Apocalipse 14

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hanchu ko hong ena, male Belrite ha Zion Tâng chunga; mingei 144,000 an machalngei han ama riming le a Pa riming ânziek leh an inding ku mua.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Male invân renga rôl, tuitâk rahang angati le mechêk puok rahang inringtak angin ki rieta. Serânda âtpungeiin an serândangei an ât miringhoi angin ânringa.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Rêngsukmun motona han mingei 144,000 iring parân minli ngei le upangei an indinga; anni ngei han lâ thar an thoa, anni ngei vai an inchu thei hah. Rammuola mi murdi lâia anni ngei vai hah ratan an ni.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Anni ngei hah pasal an thethena ânthienga om, nupang leh inmannangei dônloi; ânthienghiei an ni. Belrite sênana an jûi ngâi. Anni ngei hah Pathien le Belrite kôma pêk masatak ni ranga munisi chitin lâi renga ratan an ni.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Anni ngei hah milakngei ril tet ngâi mak ngeia; dikloina reng dôn mak ngei.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Hanchu pilchunga mi murdi, namtina mingei, jâttina mingei, chongtina mingei, chitina mingei kôm tânghâi rang Kumtuong Thurchi Sa dôn vântîrton dang invânlâia insângtaka vuong ku mua.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Ama han rôl inringtakin, “Pathien mirit ungla male ânlalna minpâk roi! Mingei murdi chunga roijêk rangin a zora ahongtung zoi sikin. Invân, pilchung, tuikhanglien le tuinârngei sinpu hah chubaimûk roi!” a tia.
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Vântîrton inikna han vântîrton inkhatna a hong jûia, “Amanu hah ânlet zoi! Babylon roiinpui ânlet zoi! Amanu han a hurna uain rât mingei murdi min nêk ngâi hah ânlet zoi!” a tia.
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Vântîrton inthumna han vântîrton inkhatna le inikna a jûia, rôl inringtakin, “Tukhom sarâng le arimil chubaimûk ngâipu ngei le sînthona an machala aninônchu an kuta dôn ngei chu
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 anninâkin Pathien uain, a ningthikna uain, a taksina kilâta a sung minsip hah nêk an tih! Ma anga thopu ngei murdi chu vântîrton inthieng ngei le Belrite makunga meia le kâta dûkphenêngin om an tih.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Anni ngei dûkphenêngna meikhu hah tuonsôt tuonsôtin chungtieng kal tit atih. Sarâng le arimil chubaimûkpu ngei le ariming sînthona dôn ngei ta rangin chu sûn le jân ahoina reng om pe ngei khâi no nih.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Mahin Pathien mingei, a chongpêkngei jôma Jisua ta ranga taksônom ngei chu tuongdierna an dôn rang ani.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Hanchu invân renga rôl ki rieta, “Mahi miziek roh: atûn renga chu Pumapa sinthona taka thi ngei chu satvur an ni!” a tia.
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Hanchu ko hong ena, male sûm ngoi aoma, male sûm chunga ânsungpu hah munisi aphuoa, a lua rângkachak rênglukhum a khuma, a kuta kôite ngaidak choiin ânsunga.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Hanchu vântîrton dang Pathien biekin renga ahong jôka, sûm chunga ânsungpu kôm han rôl inringtakin, “No kôite mang inla bu hah ât roh, a ât zora ani zoi; pilchunga bungei hah an min zoi sikin,” a tia.
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Hanchu sûm chunga ânsungpu han pilchunga a kôite a vaia, male pilchung bungei hah âtin an om zoi.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Hanchu vântîrton dang invâna Pathien biekin renga a hong jôk ku mua, male ama khom kôite ngaidak a dôn sa.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Hanchu vântîrton dang, mei enkolpu hah mâichâm renga a honga. Ama han kôite ngaidak dônpu kôm han rôl inringtakin, “No kôite mang inla, male pilchunga grapebil renga grapengei khu juong ât roh, grapengei khu amin zoi sikin!” tiin ân ieka.
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Masikin vântîrton han a kôite pilchunga a vaia, grapengei hah a âta, male Pathien ningthikna grape sômna khurpuia han a thun zoi.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Grapengei hah khopuilien pêntienga grape sômna khura han a sôma, male ma khur renga han thisen tuilien ahong suoka, asei kilometer razan thum, ânthûk meter inik dôr ani.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.