Juízes 11
Songhai de Gao (SES) vs NVT
1 Wongaari beeri goo Galad gandaa ra, maaɲoo ti Žefte. Baaboo maaɲoo ti Galad. Galad mana duu Žefte kala woykuuru ga.
1 Jefté era um guerreiro corajoso. Era filho de Gileade, mas sua mãe era uma prostituta.
2 Galad wandoo hunday na izʼaruyaŋ hay a se. Waatoo kaŋ woyoo woo izey beeri i na Žefte gaaray, i nee a se: «Nʼsi duu tubu ir baabaa hugoo ra, zama woy tana ize ti ni.»
2 A esposa de Gileade teve muitos filhos, e quando esses meios-irmãos cresceram, expulsaram Jefté, dizendo: “Você não receberá parte alguma da herança de nosso pai, pois é filho de outra mulher”.
3 Kaŋ woo tee, Žefte zuru ka hun nga armey ra ka koy goro Tob gandaa ra. Aru fuyyanteyaŋ marga Žefte jere. I ga fatta a bande ka windi.
3 Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Em pouco tempo, passou a chefiar um bando de desocupados que se uniram a ele.
4 Waati banda ga, Amoŋ borey tun ka Izirayel wongu.
4 Por essa época, os amonitas começaram a guerrear contra Israel.
5 Kaŋ Amoŋ borey goo ma Izirayel wongu, Galad boro beerey koy Žefte ceeci Tob gandaa ra.
5 Quando os amonitas atacaram, os líderes de Gileade mandaram buscar Jefté na terra de Tobe.
6 I nee Žefte se: «Kaa, nʼga tee ir jineboraa, de ir ga Amoŋ borey wongu.»
6 “Venha e seja nosso comandante!”, disseram. “Ajude-nos a lutar contra os amonitas!”
7 Žefte nee Galad boro beerey se: «Manʼti war no ka wanji ay ga, kʼay gaaray ay baabaa hugoo ra? Macin se war ga kaa ay do hõ kaŋ war goo gurzugay ra?»
7 Mas Jefté lhes disse: “Não são vocês os mesmos que me odiavam e que me expulsaram da casa de meu pai? Por que me chamam agora que estão em apuros?”.
8 Galad boro beerey nee Žefte se: «Hayaa kaŋ se ir yee kate ni do sohõ da manʼti kala ma koy ir bande, ma Amoŋ borey wongu, ma tee ir boŋkoynoo. Ma tee Galad borey kul se boŋkoyni.»
8 “Porque precisamos de você”, responderam os líderes. “Se você nos comandar na batalha contra os amonitas, nós o proclamaremos governante de todo o povo de Gileade.”
9 Žefte nee Galad boro beerey se: «Nda war nʼay ka koy hala ya Amoŋ borey wongu, de Abadantaa nʼi daŋ ay kaboo ra, boŋkoynitaraa ga huru ay mayraa ra wala?»
9 Jefté lhes disse: “Quer dizer que se eu for com vocês e o S enhor me der a vitória sobre os amonitas, governarei todo o povo?”.
10 Galad boro beerey nee Žefte se: «Ir yadda, woo kaŋ nʼnʼa har, nda ir manʼa tee, Abadantaa ga tee seede.»
10 Os líderes de Gileade responderam: “O S enhor é nossa testemunha de que faremos exatamente como você disse”.
11 Woo ga, Žefte koy Galad boro beerey bande. Jamaa nʼa daŋ jine a ma tee boŋkoyni nda jineboro. Allaahidoo kul kaŋ i nʼa zaa Žefte se, Žefte kaa kʼa kul har Abadantaa jine Mispa.
11 Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez governante e comandante do exército. Em Mispá, na presença do S enhor , Jefté repetiu o que tinha dito aos líderes.
12 Žefte na dontokawyaŋ sanba Amoŋ borey kokoyoo do ka nee a se: «Macin bara ir game kaŋ se nʼga kaa ay ga kʼay gandaa wongu?»
12 Jefté enviou mensageiros ao rei de Amom para perguntar: “Por que você saiu para guerrear contra minha terra?”.
13 Amoŋ borey kokoyoo nee Žefte dontokey se: «Izirayel no, waatoo kaŋ a žigi ka fatta Misira, a nʼay gandaa dii za Arnoŋ isaa hala Yabok isaa ga ka koy hala Žurdeŋ isaa do. Sohõ ma labey wey yeeti ir se nda ni boŋ.»
13 O rei de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “Quando saíram do Egito, os israelitas roubaram minhas terras desde o rio Arnom até o rio Jaboque, e até o Jordão. Agora, devolva-nos pacificamente esse território”.
14 Žefte yee ka dontokawyaŋ sanba Amoŋ borey kokoyoo do
14 Jefté enviou a seguinte mensagem em resposta ao rei amonita:
15 ka nee a se: «Žefte nee: ‹Izirayel mana Mowab gandaa dii, a mana Amoŋ borey gandaa dii.›
15 “Assim diz Jefté: Israel não roubou terra alguma de Moabe nem de Amom.
