Apocalipse 14
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs VC
1 Hanchu ko hong ena, male Belrite ha Zion Tâng chunga; mingei 144,000 an machalngei han ama riming le a Pa riming ânziek leh an inding ku mua.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Male invân renga rôl, tuitâk rahang angati le mechêk puok rahang inringtak angin ki rieta. Serânda âtpungeiin an serândangei an ât miringhoi angin ânringa.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Rêngsukmun motona han mingei 144,000 iring parân minli ngei le upangei an indinga; anni ngei han lâ thar an thoa, anni ngei vai an inchu thei hah. Rammuola mi murdi lâia anni ngei vai hah ratan an ni.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Anni ngei hah pasal an thethena ânthienga om, nupang leh inmannangei dônloi; ânthienghiei an ni. Belrite sênana an jûi ngâi. Anni ngei hah Pathien le Belrite kôma pêk masatak ni ranga munisi chitin lâi renga ratan an ni.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Anni ngei hah milakngei ril tet ngâi mak ngeia; dikloina reng dôn mak ngei.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Hanchu pilchunga mi murdi, namtina mingei, jâttina mingei, chongtina mingei, chitina mingei kôm tânghâi rang Kumtuong Thurchi Sa dôn vântîrton dang invânlâia insângtaka vuong ku mua.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ama han rôl inringtakin, “Pathien mirit ungla male ânlalna minpâk roi! Mingei murdi chunga roijêk rangin a zora ahongtung zoi sikin. Invân, pilchung, tuikhanglien le tuinârngei sinpu hah chubaimûk roi!” a tia.
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Vântîrton inikna han vântîrton inkhatna a hong jûia, “Amanu hah ânlet zoi! Babylon roiinpui ânlet zoi! Amanu han a hurna uain rât mingei murdi min nêk ngâi hah ânlet zoi!” a tia.
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Vântîrton inthumna han vântîrton inkhatna le inikna a jûia, rôl inringtakin, “Tukhom sarâng le arimil chubaimûk ngâipu ngei le sînthona an machala aninônchu an kuta dôn ngei chu
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 anninâkin Pathien uain, a ningthikna uain, a taksina kilâta a sung minsip hah nêk an tih! Ma anga thopu ngei murdi chu vântîrton inthieng ngei le Belrite makunga meia le kâta dûkphenêngin om an tih.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Anni ngei dûkphenêngna meikhu hah tuonsôt tuonsôtin chungtieng kal tit atih. Sarâng le arimil chubaimûkpu ngei le ariming sînthona dôn ngei ta rangin chu sûn le jân ahoina reng om pe ngei khâi no nih.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Mahin Pathien mingei, a chongpêkngei jôma Jisua ta ranga taksônom ngei chu tuongdierna an dôn rang ani.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Hanchu invân renga rôl ki rieta, “Mahi miziek roh: atûn renga chu Pumapa sinthona taka thi ngei chu satvur an ni!” a tia.
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Hanchu ko hong ena, male sûm ngoi aoma, male sûm chunga ânsungpu hah munisi aphuoa, a lua rângkachak rênglukhum a khuma, a kuta kôite ngaidak choiin ânsunga.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Hanchu vântîrton dang Pathien biekin renga ahong jôka, sûm chunga ânsungpu kôm han rôl inringtakin, “No kôite mang inla bu hah ât roh, a ât zora ani zoi; pilchunga bungei hah an min zoi sikin,” a tia.
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Hanchu sûm chunga ânsungpu han pilchunga a kôite a vaia, male pilchung bungei hah âtin an om zoi.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Hanchu vântîrton dang invâna Pathien biekin renga a hong jôk ku mua, male ama khom kôite ngaidak a dôn sa.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Hanchu vântîrton dang, mei enkolpu hah mâichâm renga a honga. Ama han kôite ngaidak dônpu kôm han rôl inringtakin, “No kôite mang inla, male pilchunga grapebil renga grapengei khu juong ât roh, grapengei khu amin zoi sikin!” tiin ân ieka.
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Masikin vântîrton han a kôite pilchunga a vaia, grapengei hah a âta, male Pathien ningthikna grape sômna khurpuia han a thun zoi.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Grapengei hah khopuilien pêntienga grape sômna khura han a sôma, male ma khur renga han thisen tuilien ahong suoka, asei kilometer razan thum, ânthûk meter inik dôr ani.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.