Mateus 22

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jisua'n mipui ngei a rokôka, chongmintêk a mang nôka.
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Invân Rêngram chu rêngpa inkhatin a nâipasal ranga inneina ruolhoi tho leh mintêk ani.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Bukhalâi ot rangin a mîsiel ngei koi rangin a tîrlâmngei a tîra, hannirese hong nuom mak ngeia.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Masikin tîrlâm dangngei a tîr nôka, a mi sielngei kôm hi anghin ti rangin chong a be ngeia: ‘Atûn hin bukhalâi ot rangin ki sinsiem suozoi; ke sechalngei le ke serâttuoi vai minthâi ngei ka thata, neinunngei murdi sinsiem suo ani zoi. Inneina bukhalâi ot rangin hong ta roi!’ ti rangin.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Aniatachu siela omngei han itên lei be mak ngeia, male an sadâi chita an sina: inkhat a loia a sea, inkhat chu a dôra a sea.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Midang ngeiin tîrlâmngei hah an sûrrapa an jêm ngeia, an that ngei zoi.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Rêngpa hah a taksi sabaka; masikin a râlmingei a tîra, ha mithatpungei hah a min thatngeia, male an khopuilien khom a min hâl pe ngei zoia.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Hanchu a tîrlâmngei a koia, an kôm, Inneina bukhalâi chu minsûk suo ani zoia, aniatachu ki mi sielngei hah a nêk ruo nimak ngei.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Atûn chu lamliena se ungla, mi nin mu murdi bukhalâi ot rangin hong koi roi, a tipe ngeia.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Masikin tîrlâmngei hah lamlienngeia an sea, mi an mu murdi, misa le misie; an hong koibûma, inneina in hah mipuiin an sip zoia.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Rêngpa hah khuolmingei en rangin ava lûta, inneina puon insil loi mi inkhat ava mua.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Rêngpa han a kôm, ‘Mala, inneina puon insil loiin khoangin mo asûnga no hong lût?’ tiin a rekela. Hannirese ha mi han ite ti maka.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Male rêngpa han a tîrlâmngei kôm, ‘A kut le ke khit ungla, pêntieng ajîngna vôrpai roi. Mahan chap a ta a hâ riel a tih,’” a tia.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Hanchu Jisua'n, “Mi siela om chu tamtak an nia, aniatachu, thanga om chu atômte kêng an ni,” tiin chongkhârnân a tia.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Phariseengei hah an jôkpaia male Jisua chongrekelin min ôk rang chang an mintuo zoi.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Hanchu an ruoisi senkhatngei le Herod pâla mi senkhatngei a kôm an tîra, ha mingei han, “Minchupu, chongtak ni misîr ngâi ti kin riet. Tute lunghâng tho uol ngâi mak chea, tute mindona chungroia khom kângdoina dôn loiin miriemngei ta rangin Pathien lungdo chongtak hah ni minchu ngâia.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Hanchu, ni ril ta, imo ni mindon? Roman Rêng Ceasar kôma chôiruol pêk hih ei Balamin ânkal mo, ânkal loi mo?” an tia.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Nikhomrese, Jisua'n asaloi an mintuo hah a riet chiena, an kôm, “Nangni Asarotholngei! ithomo ni min ôk rang nin pût hi?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Chôiruol chôi ranga sumthîr hah ni min en ta u!” a tia.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 male a rekel ngeia, “Tu mâi rimil le tu riming ngei mo an ni hi?” a tia.
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Anni han “Ceasar” tiin an thuona.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Mahi an rietin chu an kamâm tataka; ama an mâka an rotpat zoi ani.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Mani sûn nanâk han, Sadducee senkhatngei Jisua kôm an honga mingei hih thina renga inthoi nôk no ni ngei an tia.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Anni han, “Minchupu, ‘Moses'n mi nâi neiloiin a lômnu thisan senla, a nâipa'n ha meithâi hah luo nôk ngêtin a upa ta rangin nâi a nei pe rang ani,’ a tia.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Atûn hin, kin lâia lâibungrêng sari an oma; ulientakin in a neia, nâi neiloiin a thia, masikin a lômnu hah a nâipa kôm a mâka.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 A nâipa iniknapu chunga khom ma anghan a hong om nôka, a inthumnapu chunga khom, azoinataka sarinapu dênin an luo paka.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Anûktaka chu nupangnu khom a thi zoia.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Atûn, mithi ngei inthoi nôk tika han tu lômnu tak mo ani rang ani zoi? An rêngin laka an luo paka,” an tia.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Jisua'n an kôm, “Idôra dikloi ngei mo nin ni zoi! Pathien Lekhabu nônchu Pathien sinthotheina nin riet loi sika kêng ani.
29 Jesus respondeu:
30 Mithi ngei aringin an inthoinôk tika chu invâna vântîrtonngei angin om an ti zoi, innei khâi noni ngei.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Atûn ithingei aringa an inthoinôkna roi: Pathien'n nangni a misîr pe hah nin la pore tet ngâiloi mini?” a tia
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Pathien'n, “Keima Abraham Pathien, Isaac Pathien, Jacob Pathien ki ni,” a tia. “Ama chu iringngei Pathien kêng ani, ithingei Pathien nimak,” tiin a thuona.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Mipui ngei han mahi an rietin chu, a minchûna hah an kamâm tatak zoi ani.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Jisua'n Sadduceengei hah a makhal mindokngei tih Phariseengeiin an rietin chu a pâlin an honga,
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 an lâia Balam minchupu inkhatin chongrekelin min ôk rang a bôka.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Minchupu, Balama hin kho chongpêk tak himo a roiinpuitak?” tiin a rekela.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Jisua'n a kôm, “ ‘Pumapa na Pathien chu nu mulungrîl murdi'n, na ratha murdi'n, nu mulungbôk murdi'n lungkham mu roh iti hi,’ ani tiin a thuona.
37 Jesus respondeu:
38 Mahih chongpêk roiinpuitak le a kâmomtak ani.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Chongpêk inikna kâmom nôk ân angpui chu: ‘Nangma nên lungkham anghan nu bungmingei lungkham mu roh’ iti hih ani.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Moses Balam pumpui le dêipungei minchûna ngei murdi khom hi chongpêk inik chunga hin ânngam let ani,” a tia.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Pharisee senkhatngei munkhatin an intûp laiin, Jisua'n an kôm,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Messiah chungroi hih imo nin mindon? Tu richisuonpâr mo ani?” tiin a rekel ngeia.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Jisua'n an kôm, “Nônte, ithomo Ratha han David hah ‘Pumapa’ tiin a min koi? David'n,
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Pumapa han ka Pumapa kôm a tia:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 David'n, ‘Pumapa’ tiin a koiin te, i angin mo Messiah hah David richisuonpâr ani thei rang?” a tia.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Tutên Jisua hah thuon thei mak ngeia, male mani sûn renga chu tutên ite chongrekel rang ngam khâi mak ngei.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.