Apocalipse 14
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs ARA
1 Hanchu ko hong ena, male Belrite ha Zion Tâng chunga; mingei 144,000 an machalngei han ama riming le a Pa riming ânziek leh an inding ku mua.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Male invân renga rôl, tuitâk rahang angati le mechêk puok rahang inringtak angin ki rieta. Serânda âtpungeiin an serândangei an ât miringhoi angin ânringa.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Rêngsukmun motona han mingei 144,000 iring parân minli ngei le upangei an indinga; anni ngei han lâ thar an thoa, anni ngei vai an inchu thei hah. Rammuola mi murdi lâia anni ngei vai hah ratan an ni.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Anni ngei hah pasal an thethena ânthienga om, nupang leh inmannangei dônloi; ânthienghiei an ni. Belrite sênana an jûi ngâi. Anni ngei hah Pathien le Belrite kôma pêk masatak ni ranga munisi chitin lâi renga ratan an ni.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Anni ngei hah milakngei ril tet ngâi mak ngeia; dikloina reng dôn mak ngei.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Hanchu pilchunga mi murdi, namtina mingei, jâttina mingei, chongtina mingei, chitina mingei kôm tânghâi rang Kumtuong Thurchi Sa dôn vântîrton dang invânlâia insângtaka vuong ku mua.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ama han rôl inringtakin, “Pathien mirit ungla male ânlalna minpâk roi! Mingei murdi chunga roijêk rangin a zora ahongtung zoi sikin. Invân, pilchung, tuikhanglien le tuinârngei sinpu hah chubaimûk roi!” a tia.
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Vântîrton inikna han vântîrton inkhatna a hong jûia, “Amanu hah ânlet zoi! Babylon roiinpui ânlet zoi! Amanu han a hurna uain rât mingei murdi min nêk ngâi hah ânlet zoi!” a tia.
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Vântîrton inthumna han vântîrton inkhatna le inikna a jûia, rôl inringtakin, “Tukhom sarâng le arimil chubaimûk ngâipu ngei le sînthona an machala aninônchu an kuta dôn ngei chu
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 anninâkin Pathien uain, a ningthikna uain, a taksina kilâta a sung minsip hah nêk an tih! Ma anga thopu ngei murdi chu vântîrton inthieng ngei le Belrite makunga meia le kâta dûkphenêngin om an tih.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Anni ngei dûkphenêngna meikhu hah tuonsôt tuonsôtin chungtieng kal tit atih. Sarâng le arimil chubaimûkpu ngei le ariming sînthona dôn ngei ta rangin chu sûn le jân ahoina reng om pe ngei khâi no nih.”
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Mahin Pathien mingei, a chongpêkngei jôma Jisua ta ranga taksônom ngei chu tuongdierna an dôn rang ani.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Hanchu invân renga rôl ki rieta, “Mahi miziek roh: atûn renga chu Pumapa sinthona taka thi ngei chu satvur an ni!” a tia.
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Hanchu ko hong ena, male sûm ngoi aoma, male sûm chunga ânsungpu hah munisi aphuoa, a lua rângkachak rênglukhum a khuma, a kuta kôite ngaidak choiin ânsunga.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Hanchu vântîrton dang Pathien biekin renga ahong jôka, sûm chunga ânsungpu kôm han rôl inringtakin, “No kôite mang inla bu hah ât roh, a ât zora ani zoi; pilchunga bungei hah an min zoi sikin,” a tia.
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Hanchu sûm chunga ânsungpu han pilchunga a kôite a vaia, male pilchung bungei hah âtin an om zoi.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Hanchu vântîrton dang invâna Pathien biekin renga a hong jôk ku mua, male ama khom kôite ngaidak a dôn sa.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Hanchu vântîrton dang, mei enkolpu hah mâichâm renga a honga. Ama han kôite ngaidak dônpu kôm han rôl inringtakin, “No kôite mang inla, male pilchunga grapebil renga grapengei khu juong ât roh, grapengei khu amin zoi sikin!” tiin ân ieka.
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 Masikin vântîrton han a kôite pilchunga a vaia, grapengei hah a âta, male Pathien ningthikna grape sômna khurpuia han a thun zoi.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Grapengei hah khopuilien pêntienga grape sômna khura han a sôma, male ma khur renga han thisen tuilien ahong suoka, asei kilometer razan thum, ânthûk meter inik dôr ani.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.