16 Waatoo kaŋ Izirayel borey žigi ka fatta Misira, i nka dira saajoo ra hala Kakaarey teekoo do ka too Kadeš.
16 Quando o povo de Israel veio do Egito e chegou a Cades, depois de atravessar o mar Vermelho,
17 No din ra Izirayel na dontokawyaŋ sanba Edom kokoyoo do ka nee a se: ‹Ay gʼa wiri ni ga, naŋ ya bisa nda ni gandaa.› Amma Edom kokoyoo mana haŋajer i se. A na dontokawyaŋ sanba Mowab kokoyoo mo se, nga mo wanji. Woo ra Izirayel kul cindi Kadeš.
17 enviou mensageiros ao rei de Edom e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra’. Contudo, seu pedido foi negado. Então fizeram o mesmo pedido ao rei de Moabe, mas ele também não os deixou passar. Por isso, o povo de Israel ficou em Cades.
18 Woo banda ga, Izirayel borey dira saajoo ra, i na Edom nda Mowab kuubi, i bisa Mowab se waynahunay. I goro Arnoŋ se banda bila nda i ma huru Mowab laboo ra, zama Arnoŋ manʼti kala Mowab hirroo.
18 “Depois, passaram pelo deserto, contornando Edom e Moabe. Acompanharam a divisa de Moabe a leste e acamparam do outro lado do rio Arnom. Em momento algum atravessaram o Arnom para entrar em Moabe, pois o Arnom era a divisa de Moabe.
19 Izirayel na dontokawyaŋ sanba Sihoŋ do kaŋ ti Amor borey nda Hešboŋ kokoyoo, Izirayel nee a se: ‹Ay gʼa wiri ni ga, naŋ ir ma bisa nda ni gandaa ka koy too ir nongoo ra.›
19 “Então Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, que governava em Hesbom, e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra, para chegarmos ao nosso destino’.
20 Amma Sihoŋ mana naanay Izirayel kʼa naŋ a ma bisa nda nga laamaa. Sihoŋ na nga wongu-izey kul marga, a na nga kaloo gorandi Yahas ka Izirayel wongu.
20 O rei Seom, porém, não confiava em Israel o suficiente para deixar o povo passar por seu território. Em vez disso, mobilizou seu exército em Jaza e atacou Israel.
21 Abadantaa, Izirayel Koyoo na Sihoŋ nda nga wongu-izey kul daŋ Izirayel kaboo ra. Izirayel na Amor borey gandaa kul mayray kaŋ ra Amor borey ga goro.
21 Mas o S enhor , o Deus de Israel, entregou o rei Seom nas mãos de seu povo, que derrotou os amorreus. Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus que viviam naquela região,
22 I na Amor borey laboo kul mayray, za Arnoŋ isaa hala Yabok isaa ka koy za saajoo ra hala Žurdeŋ isaa do.
22 desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Aywa, Abadantaa, Izirayel Koyoo na Amor borey gaaray nga jamaa Izirayel jine, ni no mʼir gaaray laboo ra?
23 “Como você vê, foi o S enhor , o Deus de Israel, que tirou a terra dos amorreus e a entregou a Israel. Por que, então, haveríamos de devolvê-la?
24 Ni koyoo kaŋ ti Kemoš, gandaa kaŋ a nʼa noo ma ne ga tee ni wane wala? Takaa din da ir mo, haya kul kaŋ Abadantaa nʼa noo ir se wongu ra, hayaa ga tee ir wane.
24 Fique com o que seu deus Camos lhe der, e nós ficaremos com o que o S enhor , nosso Deus, nos der.
25 Ni nka bisa Sipor izʼaroo Balak kaŋ ti Mowab kokoyoo? A na yenje ceeci Izirayel ga wala? A nʼa wongu wala?
25 Acaso você é melhor que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Ele tentou disputar esses territórios com Israel? Entrou em guerra contra os israelitas?
26 Jiiri zangu hinza (300) ne kaŋ Izirayel ga goro Hešboŋ nda nongey kaŋ goo nga laamaa ra, Aroyer ra nda nongey kaŋ goo nga laamaa ra, nda koyrawey kul kaŋ goo Arnoŋ isaa miɲey bande. Macin se war mana laboo woo taa alwaatoo woo kul?
26 “Israel vive aqui há trezentos anos. Habita em Hesbom e nos povoados ao redor, até Aroer e seus povoados, e todas as cidades às margens do rio Arnom. Por que, até agora, vocês não fizeram esforço algum para reaver esse território?
27 Manʼti agay ka zunubu tee ma ne, ni ka goy laala goy ay ga, ni kaŋ baa mʼay wongu. Yala Abadantaa kaŋ ti ciitikaa, ma ciiti hõ Izirayel borey nda Amoŋ borey game.»
