Atos 4
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs ARA
1 Hanchu Peter le John'n mipuingei kôm chong an ril lâihan ochaingei kôm, Biekin enkol ulienngei, Sadduceengei hah an kôm an juong tung zuta.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Jisua thina renga ânthoinôk sikin miriemngei khom inthoinôk an tih, ti thurchi mingei an ril ngei sikin asân an taksia.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Masikin, an sûr ngeia, kholoi ani sikin anangtûk tena rangin intâng ina an khum ngeia.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Hannirese, an chongril rangâipungei lâia mi tamtakin an iem zoia, an tamlam chu pasal ulien korong khom isâng rangnga dôr an ni.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Anangtûka chu Juda ruoipungei, Upangei, Balam minchupungei Jerusalema an intûp zoia.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Ochai Inlaltak Annas, Caiaphas, John, Alexander ngei le Ochai Inlaltak rûia mingei murdi lehan.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Peter le John hah an makunga an minding ngeia, “I angin mo mahi nin tho? I ranakin mo, tu riming mo nin mang tiin an rekel ngeia?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Peter hah Ratha Inthiengin a sipa, an kôm, “Mipui Ruoipungei le Upangei:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 Avien hin kholrapa chunga sin sa roia le a hong damna roia, i anga mindam mo tiin mi nin rekela anînchu,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Nin rêngin riet roi, Israelngei murdi khomin riet rese ngei, Nazareth Jisua Khrista khrosa nin jêmdela, Pathien'n thina renga a kaithoinôk rimingin hi kholrapa nin makunga dam vangin ânding ani hi.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Jisua hih ani, Pathien lekhabua ati,
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Sanminringna hih Jisua kôm mangke aom, rammuol pumpuia tute kôm mi min ringtheina rang riming dang Pathien'n pêk mak,” a tia.
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Peter le John ngei an hâi tie an mua, lekha theiloi minmôl papai anni an rieta, asân kamâm aom an tia, Jisua kôm om ngâi an ni tiin an riet sikin.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Hannirese, an mi mindam hah an kôm Peter le John inding an enin ite dem rang lâk om maka.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Masikin roijêkna in renga an mojôk ngei zoia, an se nûkin chu an thenin anin kerenga.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 “Hi mingei hih inmo ei tho rang ani zoi? an sininkhêl tho hih jerusalema om murdi khomin an riet zoia, eini khomin ite ei dem theiloi hih.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Aniatachu mîn an riet minzar uol loina rangin tute kôm Jisua riminga chongril nôk khâiloi rangin lei misi ngei rei u,” an tia.
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Masikin, anni hah an koi ngei nôka Jisua rimingin chongril tet khâiloi rangin le minchu ngei khâiloi rangin chong an pêk ngeia.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Hannirese, Peter le John'n an kôm, “Pathien mitmua, Pathien chongjôm nêkin nangni chong jôm mo adik uol mindon ta u.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Keini chu kin mu le kin riet hi misîr loiin om thei no ni-ung” an tia.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Hanchu roijêkpungei han an masî ngei nôk uola an mojôk ngei zoi, Peter le John sintho sika han mi murdi'n Pathien an minpâk sikin dûkmintong ngei thei khâimak ngei.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Kamâmomtaka an mindampu hah kum sômminli nêka ulien ani.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Peter le John hah an mojôk ngei suole han, an champuingei kôm an kîr nôka, ochai inlalngei le upangeiin an kôma an ti ngei hah an ril leta.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Iempungei maha an riet lehan anrêngin Pathien kôm chubaithôn, “Pumapa Ânchungtak nangma, invân, pilchung, tuikhanglien le an sûnga neinun om murdi ngei Sinpu ni ni.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Nangman Ratha inthiengin kin richibulngei ni tîrlâm David bâiin hi chong hi ni min rila,
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Pilchung rêngngeiin an insiema,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Ma ang han Herod le Pontius Pilat'n, hi khopuilien hin Jentailngei le Israelngei leh an intûpkhôma, Jisua ni Tîrlâm inthieng Messiah doi rangin.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Ni sinthotheina le nu lungdo mintung ranga ne jêk masat sai anghan neinuntin tho rangin an intûp zoi.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Misinangei hih en ta ni tîrlâmngei hih hâina murdi leh nu thurchi misîr phalna pêk roh.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Mingei mindamna rangin nu kut phar inla, male tîrlâm inthieng Jisua riming jârin kamâmruoingei le sininkhêlngei sin theina rangin ni pêk roh” an tia.
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Chubai an tho suole chu an om khômna mun hah ahong innîka, anrêngin Ratha Inthiengin an sipa, hâitakin Pathien chong an ril phut zoi.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Iempungei pâl hah mulung munkhat le mulungbôk mulungrîl munkhat ruputin an oma, an lâia tukhomin an neinun dôn ngei hah keima kata kêng ti loiin, neinuntin insemin an inlopkhôm ngâi.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Tîrtonngei han asân sinthona dônin Pumapa Jisua inthoinôkna, rietpuipu nina rangin chong an ril ngâia, male anrêngin Pathien satvurna lientak an chang pak zoi.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 An pâla tute ânsam khom om mak ngei, loingei mini, inngei mini an juora, aman hah an hong chôia,
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 male tîrtonngei kuta an pêka; an nâng lam angtakin sum hah an sem ngâia.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Masikin, Joseph, tîrtonngeiin Barnabas an ti (Aomtie chu “mohôk ngâipu” tina ani), Levi jâisuon Cyprus tuihuola mi ania,
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 loimun a dôn hah a juora, aman hah hong chôiin tîrtonngei kuta a hong pêk zoi.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.