Juízes 11

Songhai de Gao (SES) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Wongaari beeri goo Galad gandaa ra, maaɲoo ti Žefte. Baaboo maaɲoo ti Galad. Galad mana duu Žefte kala woykuuru ga.
1 Jefté, o gileadita, era um guerreiro valente. Sua mãe era uma prostituta; seu pai foi Gileade.
2 Galad wandoo hunday na izʼaruyaŋ hay a se. Waatoo kaŋ woyoo woo izey beeri i na Žefte gaaray, i nee a se: «Nʼsi duu tubu ir baabaa hugoo ra, zama woy tana ize ti ni.»
2 A mulher de Gileade também lhe deu filhos, que quando já estavam grandes, expulsaram Jefté, dizendo: "Você não vai receber nenhuma herança de nossa família, pois é filho de outra mulher".
3 Kaŋ woo tee, Žefte zuru ka hun nga armey ra ka koy goro Tob gandaa ra. Aru fuyyanteyaŋ marga Žefte jere. I ga fatta a bande ka windi.
3 Então Jefté fugiu dos seus irmãos e se estabeleceu em Tobe. Ali um bando de vadios uniu-se a ele e o seguia.
4 Waati banda ga, Amoŋ borey tun ka Izirayel wongu.
4 Algum tempo depois, quando os amonitas entraram em guerra contra Israel,
5 Kaŋ Amoŋ borey goo ma Izirayel wongu, Galad boro beerey koy Žefte ceeci Tob gandaa ra.
5 os líderes de Gileade foram buscar Jefté em Tobe.
6 I nee Žefte se: «Kaa, nʼga tee ir jineboraa, de ir ga Amoŋ borey wongu.»
6 "Venha", disseram. "Seja nosso comandante, para que possamos combater os amonitas. "
7 Žefte nee Galad boro beerey se: «Manʼti war no ka wanji ay ga, kʼay gaaray ay baabaa hugoo ra? Macin se war ga kaa ay do hõ kaŋ war goo gurzugay ra?»
7 Disse-lhes Jefté: "Vocês não me odiavam e não me expulsaram da casa de meu pai? Por que me procuram agora, quando estão em dificuldades? "
8 Galad boro beerey nee Žefte se: «Hayaa kaŋ se ir yee kate ni do sohõ da manʼti kala ma koy ir bande, ma Amoŋ borey wongu, ma tee ir boŋkoynoo. Ma tee Galad borey kul se boŋkoyni.»
8 "Apesar disso, agora estamos apelando para você", responderam os líderes de Gileade. "Venha combater conosco os amonitas, e você será o chefe de todos os que vivem em Gileade. "
9 Žefte nee Galad boro beerey se: «Nda war nʼay ka koy hala ya Amoŋ borey wongu, de Abadantaa nʼi daŋ ay kaboo ra, boŋkoynitaraa ga huru ay mayraa ra wala?»
9 Jefté respondeu: "Se vocês me levarem de volta para combater os amonitas e o Senhor os entregar a mim, serei o chefe de vocês? "
10 Galad boro beerey nee Žefte se: «Ir yadda, woo kaŋ nʼnʼa har, nda ir manʼa tee, Abadantaa ga tee seede.»
10 Os líderes de Gileade responderam: "O Senhor é nossa testemunha; faremos conforme você diz".
11 Woo ga, Žefte koy Galad boro beerey bande. Jamaa nʼa daŋ jine a ma tee boŋkoyni nda jineboro. Allaahidoo kul kaŋ i nʼa zaa Žefte se, Žefte kaa kʼa kul har Abadantaa jine Mispa.
11 Assim Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez chefe e comandante sobre todos. E ele repetiu perante o Senhor, em Mispá, todas as palavras que tinha dito.
12 Žefte na dontokawyaŋ sanba Amoŋ borey kokoyoo do ka nee a se: «Macin bara ir game kaŋ se nʼga kaa ay ga kʼay gandaa wongu?»
12 Jefté enviou mensageiros ao rei amonita com a seguinte pergunta: "Que é que tens contra nós, para ter atacado a nossa terra? "
13 Amoŋ borey kokoyoo nee Žefte dontokey se: «Izirayel no, waatoo kaŋ a žigi ka fatta Misira, a nʼay gandaa dii za Arnoŋ isaa hala Yabok isaa ga ka koy hala Žurdeŋ isaa do. Sohõ ma labey wey yeeti ir se nda ni boŋ.»
13 O rei dos amonitas respondeu aos mensageiros de Jefté: "Quando Israel veio do Egito tomou as minhas terras, desde o Arnom até o Jaboque e até o Jordão. Agora, devolvam-me essas terras pacificamente".
14 Žefte yee ka dontokawyaŋ sanba Amoŋ borey kokoyoo do
14 Jefté mandou de novo mensageiros ao rei amonita,
15 ka nee a se: «Žefte nee: ‹Izirayel mana Mowab gandaa dii, a mana Amoŋ borey gandaa dii.›
15 dizendo: "Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, e tampouco a terra dos amonitas.
