Atos 4
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs VC
1 Hanchu Peter le John'n mipuingei kôm chong an ril lâihan ochaingei kôm, Biekin enkol ulienngei, Sadduceengei hah an kôm an juong tung zuta.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Jisua thina renga ânthoinôk sikin miriemngei khom inthoinôk an tih, ti thurchi mingei an ril ngei sikin asân an taksia.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Masikin, an sûr ngeia, kholoi ani sikin anangtûk tena rangin intâng ina an khum ngeia.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Hannirese, an chongril rangâipungei lâia mi tamtakin an iem zoia, an tamlam chu pasal ulien korong khom isâng rangnga dôr an ni.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Anangtûka chu Juda ruoipungei, Upangei, Balam minchupungei Jerusalema an intûp zoia.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Ochai Inlaltak Annas, Caiaphas, John, Alexander ngei le Ochai Inlaltak rûia mingei murdi lehan.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Peter le John hah an makunga an minding ngeia, “I angin mo mahi nin tho? I ranakin mo, tu riming mo nin mang tiin an rekel ngeia?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Peter hah Ratha Inthiengin a sipa, an kôm, “Mipui Ruoipungei le Upangei:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Avien hin kholrapa chunga sin sa roia le a hong damna roia, i anga mindam mo tiin mi nin rekela anînchu,
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Nin rêngin riet roi, Israelngei murdi khomin riet rese ngei, Nazareth Jisua Khrista khrosa nin jêmdela, Pathien'n thina renga a kaithoinôk rimingin hi kholrapa nin makunga dam vangin ânding ani hi.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Jisua hih ani, Pathien lekhabua ati,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Sanminringna hih Jisua kôm mangke aom, rammuol pumpuia tute kôm mi min ringtheina rang riming dang Pathien'n pêk mak,” a tia.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Peter le John ngei an hâi tie an mua, lekha theiloi minmôl papai anni an rieta, asân kamâm aom an tia, Jisua kôm om ngâi an ni tiin an riet sikin.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Hannirese, an mi mindam hah an kôm Peter le John inding an enin ite dem rang lâk om maka.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Masikin roijêkna in renga an mojôk ngei zoia, an se nûkin chu an thenin anin kerenga.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Hi mingei hih inmo ei tho rang ani zoi? an sininkhêl tho hih jerusalema om murdi khomin an riet zoia, eini khomin ite ei dem theiloi hih.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Aniatachu mîn an riet minzar uol loina rangin tute kôm Jisua riminga chongril nôk khâiloi rangin lei misi ngei rei u,” an tia.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Masikin, anni hah an koi ngei nôka Jisua rimingin chongril tet khâiloi rangin le minchu ngei khâiloi rangin chong an pêk ngeia.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Hannirese, Peter le John'n an kôm, “Pathien mitmua, Pathien chongjôm nêkin nangni chong jôm mo adik uol mindon ta u.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Keini chu kin mu le kin riet hi misîr loiin om thei no ni-ung” an tia.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Hanchu roijêkpungei han an masî ngei nôk uola an mojôk ngei zoi, Peter le John sintho sika han mi murdi'n Pathien an minpâk sikin dûkmintong ngei thei khâimak ngei.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Kamâmomtaka an mindampu hah kum sômminli nêka ulien ani.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Peter le John hah an mojôk ngei suole han, an champuingei kôm an kîr nôka, ochai inlalngei le upangeiin an kôma an ti ngei hah an ril leta.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Iempungei maha an riet lehan anrêngin Pathien kôm chubaithôn, “Pumapa Ânchungtak nangma, invân, pilchung, tuikhanglien le an sûnga neinun om murdi ngei Sinpu ni ni.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Nangman Ratha inthiengin kin richibulngei ni tîrlâm David bâiin hi chong hi ni min rila,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Pilchung rêngngeiin an insiema,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Ma ang han Herod le Pontius Pilat'n, hi khopuilien hin Jentailngei le Israelngei leh an intûpkhôma, Jisua ni Tîrlâm inthieng Messiah doi rangin.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Ni sinthotheina le nu lungdo mintung ranga ne jêk masat sai anghan neinuntin tho rangin an intûp zoi.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Misinangei hih en ta ni tîrlâmngei hih hâina murdi leh nu thurchi misîr phalna pêk roh.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Mingei mindamna rangin nu kut phar inla, male tîrlâm inthieng Jisua riming jârin kamâmruoingei le sininkhêlngei sin theina rangin ni pêk roh” an tia.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Chubai an tho suole chu an om khômna mun hah ahong innîka, anrêngin Ratha Inthiengin an sipa, hâitakin Pathien chong an ril phut zoi.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Iempungei pâl hah mulung munkhat le mulungbôk mulungrîl munkhat ruputin an oma, an lâia tukhomin an neinun dôn ngei hah keima kata kêng ti loiin, neinuntin insemin an inlopkhôm ngâi.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Tîrtonngei han asân sinthona dônin Pumapa Jisua inthoinôkna, rietpuipu nina rangin chong an ril ngâia, male anrêngin Pathien satvurna lientak an chang pak zoi.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 An pâla tute ânsam khom om mak ngei, loingei mini, inngei mini an juora, aman hah an hong chôia,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 male tîrtonngei kuta an pêka; an nâng lam angtakin sum hah an sem ngâia.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Masikin, Joseph, tîrtonngeiin Barnabas an ti (Aomtie chu “mohôk ngâipu” tina ani), Levi jâisuon Cyprus tuihuola mi ania,
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 loimun a dôn hah a juora, aman hah hong chôiin tîrtonngei kuta a hong pêk zoi.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.