1 Coríntios 4
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs VC
1 Nebeinye, Wali Ondofolole yebaei bubaeise nane merau Allah nunne heraweuboke honayeke meraufe raungehike are faeufe humamiyendere maei baka ranne raumehike yo yae maere eremmele.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Ya-ya mokate huluinye, a faeu baka ranne raungehike ro are ukeunge kiyaele a huluinye hakonde mokonde hele.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Mayae, hiwa yo yae, nane merau renaeijae, raei walire mehinin raisi naeise rabuhi ban mae eranale.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Raei kena une na ijen naeise weufe a, foi mo weufe, nebeibe raei u mekai foise reyae eleikoi sului. Tuhan mae raei walire mehinin ransehinde.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Nebeinye Tuhan mende ya namman mae, mayae ro miyae hiwa naei walire mehinin okoloijae hele. Tuhan mende yane ouben nolone u mekai beko felaimiyeke honayeke yoni-yoni Neyae a yakane mokommibonde, nane merau kena u einye meraufe kolainyeke u mekai nebei sului yae harainyeke yoni-yoni Neyae memmiyakambonde. Nebei hee yae wa Allah ro miyae hiwa naei uwa emmikaende ((hiwa ehee bukulu emmihayende)).
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Aka naei baeke naei, mayae maei walira isaeyembombere homone molaikoke hului mo ebaraijae naeise, raei uwane bele Apolosle uwane bele kelewamale. Maei u mekai hele isaeyembombena, ro hi ro bele rowaime yae nekendere mayae erei.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Ro mbai sambai mare ro bele rowainyere erei! Mainya honayembe rambun yoni-yoni nemene Allah yae ikembene, na mekai ban sele nebei rambun yoni-yoni mai u wake yae relewaunge yarowaube wanen uwa kaeube!
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Mai u bene nekayembe hului yae meyae kani hine nekewande yae, mai roibu walora wande yaeuboke, eba he bele ondofolo kosere yaeuboke nekaubere a yekele-yekelebe kamale. Reyae kena kale meyae na hului maengkele mbainye ondofolo kose yae nekemale naeise, mayae na hele ondofolo kose yae nekaube.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Rabuhine ban reyae hubanale meyae Wali Ondofolole abu akore Allah mokoumebokene ro ban sele yaendeboke. Herenate hele a rukene honaibonde anuwaufe atere hiwa yo yae isane erainye wanen mae kun waunga erate yo nemene malaikat yoni-yoni bele ro miyae bele maere isane eraime.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Wali Ondofolole aerene meyae kobu ro miyae yae eraume, nebeibe mai u bene nekayembe Wali Ondofolole einya mayae isaei hebaen bele ro miyaebe nekaube! Meyae male u yambi u ro miyae, nebeibe mayae elae wake bele ro miyae yae hubaungele. Maeise naeise be hineyaube, nebeibe maere be ehineiboi.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Meke nda hee bele yae moni mai buki releimeyannele. Malo kalo moloimeyeumele. Rahuae olaeime nane merau nekei-nekei anuwau ban orande.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Raman ufei-ufeise roi yae bu baeyande. Maere a beko waimere meyae a foi yae beisoyammi. Maere weitasi kaimere meyae kena yae heraweyandene na hibi Wali Ondofolore hila rabo haleyanne.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Ro miyae maei naeise a hufuu wae huwatere meyae a nime a haba yae beisoyammi. Meke nda hee bele meyae ro ban nane merau retara wanen mae baeime.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Nda homona moloukokale nanemene mare fere mokorembombe naeise ban, nebeibe mayae kena buhaere haemale kelu omi wanenne a usaeise ufengkombe naeise.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Naendae mekai horo Wali Ondofolole einye mare holaeyembe yo helen, nebeibe mayae ako helen ban. Wali Ondofolole a foi faeu foi reyae mare huwamalene, reyae mai akore yeubokale.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Nebeinye reyae a usaei yae moi huramale raei bune wane hamennele.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Nebei aerene raei kelu wanen buhaere haenale kiyae, Timotius, nane merau Tuhan weunge a huluinye mokonde kiyae mai bokore ukanale endere. Neyae ende mo mokonnembe reyae Yesus Wali Ondofolo bele mbainye nekande wali ma mare benen isaeinyembombe. Nebei wali ma mbai jemaat nemene fomene kelewamaele.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Reyae isaeyeubokale mai nolona ro miyae hiwa reyae benen mai bokore ebeisoi emei hului yae hubainyene, embei aiko bele kate.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Nebeibe Tuhan kena kongkondena, reyae na heki ban sele mai bokore erele. Nebei hee yae wa nebei u maengkeufe kate yo naei a elatere reyae isaeisebonde nane merau Allahle Roh yae elae ikeumi, eyei ererebonde.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Rabuhine ban ro miyae na hele Allahle me kelee u keleene nekatere ro miyae a elate walora ekelei, nebeibe naei kalia Allahle elae bele mokate walora kelenaimile.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Mai kena naendae mekai yae kaube, mai bokore merele rahuae boi-boi ha bele, mare kena buhae herembene kena u nime haba yae u mekai mokorembere. Menaei yae mo elengko!
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.