16 Waatoo kaŋ Izirayel borey žigi ka fatta Misira, i nka dira saajoo ra hala Kakaarey teekoo do ka too Kadeš.
16 Quando veio do Egito, Israel foi pelo deserto até o mar Vermelho e daí para Cades.
17 No din ra Izirayel na dontokawyaŋ sanba Edom kokoyoo do ka nee a se: ‹Ay gʼa wiri ni ga, naŋ ya bisa nda ni gandaa.› Amma Edom kokoyoo mana haŋajer i se. A na dontokawyaŋ sanba Mowab kokoyoo mo se, nga mo wanji. Woo ra Izirayel kul cindi Kadeš.
17 Então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra’, mas o rei de Edom não quis ouvi-lo. Enviou o mesmo pedido ao rei de Moabe, e ele também não consentiu. Assim Israel permaneceu em Cades.
18 Woo banda ga, Izirayel borey dira saajoo ra, i na Edom nda Mowab kuubi, i bisa Mowab se waynahunay. I goro Arnoŋ se banda bila nda i ma huru Mowab laboo ra, zama Arnoŋ manʼti kala Mowab hirroo.
18 "Em seguida os israelitas viajaram pelo deserto e contornaram Edom e Moabe; passaram a leste de Moabe e acamparam do outro lado do Arnom. Não entraram no território de Moabe, pois o Arnom era a sua fronteira.
19 Izirayel na dontokawyaŋ sanba Sihoŋ do kaŋ ti Amor borey nda Hešboŋ kokoyoo, Izirayel nee a se: ‹Ay gʼa wiri ni ga, naŋ ir ma bisa nda ni gandaa ka koy too ir nongoo ra.›
19 "Depois Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, em Hesbom, e lhe pediu: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra para irmos ao lugar que nos pertence! ’
20 Amma Sihoŋ mana naanay Izirayel kʼa naŋ a ma bisa nda nga laamaa. Sihoŋ na nga wongu-izey kul marga, a na nga kaloo gorandi Yahas ka Izirayel wongu.
20 Seom, porém, não acreditou que Israel fosse apenas atravessar o seu território; assim convocou todos os seus homens, acampou em Jaza e lutou contra Israel.
21 Abadantaa, Izirayel Koyoo na Sihoŋ nda nga wongu-izey kul daŋ Izirayel kaboo ra. Izirayel na Amor borey gandaa kul mayray kaŋ ra Amor borey ga goro.
21 "Então o Senhor, o Deus de Israel, entregou Seom e todos os seus homens nas mãos de Israel, e este os derrotou. Israel tomou posse de todas as terras dos amorreus que viviam naquela região,
22 I na Amor borey laboo kul mayray, za Arnoŋ isaa hala Yabok isaa ka koy za saajoo ra hala Žurdeŋ isaa do.
22 conquistando-a por inteiro, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Aywa, Abadantaa, Izirayel Koyoo na Amor borey gaaray nga jamaa Izirayel jine, ni no mʼir gaaray laboo ra?
23 "Agora que o Senhor, o Deus de Israel, expulsou os amorreus da presença do seu povo Israel, queres tu tomá-la?
24 Ni koyoo kaŋ ti Kemoš, gandaa kaŋ a nʼa noo ma ne ga tee ni wane wala? Takaa din da ir mo, haya kul kaŋ Abadantaa nʼa noo ir se wongu ra, hayaa ga tee ir wane.
24 Acaso não tomas posse daquilo que o teu deus Camos te dá? Da mesma forma tomaremos posse do que o Senhor nosso Deus nos deu.
25 Ni nka bisa Sipor izʼaroo Balak kaŋ ti Mowab kokoyoo? A na yenje ceeci Izirayel ga wala? A nʼa wongu wala?
25 És tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Entrou ele alguma vez em conflito com Israel ou lutou com ele?
26 Jiiri zangu hinza (300) ne kaŋ Izirayel ga goro Hešboŋ nda nongey kaŋ goo nga laamaa ra, Aroyer ra nda nongey kaŋ goo nga laamaa ra, nda koyrawey kul kaŋ goo Arnoŋ isaa miɲey bande. Macin se war mana laboo woo taa alwaatoo woo kul?
26 Durante trezentos anos Israel ocupou Hesbom, Aroer, os povoados ao redor e todas as cidades às margens do Arnom. Por que não os reconquistaste todo esse tempo?
27 Manʼti agay ka zunubu tee ma ne, ni ka goy laala goy ay ga, ni kaŋ baa mʼay wongu. Yala Abadantaa kaŋ ti ciitikaa, ma ciiti hõ Izirayel borey nda Amoŋ borey game.»
27 Nada fiz contra ti, mas tu estás cometendo um erro, lutando contra mim. Que o Senhor, o Juiz, julgue hoje a disputa entre os israelitas e os amonitas".
