Atos 9
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NAA
1 Nebei hee Saulus kena rokeunge Yesusre hakainyekoke ro miyaere honde hayendere u huku-huku kowoumi. Yerusalem yona imam kabanbe bokore eke,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Damsyik yona Yahudi naei ei mom-mom imae naei yun-junde yemmile homo riyeungehike. Nebei homone a wemmile naei yona Yesusre hakainyekoke ro miyae hiwa Saulus hubainyaikondena, neyae ikilengkonde, Yerusalemde yawemmile enatere.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Damsyik yore nobewounge bele, yakura hehe Saulusre naeungekoke.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Saulus ane ruke bele, borole a mbai nare weunge, “Saulus, Saulus! Rahe aerene Rare weitasi koimeyarae?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Saulus yae hineunge, “Tuhan, Weyae wende?”
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Mana ainyu Damsyik yore eyeisi. Weyae mokoubonde rambun nebei yone ungayekote.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Saulus naei homo mbainye mate yo onei-onei onewate. A bae boratebe, nebeibe ro miyae mbai sambai ijokore ereiboi.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Saulus aunguke na ijoko keleukoke, nebeibe na ijoko rambun mbai sambai ereiboinye Damsyik yore me yae ikilainyekoke ewate.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ya name ijoko erei mo meungekeukoke, nane merau raman bu anei mo meungekeukoke.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Damsyik yone Yesusre hakainyekoke na ro mbai na ro Ananias. Na ijoko raneungeboke erewole yae, Ananiasre Tuhan mae meke weunge, “Ananias!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Tuhan mae weunge, “Nda hee yae na hibi kulun wele Yudasle imae nibi mbai na ro ‘ijen foijen selene hebelere’ eye. Ro mbai Tarsus yona na ro Saulus nebei ijende eumihineukonde. Nebei ro namman Rare ebeline boimeyeufe.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Saulus na ijoko raneungeboke yae erele ro mbai na ro Ananias, meke na me na u randa koloungekoke benen na ijoko kelengkonde erendere.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananias yae benen weunge, “Tuhan, reyae borale nda ro Waei eleubokae wekaemae ro miyaere beko nekai sele Yerusalem yona mokoimeyeumi.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Mana ndana meke. Imam yun-jun mae homo ikainyele ndare meke Ware eise moloyayete ro miyaere ikilendere.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Nebeibe Tuhan mae Ananiasre weunge, “Eyeise mo eye! Reyae nare eleubokale Raei burelen boi-boise orondere. Ro miyae kani hi kela hina Yahudi ban yo belere naei ondofolo-ondofolo belere Israel ro miyae belere Raei are huwemmiyendere.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Reyae erengkelembonde Raei Ro aerene neyae beko helen hubannekonde.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Na hibi Ananias eke nebei imaere eke eweufike na mere mo Saulusle ranne koloungekoke weunge, “Aka baeke Saulus, Tuhan Yesus ndare mewoyae nibi nolone erekanae Kiyae yae ukeufe waei bokore mekale. Wa ijoko keleukonde erelere nane merau Allahle Roh ware ei aneibote.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ane uwounge hee Saulus na ijokora ka ningkei wanen mae kulauboke ruke. Na hibi na ijoko yoloungekoke erewole. Neyae aunguke mo, bu koungeboke.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Nebeisa raman aneukoke wa, na u elae rouke.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Nebeisa Saulus na hibi ei mom-mom imaene eyeisiyele huweumi Yesus na hele Allahle Kelu.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Ro miyae nemene Saulus nebei a wanen elewolene fa yae bowate. Nenaeijae elate, “Nda ro mbai Yesusre eise moloyainye ro miyae Yerusalemna yore bekore mokowoumi kiyae. Naendae wanen, ndare meke Yesusre hakainyekoke ro miyaere ikilende imam yun-jun bokore yobonde enatere?”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Saulus nebei ro miyaere kelewoumi Yesus na hele Wali Ondofolo. Nebei a faeu elewole ro miyaere kena hauwoumine, Damsyik yona Yahudi ro miyae u bene baeiso-baeiso kowate naendae wanen mae Sauluslena a elelere na hele, na hele ban mae elenate.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ya heki holo mainyekeukoke mo, Yahudi ro miyae merau rainyehike Saulusre honaibondere.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Nebeibe Saulus nebei merau kolowainyelebe isaeyeuboke. Reniai rai nebei yo elere naeibokene romau kaban-kabanne Saulusre honaibondere ereiko rakeiko kowainye.