2 Crônicas 14
Songhai de Gao (SES) vs ARC
1 Asa na hayayaŋ tee kaŋ ga boori, i ga henan Abadantaa, nga Koyoo jine.
1 E Abias dormiu com seus pais, e o sepultaram na Cidade de Davi; e Asa, seu filho, reinou em seu lugar; nos seus dias, esteve a terra em paz dez anos.
2 A na koy waaney tooru ganadogey nda sargari kaadogey kayri, a na tondi kayantey say, a na Ašera bundu toorey dunbu.
2 E Asa fez o que era bom e reto aos olhos do Senhor , seu Deus,
3 A nee Žuda borey se kaŋ i ma Abadantaa, ngi baabey Koyoo ceeci, i ma ašariyaa nda yaamarey ka dira.
3 porque tirou os altares dos deuses estranhos e os altos, e quebrou as estátuas, e cortou os bosques.
4 Žuda koyrawey kul ra, a na tooru ganadogey, nda dugu dullandidogey kul kayri. Nga laamaa waati lakkalkanay tee.
4 E mandou a Judá que buscassem ao Senhor , Deus de seus pais, e que observassem a lei e o mandamento.
5 A na koyrayaŋ kaŋ kuubandi nda cete cin Žuda ra, gandaa lakkalkanay, jiirey din ra wongu mana kaa a ga, zama Abadantaa nʼa noo hunanzamay.
5 Também tirou de todas as cidades de Judá os altos e as imagens do sol; e o reino esteve quieto diante dele.
6 A nee Žuda se: «Ir ma koyrawey wey cin, ir mʼi kuubi nda cete, nda soorohugu kukuyaŋ, nda ganbuyaŋ kaŋ ga kufalyaŋ goo. Gandaa goo ir jine, zama ir nka Abadantaa, ir Koyoo ceeci, ir nʼa ceeci, a nʼir noo hunanzamay nongoo kul here.» I cina, i feeri.
6 E edificou cidades fortes em Judá, porque a terra estava quieta, e não havia guerra contra ele naqueles anos, porquanto o Senhor lhe dera repouso.
7 Asa wongu-izey manʼti kala Žuda aru zenber zangu hinza (300.000) kaŋ kone koray beeri nda yaaji goo, nda Benžameŋ boro zenber zangu hinka nda zenber woyyaaha (280.000) kaŋ kone koray kaccu goo, i ga wan biraw karyan, maanaa i kul manʼti kala wongaariyaŋ.
7 Disse, pois, a Judá: Edifiquemos estas cidades e cerquemo-las de muros, torres, portas e ferrolhos, enquanto a terra ainda está quieta diante de nós, pois buscamos ao Senhor , nosso Deus; buscamo-lo e deu-nos repouso em redor. Edificaram, pois, e prosperaram.
8 Ecopi boraa Zera fatta ka koy i tangam nda wongu-ize jama boro miliyoŋ foo (1.000.000) nda bari torka zangu hinza (300), a man hala Mareša.
8 Tinha, pois, Asa um exército de trezentos mil de Judá, que traziam pavês e lança, e duzentos e oitenta mil de Benjamim, que traziam escudo e atiravam de arco; todos estes eram varões valentes.
9 Asa fatta kʼa kubay, i marga jama-jama Sefata gooroo ra, Mareša jeroo ga.
9 E Zerá, o etíope, saiu contra eles, com um exército de um milhão de homens e trezentos carros, e chegou até Maressa.
10 Asa na Abadantaa, nga Koyoo cee, a nee: «Abadantaa, ni no ma hin ka yalaafante faaba, takaa din da ni no ma hin ka gaabikoyni faaba. Abadantaa, ir Koyoo, ir faaba, zama ni ga ir ga felle, ni maaɲoo sabbu se ir fatta ka kaa ka jamaa woo tangam. Abadantaa, ni ti ir Koyoo, masi naŋ adamize ma hin ni.»
10 Então, Asa saiu contra ele, e ordenaram a batalha no vale de Zefatá, junto a Maressa.
11 Abadantaa na Ecopi borey kar Asa nda Žuda borey se, Ecopi borey zuru.
11 E Asa clamou ao Senhor , seu Deus, e disse: Senhor , nada para ti é ajudar, quer o poderoso quer o de nenhuma força; ajuda-nos, pois, Senhor , nosso Deus, porque em ti confiamos e no teu nome viemos contra esta multidão; Senhor , tu és o nosso Deus, não prevaleça contra ti o homem.
12 Asa nda nga jamaa nʼi gaarandi hala Gerar, Ecopi borey mana hin ka ngi boŋ hallasi, i halacandi Abadantaa nda nga wongu-ize jamaa jine. I na alganiima beeri ka koy.
12 E o Senhor feriu os etíopes diante de Asa e diante de Judá; e fugiram os etíopes.
13 I na Gerar koyra kanbey kul wongu, zama Abadantaa nka hunburay daŋ biney ra, i na koyrawey kul hayey kom, woo gar haya boobo goo koyrawey din ra.
13 E Asa e o povo que estava com ele os perseguiram até Gerar, e caíram tantos dos etíopes, que já não havia neles vigor algum; porque foram quebrantados diante do Senhor e diante do seu exército; e levaram dali mui grande despojo.
14 I na adabba kaley say, i na alman buuna boobo nda yoo ka koy. Woo banda ga, i willi Žerizalem.
14 E feriram todas as cidades nos arredores de Gerar, porque o terror do Senhor estava sobre eles; e saquearam todas as cidades, porque havia nelas muita presa.
15 — ausente —
15 Também feriram as malhadas do gado, e levaram ovelhas em abundância e camelos, e voltaram para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.