Marcos 5
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs BKJ
1 Gerasa kani Galilea bukoba nau reufine honole, nebeinye Yesus na moisa orowate yo bele na kai ainyoke.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Nebei anuwaunge ro mbai alo yae aungeboke. Maeinyoke Yesus kai eisa akowoke bele nda ro Yesusle hubainyeikondere ruka buluna bulei anuwaufa meke.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Nda ro ruka buluna bulei einye nekeweke, nauwa elaekei sele kowolene, rantai yae ikilenainyekondere na hului ban.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Roko helen oro me rantai yae ikileikoyainyele, nebeibe mere ikileikoyainye rantai hekeleikoyole orore ikileikoyainye besi insekoyole. Nebeinye ikilenainyekondere kabaeinyeke.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Na yane baei reniai rai bulei nolone bele elune bele ele mele koweke, ele kali mo kaeneweke, ruka yomo yae nauwa roroweke.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Yesus melere nahaufa erekeungene, habeleimeyele na bene ruke oro selen-selen roroukoke.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Yesus nare hineunge, “Wa ro nde?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Na hebaen sele nebei walobo Yesusre riyeunge nda anuwaufa nare ehukei eijae.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Elu yaeyae nebei anuwaufa na nobe obo riya kaban mbai eramanne baete anate.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Nda role uwa einya walobo yae Yesusre riyainye, “Maere weime ndi obo bokore ema! Waeimehi naei uwa eise yae emambon!”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Walobo yoni-yoni yae riwainyele are Yesus ehe koumikone, nda role uwara aibaleke obo holona kowate uwane ayeuboke. Obo 2.000 hului kowate kani yaeyaera habelewate, yun mae bune mo rorowate owate, nanemene bune anewate herewate.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Nda mekai yeubokere obo kayaare hebewate yo yae Gerasa kani yo kelaeunga honatere huwaimi. Nebeinye ro miyae na yora yora balaimeke, yeuboke rambunde na ijoko yae erenaibondere hokoumeke.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Yesusre bokore nda yo mekate bae, na bere alo yae aungeboke ro na malo foi hireukoke uwa osaeuboke nekewole erewainyene, nanemene buhae hele hokowoumi.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Yesus nda ro nauwa walobo holonare hukeumihike a bele obo bune anewate herewate a bele na ijoko yae erewate yo yae ro miyae hokoumekere huwaimi.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Nebeinye nda kanina nekate yo yae Yesusre na hebaen-sebaen riwainye nebei anuwaufa kennehinde a hire ende.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Walobo na uwanare hukeungehike ro, kainye hauwate hee Yesusre na hebaen-sebaen riwounge nare hakommibondere ehe konnekonde.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Nebei riwolere Yesus ehe okoikoi. Nda a yae weunge, “Waei imae obere waei yo yande yae eye, Allah ware mokoubokete are nane merau ware yanekoi yase yae ei aubokete are huweumiyende.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Nda ro eke Dekapolis kanina yo me bee honatene, Yesus naei uware onomi ikeungele abe huwoumi. Borowate yo nanemene fa yae bowate.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yesus naei bukaiboke bukoba waise reufire okate. Nebei buhaeinye ro miyae helen hokoumeke, ele yae naeinyeboke.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Nebei yona Allahre ei mom-mom imae naei yun holona mbai na ro Yairus. Yesusre erekeungene bae na bene ane ruke.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Yesusre na hebaen-sebaen riyeunge, “Ra maengke buloone hereinyen-hereinyen eke kole. Herende belene, mei, raei imaere ale mere mo rameungehinde onomi yeungele.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Yairus naei imaere Yesus hakoungeboke ewote.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Nebei ewate nolone maengke mbai ha yae rileweke ralo yakama me bee oro hi nen bee bele yeuboke.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Roko helen dokter hiwa bokore onomire inyainyele naeise oroweke nebeibe na hului ban. Beko helen hubawounge nauwa bekore mo beweke. Na roi dokterre iwoumine baeungehoke.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Yesus yae ro miyae helen onomi yeumiyeke are nda maengke borouboke. Ro miyae helen nolora kikaweke Yesus na moisa euwaneufoke na malobe kataungehike.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Nebei mekai mokouboke rabuhine ban naei u benera elele, “Na malora mo katarensinde foi isebonde lonbe.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Yesus na malora kataungehike hee yae ha rileweke na hibi heunguke nebeisa nauwa onomi hubaungehike.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Nda maengke me kataungehike hee Yesus nauwa eisa onomire yeumi elae eukuke hubawounge. Nebeinya ro miyae helen hebatere weke ereumikoke mo hineumi, “Ra malo nde yae me kataungehike?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Na moisa orowate yo yae Yesusre wainye, “Eramae, ro miyae wa bokone ekinye mekinye kinyate lonbe, nde yae wa malo kataungehike ane hinamae?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Nda a wainyere oboroi, Yesus ijoko reufire reufire erele na malore kataungehike kiyaere baeunge.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Nda maengke naei uware yeuboke naeisaeinye, oro me oinyeu wae hineuboke. Mokouboke rambun nanemene Yesusle bene oro selen-selen roroukoke wa huweunge.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Nebei a wanen huweungekokene Yesus nda maengkere weunge, “Waei hila rabo yae onomi ikete. Na foi mo eye, era buloo ban mae!”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Yesus nda maengkere ane weunge hee yae, Yairusle imaera kayaa ukaimile Yairusre a weise mekate yo yae wainye, “Wa maengke hereke ya! Guru rahe londe wabeungehinde ebere?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Yairusre wainye are Yesus oboroi sele hebele. Euweke Yairusre weunge, “Buhae ohokoijae, Raei elele are hila rabo mo halei!”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yairusle imaere enatere, hokolo name Petrus, Yakobus, Yohanes (Yakobus naka baeke) Yesus ehe koumikoke hakonainyekondere. Hiwa yore a hun raumihike nekewate.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Yairus naei imaene ekate Yesus erewole rime yo, holo yae wowo, aku nau bumana hele kiteuboke. Rime kali a yan bu yan kaenate.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Yesus eweufike rimere rimate yore weumi, “Rahene nda mekai ton aku nau wae rime yae felaufake rimaube? Nda fa eherei, ijongku lonbe honole!”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Nebeibe nda yo Yesusre re yae harainye. Nebeinye nanemene hukeumihike. Hokolo name bele, nenake naeko bele, Yesus yae ukeumi nangkele nda fa honole yowaise ayeuboke.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Yairus na maengke hereke honolere Yesus na mera ikeleungeboke, Aram afaeu wae weunge, “Talita kumi” na mekai, “Maengke fa, Reyae ware wawale, ‘Ainyu!’ ”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nda maengke na ralo yakama me bee oro hi nen bee bele. Yesus annundere ukeunge heera aunguke ele melene kowole, erewainye yo nanemene fa yae bowate.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Hiwa yore nda maengkere Yesus waleungeboke abe hungaimiyende belene, a elaekei sele yae Yesus a hun kolowoumi. Nebeisa weumi nda maengke eraman yenne aneuko.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.