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Nebeibe reniai ya mbai, Saulus na moisa orate yo yae ela kaban einye aiboke. Yo elere naeiboke ranna ha yae nokainyele owole.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Saulus Yerusalem yone eke nebeinya Yesusre hakainyekoke ro miyae bele mbainye yaungaibonderebe, nebeibe nare fe yae faewainye. Neyae elate Saulus u rundunbe bole.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Mainyekeukokera Saulusle bokore Barnabas meke Yesusle abu ako naei bokore yaweungehoke ekete. Saulus Damsyik yore ewole heene Tuhande erekeunge bele Tuhan Naei a Saulusre uwounge bele nane merau Yesusle ro yae Damsyik yone fere efaei sele kelewoumi bele nemene Barnabas huwewoumi.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Nebei wanenne Saulus nebei yo bele nanembainye nekewate. Nane merau Yerusalem yo reufire-reufire Yesusle Ro yae Saulus fe efaei sele Allahle a faeufe kelewoumi.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Yahudi ro miyae Yunani afaeu wae elate yo bele naeise naeise a eibeko meibeko kowate, nebeibe Saulusre honaibondere relewainye.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Yesusre hakainyekoke ro miyae hiwa nebei a wanen borokate bae, Saulusre yawainyehoke Kaisarea yore ekate, nebeisa Tarsus yore hawainyekoke ewole.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Saulus eke wa, nebei Yesusre hakainyekoke ro miyae Yudea kanina, Galilea kanina, Samaria kanina nemene buhae osaeiboke. Allahle Roh yae nebei ro miyae naei kena ure hara rorowoumi nane merau elae wake ikeumi. Tuhan mae weumi are ei hauwainye nane merau nebei holona ro miyae emerei-emerei emerewole.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Nebei hee Petrus yo ran yo randa oroweke. Roko mbai Lida yore eke, nebeinya Yesus Naei eleuboke wekeumi ro miyaere hubainyaikondere.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Lida yona ro mbai na ro Eneas. Noro me nimainyekoke na kewa ran yun make ranne mo honoweke ralo yakama mehine name bele.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Petrus yae Eneasre weunge, “Eneas, Yesus Wali Ondofolo ware onomi ikete. Ainyu wa kewa yun make yaroiko.” Petrus ane uwounge hee Eneas na hibi ewaunguke.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Ro miyae Lida yona Saron yona nemene Eneas oro bele orowolere erewainyele yo nemene Tuhan Yesusre na hele yae elewate hila rabo halewainye.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Yope yona miyae mbai na ro Tabita. Nda miyae Yesusre hila rabo haleungeke. (Na ro Yunani afaeunge Dorkas.) Naei me u foi sele mokoweke nane merau hun ban wai ban ro miyaere roko helen hakoumiyeke.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Nebei hee era meukoukokera mo hereke. Nebei no bu kainyebokera, yowa imae bumana rakane yaeinyeneke honowole.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Yope yore Lida yora ahau banne Petrus Lida yone ekenekele a Yope yona Yesusre hakainyekoke ro miyae borokate hee, ro bee ukaimile Petrusle bokore ekete, weinye, “U hale yae weyae hakoumebonde emalere!”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Petrus aunguke hakoiboise mo hakoumiboke. Petrusre yawainyehoke yowa buma rakana kayeere ikate. Nebeinya miyae nannale (rora molaikoke) yo nemene mekate Petrusre yanainyekoke, na rimahili bele haiwate nane merau Dorkas na waline nekewole heene malo yoni-yoni hawoumi bele Petrusre kelewainye.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Petrus nebei yore ukeumi moise ai baleke mo, nembai oro selen-selen mae roroukoke Allahre ebeli bowounge. Nebeisa Dorkasle no honolere be beufoke weunge, “Tabita, ainyu!” Dorkas na ijoko keleukoke, Petrusre erekeunge hee na hibi angken nuweuboke.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Petrus na me nekeunge Dorkas mera ikileungeboke na hibi aungenuke. Nebei yona Yesusre hila rabo halewainye ro miyae bele nebei miyae nannale bele kaeneumikoke mekate, Dorkasre mo na mene kinyeumiboke.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Nda iwau rileuboke Yope yona ro miyae bele borowate. Nebeinye ro miyae helen Yesusre na hele yae elewate hila rabo halewainye.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Nebei yona ro mbai na ro Simon obo yoku rare haweke kiyaele bokone Petrus ya heki ban nekeukoke.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.