Atos 5

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ro hi na ro Ananias na miyae Safirale naei kani mbai roi naise heiboke.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ananias kanina heiboke, na roibe bohi naei uwa naeise heraweuboke bohi rouke meke mere mokowaimi abu akore ikeumi. Nda wanen mokoubokere na miyae naeisaei.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Nebeinye Petrus yae weunge, “Ananias, walobo yun meke waei kena ei nemene ikileuboke. Waei kanina heubokae roi waei kayee bele nunne raufikae. Weyae mehauwae Allahle Rohre ame-amebe beungekokae.
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Roi naise eheiboi hee yae nebei kani waei. Meke naise heubokae heera nebei hului mbai roi waei. Waei kena eisa nebei merau beko helebe raungehikae. Rore miyaere baemae ban, Allahre weyae baenae!”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Nebei ara boroukoke bae, Ananias ruke oke na hibi hereke. Ro miyae nebei iwaufe borowate yo buhae hele hokowoumi.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Nebeisa hokolo fa-fa mbemba mekate Ananias na nore mo malone rulaisike, nebeisa kaeiboke kanine aimoloufake.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Hujoko name hului nekaikoke mo, Ananias na miyae meweufike, yeuboke rambunde neyae isian.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Petrus yae riyeungehike, “Mana rare weise wa molo bele mai kanina heubokeubena roi naei kaban sului nda niyae?”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Nebeisa Petrus yae weunge, “Rahene mayae bee a mbainye eleukoke Allahle Rohre wabeunge? Ereimibo! Wa molole no moloisase ekate yo bukaiboke romaunge hebate, benen ware kaenayeubote enatere.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Petrus ane uwounge hee yae Ananias na miyae ruke oke noro kelene hereke. Nebei hokolo fa-fa mayeuboke erekainyele na no u yeuboke. Nebeisa kaeibokate ekate na molole kelaeunge molaisakate.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Hila rabore halewate holona yo bele ro miyae hiwa nda iwau rilewolere angkaei borowate yo bele nemene buhae hele hokoumiboke kowate.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Yesusle abu ako yae ro miyae nolone rambun emere-emere roko helen mokowate. Hila rabore halaete yo nemene na kena mbai yae Allahre ei mom-mom imaena “Salomole obe” nebeinye mo arileisiyate inyekewate.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Naendae wanen horore ro miyae woke yo nda riyana yore hubara haeisa yanewaimi, hiwa yo nebei holone enayembondere buhae yae hokowoumi.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Nebeibe Tuhan Yesusre hilare rabore halewainye yo rone miyaene emerei-emerei emerewole.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Petrus mende me ekatasinya, u alin fere nennebonde naeise, ro miyae era buloone kayeke yo na aka baeke yae na ijongku honson ranne kaewate nibi enene relewaimi honowate.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Yerusalem yo kaban honole enena fainya yo yoni-yonira ro miyae nekai hokowole. Nda ro miyae era buloone kayeke yo bele alo yae hawaimiyeke yo bele yawaimi mewate yo nemene onomi yarowate.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Nebeisa imam kaban bele naei homone yaunge orowate Saduki holona yo bele kena hensen sele kowatene, me u mokonaibonde merau rainyehike
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Yesusle abu ako riyana orowate yore ikilaikoke, kawane ahaeimikoke.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Nebeibe reniai yae Allahle malaikat meke nebei kawa romau yoni-yoni raweukoke, nebeisa Yesusle abu akore mo nemene yaweumiboke aibaleke.