27 Portanto, não pequei contra você. Pelo contrário, você fez mal ao me atacar. Que o S enhor , o Juiz, decida hoje qual de nós está certo: Israel ou Amom”.
28 Amma Amoŋ borey kokoyoo mana haŋajer Žefte šenney se kaŋ a donto kʼi har a se.
28 Mas o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Abadantaa Hundoo zunbu Žefte ga, a na Galad gandaa nda Manase gandaa dunbu ka bisa. Woo banda ga, a bisa ka koy Mispa kaŋ goo Galad, a hun Mispa kaŋ goo Galad ka bisa Amoŋ borey do.
29 Então o Espírito do S enhor veio sobre Jefté. Ele atravessou o território de Gileade e Manassés, incluindo Mispá em Gileade, e dali avançou contra os amonitas.
30 Žefte na meefur zaa Abadantaa se, a nee: «Abadantaa, nda nʼna Amoŋ borey daŋ ay kaboo ra nda cimi,
30 Jefté fez um voto ao S enhor : “Se entregares os amonitas em minhas mãos,
31 boro kul kaŋ fatta nda ay hugoo miɲoo kʼay kubay waati kaŋ ay yee kate nda baani ka hun wongoo kaŋ ay gʼa tee Amoŋ borey bande, boraa ga tee Abadantaa wane, ay gʼa kaa sargari kukurante.»
31 darei ao S enhor o que sair primeiro de minha casa quando eu regressar vitorioso. Eu o oferecerei como holocausto”.
32 Žefte bisa Amoŋ borey do kʼi wongu, Abadantaa nʼi daŋ kaboo ra.
32 Jefté saiu com seu exército para combater os amonitas, e o S enhor os entregou em suas mãos.
33 Žefte hin ey hinay beeri, a nʼi kar za Aroyer hala boro ma too Minit, koyra waranka (20), hala Abel-Keramim. Amoŋ borey na ngi boŋ yeeti ganda Izirayel borey se.
33 Ele aniquilou os amonitas e destruiu vinte cidades, desde Aroer até os arredores de Minite, chegando até Abel-Queramim. Assim, os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Waatoo kaŋ Žefte ga yee kate nga do Mispa, nga ne, nga ize woyoo nʼa kubay nda dunduŋ nda gaani. Nga ize bajja follokaa no, nga banda ga, a sii nda izʼaru, a sii nda ize woy tana foo.
34 Quando Jefté voltou para casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, tocando tamborim e dançando. Era sua única filha; ele não tinha nenhum outro filho nem filha.
35 Za a dii a, nga no, a na nga bankaarawey kottu ka nee: «He! Kaari, ay ize woyoo, ni no ma kate ay ga bone. Agay ka hanse ka šelaŋ Abadantaa se, ay si hin ka yee ay šennoo se banda.»
35 Quando Jefté a viu, rasgou as próprias roupas e gritou. “Ah, minha filha! Você acabou comigo! Trouxe desgraça sobre mim! Fiz um voto ao S enhor e não posso voltar atrás!”.
36 Ize woyoo nee a se: «Baaba, ni nka hanse ka šelaŋ Abadantaa se, hayaa tee ya ne ka sawa nda woo kaŋ hun ni miɲoo ra sohõ kaŋ Abadantaa na ni dukuroo kaa ni iberey ra kaŋ ti Amoŋ borey.»
36 Ela disse: “Pai, se fez um voto ao S enhor , faça comigo o que prometeu, pois o S enhor lhe deu grande vitória sobre seus inimigos, os amonitas.
37 A yee ka nee baaboo se: «Ma woo tee ya ne kaŋ ay gʼa wiri ni ga, ay noo handu hinka šarti, ay ga koy tondi hondey ra ka yaara-yaara ka hẽe, agay nda ay cerey, zama ay ga buu ay hondiyawtaraa ra bila ya hiiji.»
37 Mas, primeiro, permita que eu ande pelos montes e chore com minhas amigas por dois meses, pois morrerei virgem”.
38 A nee a se: «Koy.» A nʼa naŋ a ma koy handu hinka. A koy tondi hondey boŋ, nga nda nga cerey ka hondiyawtaraa hẽe.
38 “Pode ir”, disse Jefté, e deixou que ela se ausentasse por dois meses. Ela e suas amigas foram para os montes e lamentaram, pois ela jamais teria filhos.
39 Handu hinka banda ga, a yee kate baaboo do, a nʼa ka meefuroo kaa kaŋ nʼa zaa. A mana bay ka marga nda aru. Za woo ga, a tee alaada Izirayel ra kaŋ ti
39 Quando ela voltou para casa, seu pai cumpriu o voto que havia feito, e ela morreu sem ter tido relações com homem algum. Por isso, tornou-se costume em Israel
40 jiiri ka kaa jiiri Izirayel hondiyawey ga fatta jirbi taaci ka koy hongu Žefte Galad boraa ize woyoo.
40 as moças israelitas saírem por quatro dias todos os anos para lamentar o destino da filha de Jefté, de Gileade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.