Atos 4
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs NTLH
1 Hanchu Peter le John'n mipuingei kôm chong an ril lâihan ochaingei kôm, Biekin enkol ulienngei, Sadduceengei hah an kôm an juong tung zuta.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Jisua thina renga ânthoinôk sikin miriemngei khom inthoinôk an tih, ti thurchi mingei an ril ngei sikin asân an taksia.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Masikin, an sûr ngeia, kholoi ani sikin anangtûk tena rangin intâng ina an khum ngeia.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Hannirese, an chongril rangâipungei lâia mi tamtakin an iem zoia, an tamlam chu pasal ulien korong khom isâng rangnga dôr an ni.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Anangtûka chu Juda ruoipungei, Upangei, Balam minchupungei Jerusalema an intûp zoia.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Ochai Inlaltak Annas, Caiaphas, John, Alexander ngei le Ochai Inlaltak rûia mingei murdi lehan.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Peter le John hah an makunga an minding ngeia, “I angin mo mahi nin tho? I ranakin mo, tu riming mo nin mang tiin an rekel ngeia?”
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Peter hah Ratha Inthiengin a sipa, an kôm, “Mipui Ruoipungei le Upangei:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 Avien hin kholrapa chunga sin sa roia le a hong damna roia, i anga mindam mo tiin mi nin rekela anînchu,
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Nin rêngin riet roi, Israelngei murdi khomin riet rese ngei, Nazareth Jisua Khrista khrosa nin jêmdela, Pathien'n thina renga a kaithoinôk rimingin hi kholrapa nin makunga dam vangin ânding ani hi.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Jisua hih ani, Pathien lekhabua ati,
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Sanminringna hih Jisua kôm mangke aom, rammuol pumpuia tute kôm mi min ringtheina rang riming dang Pathien'n pêk mak,” a tia.
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Peter le John ngei an hâi tie an mua, lekha theiloi minmôl papai anni an rieta, asân kamâm aom an tia, Jisua kôm om ngâi an ni tiin an riet sikin.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Hannirese, an mi mindam hah an kôm Peter le John inding an enin ite dem rang lâk om maka.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Masikin roijêkna in renga an mojôk ngei zoia, an se nûkin chu an thenin anin kerenga.
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 “Hi mingei hih inmo ei tho rang ani zoi? an sininkhêl tho hih jerusalema om murdi khomin an riet zoia, eini khomin ite ei dem theiloi hih.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Aniatachu mîn an riet minzar uol loina rangin tute kôm Jisua riminga chongril nôk khâiloi rangin lei misi ngei rei u,” an tia.
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Masikin, anni hah an koi ngei nôka Jisua rimingin chongril tet khâiloi rangin le minchu ngei khâiloi rangin chong an pêk ngeia.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Hannirese, Peter le John'n an kôm, “Pathien mitmua, Pathien chongjôm nêkin nangni chong jôm mo adik uol mindon ta u.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Keini chu kin mu le kin riet hi misîr loiin om thei no ni-ung” an tia.
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Hanchu roijêkpungei han an masî ngei nôk uola an mojôk ngei zoi, Peter le John sintho sika han mi murdi'n Pathien an minpâk sikin dûkmintong ngei thei khâimak ngei.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Kamâmomtaka an mindampu hah kum sômminli nêka ulien ani.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Peter le John hah an mojôk ngei suole han, an champuingei kôm an kîr nôka, ochai inlalngei le upangeiin an kôma an ti ngei hah an ril leta.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Iempungei maha an riet lehan anrêngin Pathien kôm chubaithôn, “Pumapa Ânchungtak nangma, invân, pilchung, tuikhanglien le an sûnga neinun om murdi ngei Sinpu ni ni.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 Nangman Ratha inthiengin kin richibulngei ni tîrlâm David bâiin hi chong hi ni min rila,
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 Pilchung rêngngeiin an insiema,
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 Ma ang han Herod le Pontius Pilat'n, hi khopuilien hin Jentailngei le Israelngei leh an intûpkhôma, Jisua ni Tîrlâm inthieng Messiah doi rangin.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Ni sinthotheina le nu lungdo mintung ranga ne jêk masat sai anghan neinuntin tho rangin an intûp zoi.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 Misinangei hih en ta ni tîrlâmngei hih hâina murdi leh nu thurchi misîr phalna pêk roh.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Mingei mindamna rangin nu kut phar inla, male tîrlâm inthieng Jisua riming jârin kamâmruoingei le sininkhêlngei sin theina rangin ni pêk roh” an tia.
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Chubai an tho suole chu an om khômna mun hah ahong innîka, anrêngin Ratha Inthiengin an sipa, hâitakin Pathien chong an ril phut zoi.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Iempungei pâl hah mulung munkhat le mulungbôk mulungrîl munkhat ruputin an oma, an lâia tukhomin an neinun dôn ngei hah keima kata kêng ti loiin, neinuntin insemin an inlopkhôm ngâi.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Tîrtonngei han asân sinthona dônin Pumapa Jisua inthoinôkna, rietpuipu nina rangin chong an ril ngâia, male anrêngin Pathien satvurna lientak an chang pak zoi.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 An pâla tute ânsam khom om mak ngei, loingei mini, inngei mini an juora, aman hah an hong chôia,
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 male tîrtonngei kuta an pêka; an nâng lam angtakin sum hah an sem ngâia.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Masikin, Joseph, tîrtonngeiin Barnabas an ti (Aomtie chu “mohôk ngâipu” tina ani), Levi jâisuon Cyprus tuihuola mi ania,
36 — ausente —
37 loimun a dôn hah a juora, aman hah hong chôiin tîrtonngei kuta a hong pêk zoi.
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.