28 Amma Amoŋ borey kokoyoo mana haŋajer Žefte šenney se kaŋ a donto kʼi har a se.
28 Entretanto, o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Abadantaa Hundoo zunbu Žefte ga, a na Galad gandaa nda Manase gandaa dunbu ka bisa. Woo banda ga, a bisa ka koy Mispa kaŋ goo Galad, a hun Mispa kaŋ goo Galad ka bisa Amoŋ borey do.
29 Então o Espírito do Senhor se apossou de Jefté. Este atravessou Gileade e Manassés, passou por Mispá de Gileade, e daí avançou contra os amonitas.
30 Žefte na meefur zaa Abadantaa se, a nee: «Abadantaa, nda nʼna Amoŋ borey daŋ ay kaboo ra nda cimi,
30 E Jefté fez este voto ao Senhor: "Se entregares os amonitas nas minhas mãos,
31 boro kul kaŋ fatta nda ay hugoo miɲoo kʼay kubay waati kaŋ ay yee kate nda baani ka hun wongoo kaŋ ay gʼa tee Amoŋ borey bande, boraa ga tee Abadantaa wane, ay gʼa kaa sargari kukurante.»
31 aquele que vier saindo da porta da minha casa ao meu encontro, quando eu retornar da vitória sobre os amonitas, será do Senhor, e eu o oferecerei em holocausto".
32 Žefte bisa Amoŋ borey do kʼi wongu, Abadantaa nʼi daŋ kaboo ra.
32 Então Jefté foi combater os amonitas, e o Senhor os entregou nas suas mãos.
33 Žefte hin ey hinay beeri, a nʼi kar za Aroyer hala boro ma too Minit, koyra waranka (20), hala Abel-Keramim. Amoŋ borey na ngi boŋ yeeti ganda Izirayel borey se.
33 Ele conquistou vinte cidades, desde Aroer até as vizinhanças de Minite, chegando a Abel-Queramim. Assim os amonitas foram subjugados pelos Israelitas.
34 Waatoo kaŋ Žefte ga yee kate nga do Mispa, nga ne, nga ize woyoo nʼa kubay nda dunduŋ nda gaani. Nga ize bajja follokaa no, nga banda ga, a sii nda izʼaru, a sii nda ize woy tana foo.
34 Quando Jefté chegou à sua casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, dançando ao som de tamborins. E ela era filha única. Ele não tinha outro filho ou filha.
35 Za a dii a, nga no, a na nga bankaarawey kottu ka nee: «He! Kaari, ay ize woyoo, ni no ma kate ay ga bone. Agay ka hanse ka šelaŋ Abadantaa se, ay si hin ka yee ay šennoo se banda.»
35 Quando a viu, rasgou suas vestes e gritou: "Ah, minha filha! Estou angustiado e desesperado por tua causa, pois fiz ao Senhor um voto que não posso quebrar".
36 Ize woyoo nee a se: «Baaba, ni nka hanse ka šelaŋ Abadantaa se, hayaa tee ya ne ka sawa nda woo kaŋ hun ni miɲoo ra sohõ kaŋ Abadantaa na ni dukuroo kaa ni iberey ra kaŋ ti Amoŋ borey.»
36 "Meu pai", respondeu ela, "sua palavra foi dada ao Senhor. Faça comigo o que prometeu, agora que o Senhor o vingou dos seus inimigos, os amonitas. "
37 A yee ka nee baaboo se: «Ma woo tee ya ne kaŋ ay gʼa wiri ni ga, ay noo handu hinka šarti, ay ga koy tondi hondey ra ka yaara-yaara ka hẽe, agay nda ay cerey, zama ay ga buu ay hondiyawtaraa ra bila ya hiiji.»
37 E prosseguiu: "Mas conceda-me dois meses para vagar pelas colinas e chorar com as minhas amigas, porque jamais me casarei".
38 A nee a se: «Koy.» A nʼa naŋ a ma koy handu hinka. A koy tondi hondey boŋ, nga nda nga cerey ka hondiyawtaraa hẽe.
38 "Vá! ", disse ele. E deixou que ela fosse por dois meses. Ela e suas amigas foram para as colinas e choraram porque ela jamais se casaria.
39 Handu hinka banda ga, a yee kate baaboo do, a nʼa ka meefuroo kaa kaŋ nʼa zaa. A mana bay ka marga nda aru. Za woo ga, a tee alaada Izirayel ra kaŋ ti
39 Passados os dois meses, ela voltou a seu pai, e ele fez com ela o que tinha prometido no voto. Assim, ela nunca deixou de ser virgem. Daí vem o costume em Israel
40 jiiri ka kaa jiiri Izirayel hondiyawey ga fatta jirbi taaci ka koy hongu Žefte Galad boraa ize woyoo.
40 de saírem as moças durante quatro dias, todos os anos, para celebrar a memória da filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.