Atos 7

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Imam kaban mae Stefanusre hineunge, “Ndi a ahunaiboke elate na hele?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Stefanus yae weumi, “Aka naei baeke naei nane merau arai naei yoni-yoni mewaube mana borombo! Aei yobe Abraham Haran kanire ei mo Mesopotamia kanine nekewole hee yae, Allah nene waewae bele Kiyae yae meke weunge,
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ‘Waei yo yan bele waka baeke wa bele nukeibo. Reyae kelereibote kanire elere.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Nebeinye Abraham Kasdim kani nukeungeboke kulun uke Haran yo Siria kanire ewole. Abraham naeko herekera Allah Abrahamde benen ukeunge nda Israel kanine meke, mayae nekaube kani mbai.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Nebei hee Allah Abrahamde nda kani reufi mbai sambai eyei, nebeibe Allah Abrahamde a heteungekoke nda kani nekande Abraham bele naei orona mena belere emmiyende, erabae nebei hee Abraham fa ban nekewole.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Allah nda a Abrahamde uwounge, ‘Waei orona mena meiko-meiko ro miyae wanen mae yo hi kanine enainyekende. Nebei yo naei me keleene nekenayende meuboi auboise konaimiyende na heki ralo yakama 400 enainyekengkonde.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Nebeibe Reyae meuboi auboise konaimile yore ehee bukulu isemile. Nebeisa waei orona mena menaibalende menate nda kanine Rare ei menaisemolonde.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Nebeisa Allah Abrahamde ukeunge nebei a heteungekokere na hele hila rabo halenayendere kelenaimile naeise, Abraham naei uwa nane merau norona mena bele kelu fa-fare ro u elan folonaimile. Abraham na kelu Ishak honokatera ya mehine name mo, na ro u elan neungehake. Ishak na kelu Yakub. Yakub na kelu wa me bee oro nen bee bele, aei Yahudi yoni-yoni yae arai henare wammile.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Nebeibe aei arai hena naubake Yusufre kena hensen mae ikele yae kowainyene, roi naise haeiboke Mesir kanine, yebaei bubaeise eke nekewole. Nebeibe Allah kayaa hebeungeke,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Nane merau na kena bekore koweke nolora hole moloungeke. Firaun, Mesir kani naei ondofolo, Allah na kena mokoungeboke Yusufre foi mokoungeke. Isaei hebaen na bumana hele Yusufre Allah ikeungene, Firaun Yusufre raneujeke Mesir naei kani kelare nane merau Firaunbe imae eise neyae me mokommilere.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Na heki ban mo, moni mai kaban sele Mesir kani bele Kanaan kani belene meungeke kowate. Ro miyae weijei kaeiboi ban kowate aei yobe naei raman baeumihoke.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Yakub borowole Mesir kanina gandum bele. Nebeinye na fa-fare (aei arai sena naei elande yore) ukeumi roko mbai nendo ekate.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Roko bee nendone ekate Yusuf na aka baeke ware naei u yakaumiboke weumi, ‘Reyae Yusuf niyae.’ Nebeisa wa, Mesir naei ondofolo Yusuf naei imae mbai obe mbainya yore ro roumiboke.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Na heki ban mo Yusuf naeko Yakubre nane merau naei imaena ekainyekate ro miyae fa-fa nemene 75 menatere kayaa ukeumi ekate.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Yakub kulun uke Mesir kanire ewole, nekeweke nebei kanine hereke. Nebei sului mbai aei arai hena naei nebei kani mbainye molowate.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Na no yaraikoke ekate, Sikhem kanine Abraham mae Hemorle fa-fa naeisa roi yae rouke bulei mbainye molowate.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Abrahamde heteungekoke a yoni-yoni Allah na huluise mokonnebonde hee nobewounge yae, aei yobe naei Mesir kanine na ro miyae emerewole.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Nebeisa ondofolo mbai, Yusufre naeisaei ban kiyae, Mesir kanire ondofolore ike nekewole.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Nebei ondofolo ike aei ro miyaere eiweitasi kowole. Aei yobe naei hurengkonde belene waeli hele bewoumi nebei heena honowate wayeu fa-fa hainyate nane merau honate.