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 Malaikat yae nebei abu akore weumi, “Eme, Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaena imaehounge ensebembombe, Wali Ondofolore hila rabo enainyehalende walora wali neme rowembe a faeu ro miyae helende huwemmile.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Nebei abu ako malaikat yae ukeumi a huluinye hakaikoke, na rene kaukau fele ekate Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyae na imaehounge rore miyaere ekaikelewaimi.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Nebeibe felayo ekate bae, nebei kawa einye hebewate abu ako ehubayeikoi mo. Nda yo bukaiboke ekate riyane arileufike yore isaeyaeimiboke,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 waimi, “Ekarande kawa romau ahunaikoke hului hebate. Kayaayo na romau bene hebate. Nebeibe kawa romau rawandeboke bae, nebei yo oloo.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Nebei Allahre ei mom-mom imaena kayaayo na yunde hebele kiyae bele imam yun-jun bele nda a borokatene bae, buhae yaraiboke na kena ura elate, “Rahe erabe benen menjembonde”.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Nebeisa mo ro mbai meke weumi, “Eren mayae kawane haeumikoke yo ndina, Allahre ei mom-mom imae na imaehounge ekaisebate, benen ro miyaere ekaikelaeimi!”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Nebeinye, Allahre ei mom-mom imae kayaare hebele yun na keleena felayo bele ekate, nebei abu ako yawaimiboke. Ro helen miyae helen ijokore raisike erate, nendon ruka yae nebei felayore hekelenaimile belene, nda kulunne nebei abu ako na mekai yae yawaimiboke.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Imam kaban mae nebei abu ako na riyane a hinenaimikonde naeise, Yahudi yoyo koseyo bere yawaimiboke ekate.
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 Neyae weumi, “Nebei Ro kelaeumi meyae mare hee nekayembe. Nebeibe nda Yerusalem yo eise mainya a usaei yae eufureukoke. Mayae na hibi-hibi mo kelaeumi meyae nda Yesus Kiyaere handeboke.”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Nebeibe Petrus bele abu ako hiwa yo bele waimi, “Meyae Allahre mo boromande hele, ro miyaere ban!
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Yesus, mayae ohaline baukoke hereke Kiyae mbai, aei yobe naei kamahe naeite Allah yae benen waleungeboke.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Allah Naei meube me yae anuwau reufine raneujeke. Israel ro miyae naei beko bakora nulu kenaimile yore na beko bakora faeinyemmibonde naeise, Allah yae Naei Kelure nane merau Walilore raneujeke.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Meyae niyae, nebei a faeufe huweimeyande yo. Meyae nane merau Allahlena a weumi huluinye hakoyate ro miyaere Allah Naei Roh yeyeumi yae, nebei a faeufe huweimeyeumi.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Yahudi yoyo koseyo arilewole yo nebei a borowatene, ikele hele kowate, nebei abu akore honaikondere merau kolowainye.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Nebeibe Farisi holona ro mbai nebei yoyo koseyo nekate riyana na ro Gamaliel, Musale walora wali heere foloukoke homofaere isaeyeuboke kelaeimi holona ro bele ro. Neyae aunguke wa ukeumi, nebei abu ako ebi fere yaungaimibonde moinye enainyekende.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Nebeisa wa, riyana arileufike nekate yore weumi, “Aka naei baeke naei Israel ro miyae, nda yore mokommile me u bene foi yae nekenayengkombe.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Rabuhine ban, na bena hele ro mbai na ro Teudas elaeyeuboke meke, nauware kaewole. Ro miyae 400 hului nare hakainyekoke, nebeibe haiboke. Na moisa orowate yo here ware weuboke nane merau huba ban haei ban euweuboke.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Na heki ban mo, Yudas Galilea kanina ro yeuyakauboke ro holo mbai yaweumiboke yo kelai yan kelai mokowate. Neyae nane merau haiboke, na moisa orowate yo here ware weuboke.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Nebei aerene reyae a usaei wamale, rabuhi-rabuhi nda ro miyaere omokoijae, hayemmikonde. Naei a kelaeimi ro miyae naeinyana, rabuhi ban yembonde nenaei nundembonde.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Naei a kelaeimi Allahlena, mayae nare hun eraisi sului. Nendon Allahle yokeijore yengkombe bele.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Gamaliellena a huluinye mo nebei yoyo koseyo hakaikoke. Yesusle abu akore kaenaimikoke mekate, ukaimile rahuaere mo baikoke, nebeisa a elae yae waimi, “Benen Yesusle Ro ehuweijae.” Nebeisa hayaeimikoke.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Yesusle Ro aerene beko hubanainyele yo yae Allah nare me baeumiboke aerene, nebei abu ako yoyo koseyo bera na rei yae mai yae aibaleke ewate.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Na yane baei Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyae imaehounge nane merau ro miyae naei imaene-imaene Yesus na hele Allah yae oro umaufe heraungeboke Wali Ondofolo na a foi faeu foi kelewaimi.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.