acohuaꞌi sëte. Ja̱je paꞌina, siꞌaye yëquë caye cato, mësaru Maijaꞌquë doꞌijë joyo paꞌiye jerepa ñese mëi ja̱ꞌñere co̱cañuꞌu cajë caye aꞌë.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare caꞌrayë, mësarute ñasiꞌi caquë sani ti̱ñe paꞌijëna, ña quëquëyere cuiꞌne mësarupi yëꞌëreje̱ ti̱ñe paꞌina, ñañere. Caꞌrayë, teꞌe cuasaye peoquëna, pë̱tiseꞌe, teꞌi payeseꞌe, coꞌa cocaseꞌe, yecohuaꞌire cueꞌcueyeseꞌe, jerepa paꞌi aꞌë cuasayeseꞌe, cuiꞌne coa coꞌa tiyapë paꞌiyeseꞌe paꞌimaꞌquëni caquë.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ja̱je paꞌina, cuiꞌne ti̱jupë doꞌi ñasiꞌi caquë saquëna, yëꞌë Diusupi huajëyaꞌye nëiñe nemaꞌquëni mësaru yoꞌoyere ñaquëna, caquë caꞌrayë. Ja̱ maca mësaru tsoe hue̱ꞌña acohuaꞌipi tayojëtaꞌa ti je̱omaꞌpë, jai pa̱i siꞌsi yoꞌojë coa nomiohuaꞌire cuiꞌne ë̱mëohuaꞌire yoꞌojë paꞌiyere, cuiꞌne ja̱ꞌnë yoꞌojë sëo measeꞌere je̱omaꞌpë paꞌiyere, i̱ño oemaꞌquëni caquë caꞌrayë.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.