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 “Nebei hee yae Musa hongkate, kelu kin foi hamai foi bu yae bu yae yawoungene, oko name Musa naekole nenakele imaene mo meinyarekoke.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Nebeisa Musa a moi bu moinya aitaufike yae Firaunbe maengke yae eke eungerouke, naei fa hele wanen mae naraweke.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Mesir kani naei isaei hebaen yoni-yoni Musare kelaeinyeke ane faeunge mene une mokowole nemene na foi mo.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Musa ralo yakama rorele u bee yeuboke mo, na kena roukeunge na yoho Israel ro miyae na u mekai ekainyekate ma ereiboise ewole.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Eke bae, erele naei yona ro mbaise Mesirna ro yae rahuae bowolene, naei yona rore hakouboke nebei Mesirna rore houboke.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Musa naei u benera nekewainye elele, ‘Maei yoho naeisaei Allah rare ukeufe naei hayeikoise mekale,’ nebeibe na yoho naeisaei ban.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Ya heuboke mo, nebei wanen mbai Musa meke Israelna ro bee hanne howotere foise mokoneikondere uwoumi, ‘Aka baeke naei bee! Mayae bee aka baeke hele ya. Rahene ma ure-ure boube?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “Nebeibe hande yobouboke ro yae Musare weunge, ‘Nde yae ware maei be yun be yebae hebelere nane merau maei walire huluise koloumele rore roukayete?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Wenana Mesirna rore houbokae wanen rare houfebondere mekae?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Nebei wanen borokene, Musa Mesir kanira hakauboke ewole Midian kanine meiko-meiko ro wanen mae nekeweke. Nebei kanina miyaebe rouke, kelu bee honoungekoke.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Nekeukoke ralo yakama rorele u bee mo, Sinai moko kelaeunga a kala-kalane o kaei-kaei ken mbai i yae boloufike bewole nolora malaikat mbai Musale bokore meke.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Musa nebei wanen erewolene u bene baeiso-baeiso kowole. Isaeise rowendere nebei i kelaeufe nobewounge hee, Allahlena a weungebe borowole,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Waei yobe Abraham, Ishak, Yakub, naeite Allah Reyae Niyae.’ Musa fene wakune oinyeu wae hineuboke kowole, nebei i bewolere na ijoko erei.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 “Nda abe borole, ‘Nda kani orore hebeyae ijen yolo-yolone woro mehau hireukokae keiko.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ninae fere Raei ro miyae Mesir kanine nekate naei beko mainyehubaukoke naei ereukokamaele nane merau naei ele kali boroubokamaele. Nebei aerene nare haisemikonde naeise Reyae mewakoubokale. Mana mei, Reyae ware ufete benen Mesir kanire bukeufinde elere.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Nda Musa mbai Israel yoni-yoni yae ahi yae elewate wainye, ‘Nde yae ware maei be yun be yebaere hebelere nane merau maei walire huluise koloumele rore roukayete?’ Nebei Musa mbaise i faeu bulura malaikat yae Allahlena are uwounge aei yobe naei be yun be yebaere yembonde nane merau holere molommibonde kiyae.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Nebei Musa mbai yae Israel ro miyaere Mesir kanira yaweumiboke maibaleke. Allah Musale walora Mesir kanine bele, bukoba kaban haisai yalene, nane merau mewate a kala-kalane ralo yakama rorele u bee rambun emere-emere meumokoukoke.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Nda Musa mbai yae Israel ro miyaere uwoumi, ‘Allah yendo kayaalo mbai raeinya wanen ro hi mai nolora wennele mende.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Nda Musa mbai aei yobe naei kamahe naei Israel ro miyae nolone a kala-kalane nekewole nane merau Sinai mokone ike malaikat yae are uwounge. Eyae wali nibi foi nekemale naeise, wali heere foloukoke a faeufe Allah nebei Musa mbaise ukeunge.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Nebei wanen mokowolere aei yobe naei kamahe naei yoni-yoni ijoko erewainye hororebe, naei are angkaei oboroi kowate. Musare ahi yae elewate na kena u kowate benen Mesirre bukenate enatere.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Harunde wainye, ‘Maere ei moloi-moloise rambun hi mokoimebo. Nebei rambun yaere maere yawemmebonde emale. Rahebe nebei Musa aere Mesirra yaweumeboke mandebaleke kiyaele uwa ranne yeuboke meyae maeisaei ban.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Nebeisa sapi kelu be nulu hoime bahere enaimihononde naei mbai mokaiboke. Obo yoku hili era akau erare ongkoufe felenate naeise yarowate mewate nane merau naei me yae mokaiboke rambunde ei molonainyelere yo koi yo bae yae kowainye.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Nebeinye Allah moi buleumiboke nane merau waeumihike nenaeijae yakuna findelaufe maskare, okore, hure, ei molaimiyeke. Nebei naeise nda a yenjo kayaayo homofaene molaikoke,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Hoime bahe Molokle fale bele findelau walobo Refanbe hoime bahe bele
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Aei yobe naei kamahe naei a kala-kala nekewate heene, Allah eise memmihawende anuwau einyekate ijenne neyate. Nebei anuwau na ma Allah yae Musare keleungeboke huluinye neyate.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Nebei anuwau bele yae Yosua aei yobe naeite orona menare yaweumiboke, aei kani nekandena nekewate yo aei bene Allah hukeumihikere nukenaisandere ekate hee, nebei anuwau bele nemene rowayeke. Nebei anuwau Ondofolo Daud nekewole heene namman honoumeke.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Daudle wali Allah kena hele kowounge nane merau Allahre riyewounge kena kongkondena, Yakub yae bumare kaewounge Allahle imae nembonde.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Nebeibe Daudle kelu Ondofolo Salomo yae Allah nekenende imae heuboke.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Nebeibe Allah ro miyae yae haeiboke imaene enekei. Allah nebei a elewole naeise Naei yenjo kayaayo homone nda wanen molaikoke,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Surga Raei kendan wameran niyae,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Nda kani kelana rambun nemene fomene
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 “Aka naei baeke naei, ma yun elaekei sele. Mai u bene Allahre isian nekeyate ro miyae wanen. Mayae Allahle are oboroyei. Allahle Rohre moi yae mo buleyaunge, mai yobe naei yae kowate wanen.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Allah na yenjo kayaayo nemene fomene mai yobe naei yae weitasi kowaimi! Wali himaloungeboke Kiyae mendere a nulaiboke yenjo kayaayo haikoke. Nebei ro walire himaloungeboke Kiyae mbai Yesus Niyae. Menaeijae kelai nekaube hauboke.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Malaikat-malaikat walora Allah wali heere foloukoke a mare yae yengkokembe, nebeibe mayae ehakoikoi hele.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Yahudi yoyo koseyo Stefanus elewole a nemene boraikokera na u bele hubainyehike na ikele han romou fefere Stefanusre kowainye.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Nebeibe Stefanus Allahle Roh yae maemae koungekoke kiyae. Na ijoko yakure kanele bae Allah Naei one hengko hehe naeukokebe ereke nane merau ro bele anuwau Allahle meube reufine Yesus hebele erewole.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Stefanus yae weumi, “Mai ijoko bumare kanen! Raei ijoko erale surga wekeunge. Yesus, Allah bokora meke ro miyae uware yeuboke Kiyaere eranale Allahle meube reufine hebele.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Nebei are borate yo naengkaei ahunaikoke, na kali bele kaenewate Stefanusre na kulun bainye habelekainyele ikilaiboke,
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 yobaiboke, yo moise ekate, ruka yae ekaihaiwainye. Stefanusre rukare haiwainye yo naei malobe hokolo fa mbai na ro Saulus noro wene mo kolowate.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Na rukane haiwainye yae Stefanus kaenele, “Tuhan Yesus, Ra unulu roweise!”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Nebeisa oro selen-selen mae oukoroukoke kali na kaban mae kaenele, “Tuhan, nda beko nebei yo ranne ehayeijae!” Nebei are mo eleukoke na hibi na no hokoukoke.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.